کتاب سرمایه اجتماعی برای توسعه صنعتی

کتاب سرمایه اجتماعی برای توسعه صنعتی نوشته‌ی پیتر نورینگا و آیرین ون استورن، یک مقاله و پژوهش مفصل در زمینه‌ی توسعه‌ی صنعتی است که به بررسی مفهوم «سرمایه‌ی اجتماعی» و نقش آن در رشد و پیشرفت صنعتی و توسعه‌ی اقتصادی در کشورهای حاشیه‌ای و کمتر توسعه‌یافته می‌پردازد. این کتاب بخشی از یک برنامه‌ی پژوهشی گسترده است و هدف آن افزایش رقابت‌پذیری صنعتی کشورهایی است که با مشکلات اقتصادی و اجتماعی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

درباره‌ی کتاب سرمایه اجتماعی برای توسعه صنعتی

پیتر نورینگا (Peter Knorringa) و آیرین ون استورن (Irene Van Staveren) در کتاب سرمایه اجتماعی برای توسعه صنعتی (Social Capital for Industrial Development) به این سوال اساسی پاسخ می‌دهند که چگونه سرمایه‌ی اجتماعی می‌تواند به بهبود وضعیت اقتصادی و صنعتی در کشورهای کم‌درآمد و حاشیه‌نشین کمک کند. در این مقاله، نویسندگان به تحلیل ریسک‌های موجود در فرآیندهای صنعتی شدن پرداخته و به این نتیجه رسیده‌اند که سرمایه‌ی اجتماعی، از طریق تقویت اعتماد و همکاری‌های اجتماعی، می‌تواند این ریسک‌ها را کاهش دهد و به افزایش رقابت‌پذیری این کشورها منجر شود.

این کتاب در پنج فصل تدوین شده است. در فصل اول، نویسندگان به بررسی مفهوم سرمایه‌ی اجتماعی در ادبیات اقتصادی پرداخته‌اند و اهمیت آن را در توسعه‌ی صنعتی توضیح می‌دهند. فصل دوم به مرور پژوهش‌های مرتبط با صنعتی شدن و سرمایه اجتماعی اختصاص دارد و این موارد در سطح خرد و کلان بررسی می‌شوند. همچنین پیتر نورینگا و آیرین ون استورن نگاهی به نتایج عملیاتی‌سازی سرمایه‌ی اجتماعی در این فصل می‌اندازند.

فصل سوم به مفهوم‌سازی سرمایه‌ی اجتماعی می‌پردازد و به تعاریف و شاخص‌های مختلف این مفهوم توجه می‌کند. نویسندگان در این فصل، به تعیین جایگاه سرمایه‌ی اجتماعی در فرآیند توسعه‌ی صعنتی می‌پردازند و نشان می‌دهند که چگونه این سرمایه می‌تواند به شکل عملیاتی مورد استفاده قرار گیرد. روش‌های گردآوری داده‌ی این پژوهش هم در همین فصل بررسی می‌شوند.

فصل چهارم به مطالعات میدانی اختصاص دارد. نویسندگان در این فصل، به بررسی صنعت کفش در اتیوپی و ویتنام پرداخته و نقش سرمایه‌ی اجتماعی در موفقیت این صنایع را به دقت مورد تجزیه و تحلیل قرار داده‌اند. مطالعه‌ی این بخش باتوجه به اینکه مسئله‌ای واقعی در دو کشور کمتر توسعه‌یافته را مورد بررسی قرار می‌دهد، می‌تواند برای متخصصان ایرانی در این حوزه بسیار کاربردی باشد.

درنهایت، فصل پنجم به نتیجه‌گیری و پیشنهاداتی برای سیاست‌گذاران و مسئولان صنعتی اختصاص یافته است. نویسندگان در این بخش پیشنهادهایی عملی برای استفاده از سرمایه‌ی اجتماعی در سیاست‌گذاری‌های توسعه‌ی صنعتی ارائه کرده‌اند.

این کتاب که در انتشارات دانشگاه یزد منتشر شده، توسط ابوالفضل مرشدی و دانیال ستارنژاد که هر دو عضوی از هیئت علمی این دانشگاه هستند ترجمه شده. به همین دلیل کتاب سرمایه‌ی اجتماعی برای توسعه صنعتی می‌تواند اثری ارزشمند برای دغدغه‌مندان مسئله‌ی توسعه، به‌خصوص در ایران باشد.

کتاب سرمایه اجتماعی برای توسعه صنعتی برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب سرمایه اجتماعی برای توسعه صنعتی برای پژوهشگران، دانشجویان و سیاست‌گذاران حوزه‌های اقتصاد و توسعه‌ی صنعتی مناسب است. همچنین، افرادی که به دنبال راهکارهایی عملی برای افزایش رقابت‌پذیری صنایع در کشورهای کمتر توسعه‌یافته هستند، می‌توانند از این کتاب بهره‌مند شوند.

در بخشی از کتاب سرمایه اجتماعی برای توسعه صنعتی می‌خوانیم

تبدیل سرمایه‌ی اجتماعی درون‌گروهی به برون‌گروهی بسیار مهم است؛ زیرا موجب ارتقای کارایی می‌شود. اما رابطه این دو سرراست نیست. دو سطح سرمایه‌ی اجتماعی تا حدودی موازنه و حمایت از یکدیگر است. پیوندهای اجتماعی ضعیف می‌تواند بیشترین مزایای اقتصادی را به ارمغان بیاورد. از این رو، سرمایه‌ی اجتماعی برون‌گروهی می‌تواند از سرمایه‌ی اجتماعی درون‌گروهی سودمندتر باشد. اگرچه بدون سرمایه‌ی اجتماعی درون‌گروهی هیچ زمینه سودمندی برای توسعه سرمایه‌ی اجتماعی برون‌گروهی وجود ندارد. سرمایه‌ی اجتماعی برون‌گروهی مستلزم این است که بازیگران اقتصادی دارای پیوندهای قوی و سرمایه‌ی اجتماعی درون‌گروهی باشند تا آن‌ها را با استفاده از قابلیت‌های اجتماعی ضروری، به‌‌ویژه قابلیت‌های اعتماد بین‌فردی، تعاملات اجتماعی، سازماندهی، مسئولیت و وفاداری، خود را برای ارتباطات برون‌گروهی مهیا سازند. با تجربه کردن اعتماد و قابلیت اعتماد در درون گروه‌ها، افراد می‌توانند این ارزش‌ها را به افراد خارج از گروه خود منتقل کنند.