کتاب از آموختن تا سوختن اثر حمیدرضا رحمانی زاده دهکردی؛ رمانی از دل انقلاب

حمیدرضا رحمانی زاده دهکردی در کتاب از آموختن تا سوختن، داستان رشد فکری و شخصیتی رحمان عزیزی را در بحبوحه‌ی روزهای انقلاب روایت می‌کند. نثر صمیمی نویسنده با چاشنی طنز تلخ و نگاهی انتقادی، زندگی رحمان از دوره‌ی دبستان و شکل‌گیری رابطه‌ی صمیمی با معلم خود، تا دوره‌ی دانشجویی و تداوم این دوستی را دنبال کرده و در خلال آن، تصویر روشنی از حال‌وهوا و دغدغه‌های مردم آن دوره ارائه می‌دهد.

درباره‌ی کتاب از آموختن تا سوختن

کتاب از آموختن تا سوختن، رمانی از حمیدرضا رحمانی زاده دهکردی است که ماجراهای مردی به نام رحمان عزیزی را از کودکی تا بزرگسالی روایت می‌کند و در خلال آن، شرایط سیاسی و فرهنگی دوره‌ی پهلوی و حوادث منتهی به انقلاب اسلامی را به تصویر می‌کشد. داستان این رمان اجتماعی ایرانی، در شبی سرد آغاز می‌شود؛ شبی که در آن رحمان تصمیم می‌گیرد خاطرات خود را از دوران کودکی و جوانی ثبت کند.

در کودکی، رحمان پسری درس‌خوان و بازیگوش بود که مدام به‌خاطر شیطنت‌های خود توسط مدیر مدرسه توبیخ می‌شد. آشنایی او با معلمی به نام فرشته، تاثیر فراوانی بر افکار و مسیر زندگی رحمان می‌گذارد که تا سال‌ها بعد و دوران دانشجویی نیز همراه او مانده و باعث می‌شود که رحمان تبدیل به فردی دغدغه‌مند و روشن‌فکر شود.

روایت دوران پرتلاطم انقلاب با حمیدرضا رحمانی‌زاده دهکردی

رمان از آموختن تا سوختن، مسیر رشد فکری رحمان را از دبستان و زندگی با خانواده‌ی تهی‌دست خود در شهرکرد تا قبولی و تحصیل او در رشته‌ی حقوق دانشگاه تهران دنبال می‌کند. رحمان که از کودکی در حسرت کتاب خواندن بود، حالا با کتابخانه‌ی عظیم دانشگاه می‌تواند عطش مطالعه‌ی خود را سیراب کند.

در ادامه‌ی کتاب از آموختن تا سوختن درمی‌یابیم که رحمان در خلال مطالعه‌ی اسناد ساواک، به وصیت‌نامه‌ی کرامت الله دانشیان، از یکی از مبارزان شناخته‌شده‌ی قبل از انقلاب برمی‌خورد؛ متنی که سال‌ها پیش فرشته برایش نوشته بود و همین اتفاق، جرقه‌ای می‌شود برای حل معمای ارتباط فرشته با مبارزان پیش از انقلاب و باعث می‌شود تا رحمان پس از پانزده سال تلاش کند تا معلم سابق خود را پیدا کند.

کتاب از آموختن تا سوختن انتشارات آزادمهر را به علاقه‌مندان به رمان‌های معاصر ایرانی پیشنهاد می‌کنیم؛ قلم جذاب حمیدرضا رحمانی زاده دهکردی با چاشنی طنز تلخ، داستانی درباره‌ی عشق به کتاب و فرهنگ و دغدغه‌های اجتماعی و سیاسی را تبدیل به سفری به‌یادماندنی می‌کند.

کتاب از آموختن تا سوختن برای شما مناسب است اگر

• می‌خواهید یک رمان تاریخی ایرانی با حال‌وهوای دوره‌ی انقلاب بخوانید تا با فضای آن دوره آشنایی بیشتری پیدا کنید.
• به رمان‌های سیاسی و اجتماعی که روند رشد فکری شخصیت‌ها را دنبال می‌کنند علاقه دارید.

در بخشی از کتاب از آموختن تا سوختن می‌خوانیم

انقلاب پیروز شده است. مردم در فلکه‌ی آبی جمع شده‌اند و عکس‌های شاه و ولیعهد و شهبانو را می‌سوزانند. ساواک به تصرف مردم درآمده است. مدارس همه تعطیل شده‌اند. تازه با سر تراشیده از سلمانی آمده‌ام خانه. معلم با همان لچک گلدار در خانه ما ایستاده است.

مش‌نازی؛ همسایه‌ی دیوار به دیوارمان دارد با خانم معلم صحبت می‌کند. سلام می‌کنم. هیچ‌کدام پاسخ سلامم را نمی‌دهند؛ مش‌نازی که گوش‌هایش سنگین است. خانم معلم هم متوجه نمی‌شود چون شش دانگ حواس‌اش معطوف صحبت‌های شیرین مش‌نازی است: «به جان عزیزت! اگه با ئی چشای خودم ندیده بودم باور نمی‌کردم که ساواکی‌های بی‌رحم این همه ناخن رو از ملت کشیده باشن؛ اندازه‌ی یه سطل پر!».

دست چپش را پائین نگه می‌دارد و بعد دست راستش را از پائین به بالا می‌برد که نشان دهد سطل پر یعنی این‌قدر! بعد برای رفع هرگونه تردید در ذهن خانم معلم ادامه می‌دهد: «کورای ببندم اگه دروغ بگم. تازه اونا که زودتر از ما رفته بودن ساواک رو ببینن می‌گفتن چند جفت چش، چند تا گوش و هفت هشتا انگشت دست و پا هم این‌ور اون‌ور افتاده بوده، امّا چرا دروغ بگم، من خودم ندیدم». خانم معلم می‌خندد. مش‌نازی خداحافظی می‌کند و مرغ و جوجه‌هایش را که داخل کوچه سرگردان‌اند «کیش‌کیش‌کنان!» به طرف خانه می‌برد. خانم معلم تازه متوجه من می‌شود. می‌گوید: «سلام رحمان جان!»