نقد، بررسی و نظرات کتاب عزیز من - احمدرضا احمدی

احمدرضا احمدی با کتاب شعر نو به نام عزیز من، از مرگ و بدون زندگی، زندگی تا رسیدن مرگ، جسد و بیمارستان و مردن و... این جور چیزها از عزیز من شعرسرایی می کند. کتاب شعر عزیز من، از احمدرضا احمدی، را بیشتر که شاعر و شعرهایش را بشناسید، درک بهتری دارید. غم و مرگ در این دیوان اشعار از احمدرضا احمدی موج می زند و اشعارش بیشتر جنبه تصویرسازی و هایکو دارد. گاهی نیز به اوزان و اشعار سهراب سپهری نزدیک می شود و از او نشانه و قرابت دارد. اشعار احمدرضا احمدی، در آن جاهایی که به فرم سفارش و تقدیمی به مخاطب خاص بود، بهتر برای خواننده ای که با او دارد آشنا می شود و یا اولین بار است که از این نویسنده یا شاعر یا نقاش، کتاب یا شعر می خواند، جا می افتد و به صورت بهتری ارتباط برقرار می کند.

زبان شعری احمدی از نوعی صمیمیت بر خورداره. در کل اشعار ایشون دارای زبانی خاص همراه با تصاویر زیبا و بدیع هست. این کتاب شامل دو نوع متنه که هرچند هردو بی وزن هستند اما تعدادی را به روش معهود شعر نو به صورت عمودی نوشته و بخشی دیگر را به صورت متن هایی نظیر قطعه ادبی یا شعر منثور. و برای هریک نیز عنوانی انتخاب کرده. کتاب از دو بخش با عناوین آبی و ارغوانی تشکیل شده است که باز بخش آبی شامل شعرهای عادی ا ست و ارغوانی نیز شامل شعر منثور یا همان قطعات ادبی. نکته قابل توجه دیگه درباره نویسنده اینه که اون هیچ وقت شعرش را در خدمت گروه خاصی قرار نداد و همیشه ذات شعرهایش برایش مهم تر بود. روایت های عزیز من مبتنی بر مونولوگ گویی است.

شعر‌های احمد رضا احمدی بسیار خاص و جذابند من که از خوندن این کتاب بسیار لذت بردم روح مرحوم احمدی شاد

از شاعران معاصری که باید خوند، تامل برانگیزن