بله
ماهنامه ادبیات داستانی چوک - شماره 172 منتشر شد. معرفی برنده‌ی جایزه‌ی نوبل: «اکتاویو پاز»، نقد رمان: «بیروت 57»، خلاصه اسطوره: «مرگ آخیلیوس- مرگ هکتور»، معرفی مجموعه داستان: «گیسی»، بررسی کتاب: «همه می‌میرند»، مقاله «دودلینگ آرت، هانی نجم و باقی ماجرا...»، یادداشتی بر رمان: «سوفیا پتروونا»، بررسی داستان: «دماغ»، و... ازجمله عناوینی هستند که در این شماره از ماهنامه می‌خوانید.
ماهنامه‌ی ادبیات داستانی چوک نشریه‌ای تخصصی در حوزه‌ی ادبیات داستانی است که به نقد و بررسی ادبیات داستانی، معرفی کتاب و شناخت بیشتر نویسندگان اختصاص دارد. این ماهنامه را کانون فرهنگی چوک به سردبیری مهدی رضایی به صورت رایگان در شهریور سال 1388 منتشر شد و انتشار آن تا به امروز ادامه دارد. کانون فرهنگی چوک، متعلق به هیچ سازمان و نهاد خاصی نیست و برخاسته از همت عده‌ای جوان دوست‌دار ادبیات است که قصد دارند در جهت ارتقای فرهنگ و ادبیات فارسی در حوزه‌ی داستان تلاش کنند.
در بخشی از ماهنامه ادبیات داستانی چوک - شماره 172 می‌خوانیم
زندگی شخصی و پیشینه خانوادگی اکتاویو پاز، تجربیات دوران کودکی، تأثیرات والدین و آشنایی اولیه با ادبیات و سیاست، همه به توسعه صدا و دیدگاه منحصربه‌فرد برای تولید آثاری غنی در دنیای ادبیات به او کمک کرد. شعرهای او توسط ساموئل بکت، چارلز تاملینسون، الیزابت بیشاپ، موریل روکیسر و مارک استرند به انگلیسی ترجمه شده است.
پاز به خاطر کنجکاوی فکری سیری‌ناپذیرش معروف بود که او را به کشف زمینه‌های مختلف از جمله ادبیات، فلسفه، سیاست و هنر سوق داد. او معتقد بود که عشق و زبان می‌توانند ابزاری را برای کسب یگانگی و یکپارچگی در انسان پدید آورند. اگرچه از نظر او، زبان ابزاری ناقص محسوب میشد، اما به هرحال ابزاری اجتناب‌ناپذیر برای القای بیان‌نشدنی‌ها بود. اشعارش به زیبایی غنایی، ژرفای فلسفی و کاوش در مضامین وجودی شهرت دارد. از آثار قابل توجه می‌توان به «هزارتوی تنهایی» (1950)، «سنتون» (1957) و «بلانکو» (1967) اشاره کرد.
