نقد، بررسی و نظرات کتاب بیچارگان - فئودور داستایوفسکی
4.5
716 رای
پ. ر.
۱۴۰۵/۰۱/۲۵
00
بیچارگان اولین کتابیه که از داستایوفسکی میخونم. داستان به نوعی تراژیک هست و زندگی روزمره قشر فقیر پترزبوزگ رو توصیف میکنه. داستان به صورت نامه نگاری پیش میره و خیلی روان هستش. ترجمه این کتاب هم خیلی خوبه و به نظرم به بهترین نحو اصطلاحات روسی رو به فارسی برگردونده. در کل کتاب خوبیه و پیشنهادش میکنم.
کتاب بیچارگان در ظاهر داستانی ساده از نامه نگاری هااست اما در باطن لحظات آشنا شدن و شفاف شدن زندگی هرکدام از شخصیتها است. پیچیدگیای که با گفتن لحظات نه چندان مهم روزمره بدل شده و هربار تکهای از واقعیت رو نمایان میکنه. واقعیتی که به صراحت بیان نمیشه اما با شناخت شخصیتها کم و بیش میتوان تشخیص داد.
کتاب بر پایه نامه نگاری هست ممکنه برای بعضیها حوصله سر بر باشه و هی منتظر شروع اصلی داستان باشن ولی در واقع در این نامه نگاریهای عاشقانه داستان رو برای ما تعریف میکنه وبسیار قشنگ هست کمی حالته کتاب جودی ابوت رو داره با نامه نوشتن داستان رو برای بابا لنگ دراز تعریف میکنه به هر حال خوشتون میاد موفق باشید
خیلی کتاب دوست داشتنی ایه نگارش نامه های کتاب واقعا مثل کسی هست که سواد چندانی نداره و آدم از هنر نویسنده در شگفت می مونه شخصیت های کتاب بسیار زیبا فقر رو به تصویر کشیدند و از رسوم غلط روزگار خود در عذابند.علاوه بر اون خیلی کتاب ساده و روونیه و اگر به کتاب های سنگین نویسنده های معروف عادت ندارید، گزینه خوبیه.
داستان جالبی بود در مورد شرایط جامعه و فقر آن دوران بود که بیداد میکرد و نویسنده به خوبی توانسته بود که این مشکل جامعه روبه تحریر در بیاره به نظرم یکی از ضعفهای کتاب که به چشم میومد اوایل نامه نگاریهای داستان خوب بود و پر از تعارف و حرفهای عاشقانه بود ولی هرچه به پایان داستان نزدیک میشدیم یکم تعارفات خسته کننده و زیاد میشد
چنانچه از اسم رمان هم برمیآید مضمون اصلی اثر فقر و بیچارگی است. راوی این فقر و بیچارگی داووشکین و واروارا هستند که در نامههای گاه کوتاه و گاه بلندشان از خودشان و زندگی روزمرهشان برای هم مینویسند که این روایت از خود، ناخودآگاه به روایت از فقر و وضعیت فلاکتباری که در آن به سر میبرند، میانجامد.
خوب بود. کتاب های داستایوفسکی چهره واقعی فقر رو میبینی. من خوندم کتاب داستایوفسکی از این نظر دوست دارم که تو زندگی تو مشکلات یادم میاد که زندگی چقد میتونه بدتر و سخت تر باشه. این کتاب هم نشون میده که عاشقی کردن و فقیر بودن چه شکلیه حقیقت تلخ ولی باید پذیرفتش که بدون پول نباید عاشق شد
سلام، هر کتابی ارزش یکبار خوندن رو داره. نوشتاری ساده وبدون تکلف وبدون استفاده ازپیچیدگی، بیان احساسات که آمیخته به عشق پدرانه است. شناساندن افراد پیرامون درنهایت سادگی و دور از حواشی نگاری و ایجاد علاقه در خواننده که تا انتها با داستان بیاید و خودش هر نتیجه ای خواست از متن برداشت کند.
مثل همهی کتابهای داستایوفسکی عالی بود.
طوری که داستانهای داستایوفسکی روح آدم رو لمس میکنه هیچ نویسندهای نمیتونه. داستانش باعث میشه خواننده با روایت پیوند بخوره و حس کنه تو اون داستان موجودیت داره. انگار داری اون شخص بودن رو زندگی میکنی، شخصیت پردازی فوق العاده و پرداختن به احساسات بینظیری داره.
طوری که داستانهای داستایوفسکی روح آدم رو لمس میکنه هیچ نویسندهای نمیتونه. داستانش باعث میشه خواننده با روایت پیوند بخوره و حس کنه تو اون داستان موجودیت داره. انگار داری اون شخص بودن رو زندگی میکنی، شخصیت پردازی فوق العاده و پرداختن به احساسات بینظیری داره.
من طرفدار متن های ساده هستم متن هایی که از دبستانی ترین کلمه ها استفاده شده توشو جمله هارو الکی نپیچونده اما یه چیزایی میشه ازش حس کرد موقع خوندن و دقیقا این کتاب، نامه هاش، به همین شکل نوشته شده. اگر تابه حال از داستایوفسکی کتابی نخوندین، این کتاب رو به عنوان اولین کتاب ایشون بخونید
این کتاب فوق العاده به سبک ناتورالیستی نگاشته شده و شرح حال ملال انگیز دو شخصیت اصلی داستان ر به صورت مکاتبهای بازگو میکنه خصوصا نامه آخر پیرمرد واقعا از اندوه آن متاثر شدم و با خودم گفتم آقای تئودور داستایوفسکی شاید حال و زندگی این روزهای ما را در آن زمان سن پترزبورگ توصیف کرده..
داستایوفسکی واقعا در میان سایر نویسندگان روس مثل الماس میدرخشد. یک رمان عاشقانه و بسیار زیبا که باروایتی نامه نگارانه و با استادی تمام، داستان پر هیجان و جذابی را نقل میکند. این کتاب را میتوان پس از برادران کارامازوف و جنایت و مکافات بهترین رمان کوتاه داستایوفسکی دانست.
