کتاب وام دهی شخص به شخص: بستری برای تامین مالی کسب‌ و کارها

کتاب وام دهی شخص به شخص نوشته‌ی محمد رحیمی کلیشادی و علی‌اکبر بهنیافر نگاهی تخصصی به پدیده‌ی گرفتن وام از مراجع غیرسنتی، مانند بانک‌ها و بنگاه‌های تجاری و جایگزینی آن با سیستم همتا به همتا می‌اندازد. در این نوع وام‌دهی می‌توان منابع مالی را به شکل‌های آنلاین و غیرحضوری از طریق جمعی تأمین کرد.

درباره‌ی کتاب وام دهی شخص به شخص

با گسترش روزافزون فناوری اطلاعات در زندگی روزمره‌ی افراد، بانکداری هم دستخوش تغییراتی شده است. از سال 2013 تا 2010 شاهد افزایش نرخ وام‌دهی از شخص به شخص هستیم و افراد در پلتفرم‌های آنلاین و غیرحضوری برای رسیدن اهداف مالی گوناگون اقدام به تأمین مالی جمعی از طریق کمک‌های مردمی به‌صورت بلاعوض یا با پرداخت پاداش می‌کنند. این پرداختی‌ها می‌توانند انتظارات مالی یا معنوی در پی داشته باشند.

برای مثال ممکن است افرادی را دیده باشید که برای خریدن یک دوربین یا فرستادن کمک‌های مالی بلاعوض برای مناطق محروم یا محیط‌زیست در شبکه‌های اجتماعی دست به راه‌اندازی منابع تأمین مالی جمعی زده‌اند. این دست از اقدامات به‌طورکلی باعث شده است که فرصت‌های رشد در جامعه بیشتر فراهم شود. این نوع وام‌دهی‌ها مزایا و معایب مختص به خودش را دارد؛ از مزایای آن می‌توان به‌سرعت و راحتی تأمین مالی، توسعه کارآفرینی و ایجاد شبکه‌های همسو و از معایب آن می‌توان به امکان کلاهبرداری و دزدی، ریسک زیاد سرمایه‌گذاران و دشوار بودن ارزیابی پروژه‌ها اشاره کرد. نکته‌ی قابل‌توجه این است که می‌توان با وضع قوانین نظارتی نکات منفی را به حداقل رساند.

به گفته‌ی محمد رحیمی کلیشادی و علی‌اکبر بهنیافر، نویسندگان این کتاب، این دست از مدل‌های تأمین مالی جمعی از طریق اهدا، پاداش، وام و سهام قابل جمع‌آوری هستند و برای هر کدام از آن‌ها سازوکار به‌خصوصی در نظر گرفته شده است. وام‌دهی شخص به شخص یکی از انواع روش‌های تأمین مالی جمعی است که نرخ افزایش 200 درصدی در جهان داشته است.

کتاب وام دهی شخص به شخص در پنج فصل کلی تدوین شده است و تلاش شده تاحدامکان به تمام جوانب و زوایای این موضوع پرداخته شود: در فصل اول با مفهوم تأمین مالی جمعی و مزایا و معایب آن آشنا می‌شویم و درباره‌ی تاریخچه‌ی صنعت وام‌دهی شخص به شخص، اهمیت این نظام و مدل کسب‌وکار آن صحبت می‌شود. در فصل دوم درباره‌ی مفاهیم و تعاریف کلیدی درباره‌ی بانکداری الکترونیک، اجتماعی و خرد صحبت می‌شود و در بخش دوم آن ابزارها و راهکارهای ارائه‌شده‌ی مورداستفاده در بانکداری اجتماعی مورد بررسی قرار می‌گیرند. در قسمت سوم به‌صورت عملی به سازوکار نظام وام‌دهی شخص به شخص پرداخته می‌شود که در آن می‌توانید مسائلی مانند سازوکارهای تعیین نرخ بهره و تعیین اعتبار وام‌گیرندگان را پیدا کنید. در بخش آخر نیز گزارشاتی از مطالعات موردی کشورهای مختلف ارائه می‌شود.

فصل سوم به گسترش صنعت بانکداری در بستر وام‌دهی شخص به شخص و نتایج ارائه شده در ایران و سایر کشورها اختصاص دارد. فصل چهارم به نحوه اعتبارسنجی و رتبه‌بندی در سامانه‌های P2P می‌پردازد. این‌طور با به‌دست‌آوردن نمرات اعتباری FICO می‌توانید به مراجع خود اعتبار ببخشید. تمرکز فصل پنجم و آخر بر تجربه‌های وام‌دهی شخص به شخص در ایران است. مهم‌ترین موانع قانونی و غیرقانونی در اجرای پلتفرم‌های تأمین مالی و الزامات و قوانین تأمین مالی همتا به همتا در ایران در این قسمت مورد بررسی قرار می‌گیرند.

کتاب وام‌دهی شخص به شخص توسط انتشارات بورس به چاپ رسیده است. این انتشارات در سال 1390 با هدف گسترش فرهنگ سرمایه‌گذاری در دارایی‌های مالی تأسیس شد و تاکنون چیزی در حدود 200 عنوان کتاب به چاپ رسانده است.

کتاب وام دهی شخص به شخص برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب وام دهی شخص به شخص برای کارآفرینان، محققان حوزه‌ی اقتصاد و علاقه‌مندان به حوزه‌های مالی گزینه‌ی جالب‌توجه و مناسبی است.

در بخشی از کتاب وام دهی شخص به شخص: بستری برای تامین مالی کسب‌ و کارها می‌خوانیم

تصمیم اول درباره ایجاد شاخص، شناسایی بازار هدف، بخش بازار یا طبقه دارایی‌ای است که شاخص قرار است آن را نشان دهد. ممکن است بازار هدف به صورت وسیع یا در یک محدوده معین تعریف شود. شاخص ممکن است براساس طبقه ‌دارایی (سهام، درآمد ثابت، املاک، کالا، صندوق‌های پوشش ریسک)، منطقه جغرافیایی (ژاپن، آفریقای جنوبی، امریکای لاتین، اروپا)، بازاری که اوراق در آن معامله می‌شود (شانگ‌های، تورنتو، توکیو) یا دیگر ویژگی‌ها (بخش اقتصادی، اندازه، شیوه سرمایه‌گذاری، دوره یا کیفیت اعتباری) تعریف شود.

بازار هدف وسعت سرمایه‌گذاری و اوراق ‌بهادار موجود در شاخص را نشان می‌دهد. پس از تعریف وسعت سرمایه‌گذاری، تعداد اوراق‌ بهادار و اوراق ‌بهادار خاصی که باید در شاخص قرار گیرد، تعیین می‌شود. سهام موجود در شاخص می‌تواند شامل تمام سهام موجود در بازار هدف یا گروهی به عنوان نماینده بازار هدف باشد. برخی شاخص‌های سهام همچون شاخص‌های اس‌اند‌پی 500 و فوتسی 100، تعداد ثابتی از اوراق‌ بهادار را دربردارند و از این‌رو، این شاخص‌ها نیز بر مبنای تعداد سهام پرتفوی آنها نام‌گذاری شده است. برخی از شاخص‌ها کل سهام مورد داد و ستد در یک بورس را دربرمی‌گیرند، برای مثال، شاخص بورس توکیو شامل تمام اوراق بهادار بزرگ در بازار اول بورس اوراق بهادار توکیو است.