کتاب خون خدا حاصل گردآوری سخنرانیها و نوشتههای علی صفایی حائری است. این اثر از جنبههای مختلف به زیارت عاشورا و مفاهیم و مسائل نهفته در آن نگاه میاندازد و مخاطبان خود را با حقایق پنهان و دور از چشم ماندهی این دعا آشنا میسازد تا از این طریق به درک و آگاهی عمیقتری دست یابند.
دربارهی کتاب خون خدا
زیارت عاشورا ازجمله دعاهایی است که به سبب پیشینهی مهم تاریخیاش یعنی واقعهی عاشورا به دعایی پرتکرار بر لب مسلمانان شیعه بدل شده است که در هر زمان و مکانی به آن تمسک میجویند. علی صفایی حائری (متخلص به عین - صاد) در کتاب خون خدا به مخاطبان خود کمک میکند تا با معرفت و شناختی متعالی به زیارت عاشورا متوسل شوند و نه از سر عادت و تکرار.
کتاب خون خدا براساس سه سخنرانی که در محرم سال 1362 توسط علی صفایی حائری ایراد شده و همینطور چند یادداشت پراکنده که به قلم وی به رشتهی تحریر درآمده، تنظیم و تهیه شده است. و این مطالب در طی سه بخش به مخاطبان ارائه شده شده است. بخش اول کتاب خون خدا به مرور زیارت عاشورا میپردازد و مسائل و مفاهیمی مثل سلام، لعن، عظمت مصیبت، شکر در زمان مصیبت، خونخواهی و... را مورد تحلیل قرار میدهد. در بخش دوم که تحت عنوان «معرفی عاشورا» ارائه شده است، واقعهی عاشورا را از دیدگاه شیعی بررسی میکند و از ابعاد تاریخی، عاطفی، عرفانی و... به آن میپردازد. همچنین به دیدگاه اموی نسبت به این واقعه نیز نظر میاندازد.

بخش سوم کتاب خون خدا به سراغ خواستهها و سؤالهایی میرود که در قسمتهای مختلف زیارت عاشورا آمده است و تحلیل مسائلی مثل وجاهت، معیت، قدم صدق و... را مطرح میسازد. در آخر نیز مرور کلی نظریات و تحلیلها را از یاد نمیبرد. زیارت عاشورا یکی از مهمترین دغدغههای فکری علی صفایی حائری وی بوده است و نمود آن در آثار مختلف وی میتوان به چشم دید اما در کتاب خون خدا به شکل متمرکزی به این نگاه و مسئلهی فکری پرداخته شده است. گفتنیست که این کتاب به همت انتشارات لیله القدر به عرصهی چاپ و انتشار رسیده است.
کتاب خون خدا برای چه کسانی مناسب است؟
افرادی که قصد دارند با نگاهی تحلیلی به مطالعهی زیارت عاشورا بپردازند تا با آگاهی و شناخت رهرو وادی امام حسین (ع) باشند، این کتاب، برایشان اثری خواندنی خواهد بود.
در بخشی از کتاب خون خدا: مروری بر شرح زیارت عاشورا میخوانیم
یک وجود وافی، یک وجود کامل، فقدانش در مرحله اول بر تمامی ذرات این عالم، خاکی و افلاکیاش، اثر میگذارد. در مرحله بعد، اهل اسلام و اهل ولایت که حظ و هدایت بیشتری از ولی میگیرند و سهم زیادتری از ولی میبرند. پس درجه مصیبتها هم، بالا میرود. این است که یک بار میگوید: «عَظُمَتْ مُصِیبَتُکَ فِی السَّماواتِ عَلىٰ جَمِیعِ اَهْلِ السَّماواتِ»، جای دیگر میگوید: «عَظُمَتِ الْمُصِیبَةُ بِکَ عَلَینا وَعَلىٰ جَمِیعِ اَهْلِ الْاِسْلامِ.» در مرحله بعد، تکرار میکند: «عَظُمَ مُصابِی»، رنجی که منِ شیعه از فقدان حسین بردم، رنج بزرگی است!
بله
















