کتاب حاجی فیروز من

کتاب حاجی فیروز من اثر محمد گلی، مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه و تخیلی برای کودکان است که روایت خاص آن با تصاویر متعدد و لحن عامیانه، جذابیت این کتاب کودک را برای مخاطبان کوچکش دوچندان کرده است.

درباره‌ی کتاب حاجی فیروز من

کتاب‌های بچگانه، تصویری و داستانی، یکی از بهترین ابزارهای آموزشی به‌شمار می‌روند که هر والدی می‌تواند آن‌ها را برای رشد و پرورش مهارت و خلاقیت در فرزند خود تامین کند. سرگرم کردن، آموزنده بودن و تقویت هوش و عاطفه‌ی بچه‌ها، تنها بخشی از ویژگی‌های کتاب‌های داستانی مصور هستند.

کتاب حاجی فیروز من نوشته‌ی محمد گلی، یکی از آثار ارزشمند و دلنشین برای کودکان است. در این کتاب چندین داستان کوتاه مصور که عنوان اولین داستان آن، «حاجی فیروز من» است از زبانِ اول شخص بیان می‌شوند و در رابطه با موضوعاتی که ممکن است هر کودکی به آن‌ها فکر کند، با آن‌ها سروکار داشته باشد یا در ذهن خود راجع‌به‌شان خیال‌پردازی کرده باشد، نوشته شده‌اند.

در یکی از داستان‌ها، ماجرای داستان‌نویس‌شدنِ نویسنده به زبانی عامیانه، کودکانه و صمیمانه گفته می‌شود؛ او زمانی که فرشته بوده، پسربچه‌ای غمگین را می‌بیند و از او می‌خواهد تا آرزویش را بگوید تا با برآورده‌کردن آن، پسربچه را خوشحال کند و ...

در داستان دیگری، که هم‌چنان راوی اول شخص مفرد است، از ماجرای عینکی‌شدنش در کودکی می‌گوید و زمانی‌که دکتر به او یک عینک کوچولو داد و ماجراهای بعد از آن را در مدرسه تعریف می‌کند.

خواندن این داستان‌ها برای کودکان، علاوه‌بر تقویت هوش شنوایی آنان، ایجاد عادت به مطالعه و بالا بردن قدرت تخیل و داستان‌سرایی در وجودشان، بسیار سرگرم‌کننده است و نقش و تصاویر زیبا و متعددی را که برای هر داستان طراحی شده است، جذابیت خواندن و تصویرپردازی هر ماجرا را افزایش می‌دهد. داستان‌های این اثر به‌ترتیب با نام‌های حاجی «فیروز من»، «درخت من»، «چرا داستان‌نویس شدم؟»، «عینک»، «فراموشی»، «خانه‌ی شیشه‌ای من» و «آرزو» در این اثر به‌چاپ رسیده‌اند.

کتاب حاجی فیروز من را محمد گلی نوشته و فرناز زاهدی لباف مسئولیت تصویرگری آن را برعهده داشته. این کتاب به همت انتشارات پرنده آبی به چاپ رسیده است.

کتاب حاجی فیروز من برای چه کسانی مناسب است؟

اگر کودک شما از خواندن داستان‌های سرگرم‌کننده و کتاب‌های مصور لذت می‌برد، این کتاب را برای او تهیه کنید و بخوانید.

در بخشی از کتاب حاجی فیروز من می‌خوانیم

درخت من درخت خوب است؛
یک درخت سیب بی‌سروصداست؛
یک‌کم بلند است؛
نه آن‌قدر بلند که به آسمان برسد؛
درست دوبرابر قد من است؛
درخت جالبی است؛
فقط خیلی خواب‌آلود است؛
سه ماه تمام خوابیده و هنوز خمیازه می‌کشد!
تاحالا شده این‌قدر بخوابید؟
باورتان می‌شود؟