کتاب دنیایی آشنا

هوانگ سوک یانگ در کتاب دنیایی آشنا، راوی داستان پسر نوجوانی به‌نام باگای است که در حومه‌ی کلان‌شهر پر زرق و برق سئول در کره‌ی جنوبی زندگی می‌کند. مکانی به‌نام جزیره‌ی گل که شهرداری سئول زباله‌ها را در آنجا دفن می‌کند و افراد بسیار کمی از وجود آن خبر دارند! باگای سیزده‌ساله و مادرش به‌خاطر بازداشت پدرش در یک «اردوگاه بازآموزی» دولتی، حالا در جایی زندگی می‌کنند که تمامی اهالی آنجا با فقر و تنگدستی از شهر رانده شده‌اند.

درباره‌ی کتاب دنیایی آشنا

هوانگ سوک یانگ (Sok-Yong Hwang) نویسنده‌ی توانا و معروف اهل کره جنوبی، در رمان دنیایی آشنا (Familiar Things) داستان زندگی یک پسر نوجوان سیزده‌ساله به‌نام باگای را روایت می‌کند. پدر باگای بازداشت شده و در یک اردوگاه بازآموزی دولتی روزگار می‌گذراند. به همین دلیل او و مادرش با فقر و تنگدستی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و محل زندگی‌شان یک کلبه‌ی محقر در حاشیه‌ی شهر سئول است. محل زندگی آن‌ها جایی در میان زباله‌هایی‌ست که شهرداری سئول برای دفنشان انتخاب کرده و جزیره‌ی گل نام دارد. زندگی زاغه‌نشینی و تأمین هزینه‌های خود با دست‌چین کردن و جداسازی مواد بازیافتی از زباله‌ها، سرنوشتی است که حالا باگای با آن روبه‌رو شده و باید به‌اجبار آن را بپذیرد.

در ابتدا زندگی باگای در جزیره‌ی گل بسیار سخت و طاقت‌فرساست اما یک شب او متوجه نورهای مرموزی در اطراف محل دفن زباله‌ها می‌شود. هنگامی‌که ارواح باستانی که هنوز در چشم‌انداز جزیره ساکن هستند، خود را به او نشان می‌دهند، درست مثل این است که بعد از مدت‌ها دوباره شانس به باگای رو کرده باشد؛ اما او چگونه با این مسائل کنار می‌آید و چه اتفاقاتی در ادامه رخ خواهد داد؟!

هوانگ سوک یانگ در رمان پرطرفدار دنیایی آشنا، به‌ظاهر فقط زندگی پسری نوجوان را توصیف می‌کند اما در پس این داستان زیبا او هدف دیگری نیز داشته. نویسنده جامعه‌ای را در لبه‌ی تغییرات اقتصادی و اجتماعی سرگیجه‌آور به تصویر می‌کشد و به‌نوعی به همه‌ی ما یادآوری می‌کند که مراقب چیزهایی که دور می‌اندازیم و میزان زباله‌ای که تولید می‌کنیم، باشیم.

انتشارات نگاه آشنا کتاب دنیایی آشنا را با ترجمه‌ی زینب مهدوی‌پور منتشر کرده و در اختیار خوانندگان علاقه‌مند قرار داده است.

نکوداشت‌های کتاب دنیایی آشنا

• بررسی قدرتمند دنیای سرمایه‌داری توسط یکی از تحسین‌شده‌ترین نویسندگان کره جنوبی...هوانگ ما را به چالش می‌کشد تا به گذشته نگاه کرده و هزینه‌ی مدرنیزاسیون را دوباره ارزیابی کنیم و ببینیم چه چیزی و چه کسانی را پشت سر گذاشته‌ایم. (گاردین)
• خوانندگانی که انتظار دارند این رمان فقط به یک برداشت خشن از زندگی زاغه‌نشینی در سئول تبدیل شود، ناامید خواهند شد... هوانگ سوک-یانگ می‌خواهد داستان متفاوتی را شرح دهد. پس از مطالعه‌ی کتاب متوجه خواهید شد که دنیایی آشنا شما را به این باور می‌رساند که اصولاً دفع ساده‌ی زباله وجود ندارد! (دیلی تلگراف)
• هوانگ سوک یانگ یکی از برجسته‌ترین نویسندگان کره‌ی جنوبی است، صدایی قدرتمند برای به حاشیه رانده‌شدگان جامعه. (دبورا اسمیت)
• بدون شک قدرتمندترین صداهای امروز آسیا. (کنزابورو اوه، برنده جایزه نوبل ادبیات)
• هوانگ سوک یانگ یکی از پرمخاطب‌ترین نویسندگان کره‌ای در کشورش به‌شمار می‌رود و در خارج از کشور نیز بسیار شناخته شده. او که یک فعال برای دموکراسی و آشتی با طبیعت است، در کتاب‌هایش مبارزات سیاسی خود را با تخیل فرهنگی کره‌ای در هم می‌آمیزد. (Le Monde)
• هوانگ سوک یانگ نویسنده‌ای دوست‌داشتنی است. به خاطر دیدگاهش نسبت به مردم و اشیاء، به خاطر تواضع غریزی شخصیت‌هایش و همچنین توانایی‌اش در تسخیر خوانندگان با شرح حال‌وهوا و تاریخ معاصر کشورش، تا جایی که می‌توان به‌خوبی همه‌ی توصیفاتش را تصور کرد. (La Croix)

کتاب دنیایی آشنا برای چه کسانی مناسب است؟

مخاطب اصلی این اثر، نوجوانان هستند. همینطور اگر شما هم به رمان‌های اجتماعی با موضوع مبارزه با سرمایه‌داری علاقه‌مندید، قطعاً این کتاب را دوست خواهید داشت.

در بخشی از کتاب دنیایی آشنا می‌خوانیم

یک ماه از زمانی که باگای و مادرش به جزیره‌ی گُل‌ نقل‌مکان کرده‌بودند می‌گذشت. مادرش در ابتدا سعی می‌کرد باگای را با حرف‌هایش دلداری دهد؛ مثلاً به او می‌گفت که مردم آن جزیره هم درست مثل بقیه زندگی می‌کنند، ولی او ‌خوب می‌دانست آن‌جا یک زباله‌دانی بیش نیست که پر از چیزهای مصرف‌شده و دورانداخته‌ای ا‌ست که مردم از وجودشان خسته شده‌بودند و دیگر به درد هیچ‌کسی نمی‌خوردند. همچنین کسانی که در آن‌ جزیره زندگی می‌کردند همچون افرادی طردشده از شهر خود رانده شده‌بودند.

باگای گاهی اوقات دلش برای خیابان‌های فرسوده‌ی محله‌ی قدیمی‌شان در دامنه‌ی تپه تنگ می‌شد.

چه روزهای خوبی را در آن‌جا گذرانده‌ بود. یاد سربالایی‌ها، سرازیری‌ها و گم‌شدن میان کوچه‌های تنگ و شیب‌داری افتاد که از اول تا آخر تمام گودی‌ها و حفره‌های اطراف دیوارهای سنگی را با هرگونه خرت‌وپرتی مرمت کرده و پوشانده‌بودند. همیشه سر راهش با سگ‌های پشمالو و کثیفی مواجه می‌شد که وسط کوچه کز می‌کردند یا مادربزرگ‌هایی را می‌دید که گرد هم می‌نشستند و همان‌طورکه چین‌وچروک‌هایشان از پیراهن‌های پاره‌وپوره‌شان پیدا بود با خوش‌حالی دورهم می‌گفتند و می‌خندیدند.

باگای از میان خاکسترهایی که از خاکه‌ی زغال‌ سوخته در هوا پخش شده‌ بود و همچنین بسته‌های نودل فوری که با وزش باد به این‌طرف و آن‌طرف می‌رفت عبور می‌کرد. صدای شعرخوانی دختربچه‌ای را از پشت پنجره‌ی کوچک و باز یکی از خانه‌ها می‌شنید. پدر و مادرش قبل از رفتن به سرِ کار درها را قفل کرده‌ بودند. کودکی روی دوش دختربچه بود که تقریباً هم‌‌قدوقواره‌ی خودش بود. شادی و سرور گل‌های تابستانی را می‌دید که در وزش باد تکان می‌خوردند. نسیم به لباس‌هایی می‌وزید که پشت ظروف سس‌های سویا و خمیر لوبیا آویزان شده‌ بودند و آن‌ها را خشک می‌کرد‌. پنجره‌های روشنی را می‌دید که همچون ستاره‌های چشمک‌زن در آسمان تاریک نیمه‌شب برق می‌زدند. سپس به آن بازار… آن بازار مجلل و باشکوه می‌رسید. خانم‌های کارگر لباس‌هایی به زیبایی گل‌ها می‌دوختند. باگای هم کارهای عجیب‌و‌غریبی انجام می‌داد؛ سعی می‌کرد رادیو را روشن کند تا همراه آن آواز بخواند یا کسی می‌آمد و ماندوی سرخ‌شده را در دهان باگای فرو می‌کرد و بلندبلند می‌خندید. روی حصیری که مادرش در بازار انداخته‌بود تا کالاهایش را بفروشد، سبزی‌جات تازه و سرسبزی قرار داشت که رطوبت شبنم روی آن‌ها نشسته‌بود. ماهی‌ها را در تشت‌هایی ریخته‌بودند و آن‌ها یا در آب فرو می‌رفتند یا روی بستر هموار و صیقلی یخ‌ها شناور می‌ماندند. همه‌چیز در آن‌جا زنده و در جریان بود، ولی مرور این خاطرات بدان معنا نبود که باگای از جزیره‌ی گُل متنفر باشد. آن‌جا هم برایش دنیای متفاوتی بود.