کتاب روزی که نمی‌دانم

کتاب روزی که نمی‌دانم اثری از راضیه مظفری مجموعه اشعار معاصر است که در سه بخش غزل، مثنوی و اشعار کوتاه سروده شده. این اشعار حاوی مضامین عاشقانه و احساسی و مذهبی بوده و با استفاده از ترکیبات و صنایع ادبی، تصاویر شاعرانه‌ای را برای خواننده ترسیم کرده است. نمود دلتنگی‌ها و عواطف نویسنده در این اشعار، به غنای آن‌ها افزوده است.

درباره‌ی کتاب روزی که نمی‌دانم

مجموعه شعر در ادبیات معاصر ایران به یکی از گونه‌های رایج ادبی تبدیل شده است که شاعران ناشناخته و مستعد را به چاپ آثار خود تشویق می‌کند. راضیه مظفری موفق شده اشعار ساده در سه قالب متفاوت غزل، مثنوی و اشعار کوتاه را در کتاب روزی که نمی‌دانم ارائه کند. این اشعار دربردارنده‌ی موضوعاتی چون عشق و دوری، تنهایی، باورهای مذهبی و عشق به ائمه و... هستند که در سه بخش تدوین شده‌اند. بازی با کلمات، ترکیب شعر کلاسیک با عناصر شعر مدرن، و بازنمایی مذهب در روزمرگی‌ها از جمله ویژگی‌های اشعار آمده در این کتاب به شمار می‌آیند.

نویسنده که خود دارای پیش‌زمینه‌ای مذهبی بوده، در اشعار شاعرانه از توصیفات ادبی مرتبط با نماز، ذکر گفتن و دیگر عناصر دینی و مذهبی استفاده کرده و گاهی از ویژگی‌های طبیعی نیز بهره جسته است. در بخش‌هایی از کتاب روزی که نمی‌دانم از زبان ائمه نیز اشعاری سروده شده که به یکی از رویدادهای تاریخی - مذهبی اشاره دارد. همچنین مظفری از شعر برای ابراز ارادت خود به برخی شخصیت‌های مطرح استفاده کرده که مطالعه‌ی آن بسته به باورهای مخاطب، تأثیر متفاوتی خواهد داشت.

این کتاب به همت انتشارات سوره مهر در اختیار مخاطبان قرار گرفته است.

کتاب روزی که نمی‌دانم برای چه کسانی مناسب است؟

مطالعه‌ی این کتاب برای علاقه‌مندان به اشعار مذهبی - عاشقانه مناسب است.

در بخشی از کتاب روزی که نمی‌دانم می‌خوانیم

حبابم! پُر از حس دلتنگی، آری...
چرا دست روی دلم می‌گذاری؟!
و من رود رود از غمت بی‌قرارم
چه آرامشی دارد این بی‌قراری
دلم را شبی غرق خون کرده بودی
و گفتی به من دوستدار اناری!
تو را دوست دارم همیشه همیشه
مرا دوست داری تو هم گه‌گُداری؟
نمی‌خواهمت شعر بی‌عرضه‌ی من!
تو هم عرضه‌ی دل ربودن نداری