کتاب، پلیمرها و کاربرد آن در مهندسی پزشکی، نوشتهی مهدی موحدی، فرناز دهقانی فیروزآبادی و احمد رمضانی سعادت آبادی، تور علمی کاملی دربارهی کارکردهای زیستپزشکی مواد پلیمری برای دانشجویان و علاقهمندان رشتهی مهندسی پزشکی است. در طول یازده فصل این اثر به موضوعات مختلفی ازجمله سیستمهای پلیمری رهایش دارو، بیومتریالهای پلیمری و کارکرد پلیمرها در جراحی قلب و عروق سر خواهیم زد و بهطور ویژه با فرایند پلیمریزاسیون آشنا خواهیم شد.
دربارهی کتاب پلیمرها و کاربرد آن در مهندسی پزشکی
شاید دربارهی کاربردهای زیستپزشکی مواد پلیمری و نقش ویژهی آنها در رشد مهندسی پزشکی مطالب زیادی شنیده باشید؛ اما حتماً شگفتزده خواهید شد وقتی که بهطور اختصاصی از کارکردهای فوقالعادهی این مواد در ساخت کپسولهای پیوستهرهش، حسگرهای زیستی و حتی دریچههای قلبی و عروقی خبردار شوید. کتاب پلیمرها و کاربرد آن در مهندسی پزشکی، نوشتهی گروهی از نویسندگان متخصص در زمینهی علم مهندسی پزشکی، یعنی مهدی موحدی، فرناز دهقانی فیروزآبادی و احمد رمضانی سعادت آبادی، است. این کتاب، همگام با سرفصلهای وزارت علوم، مجموعهای جذاب و خواندنی از آخرین یافتهها و اطلاعات این حوزه را در اختیار مخاطبان قرار میدهد و علاقهمندان به دنیای مهندسی پزشکی را با نقش پلیمرها در دنیای سلامت آشنا میسازد.
اینروزها، ردپای حضور شیمی مواد پلیمری را میتوان در هر حرفه و صنعتی پیدا کرد. صنایع بستهبندی، ساختوساز قطعات ماشینی و حتی صنعت تولید وسایل الکترونیکی، همگی پیشرفت و توسعهی خود را مدیون کاربردهای گستردهی این درشتمولکولها هستند. اما یکی از کارکردهای ویژهی مواد پلیمری را میتوان در دنیای مهندسی پزشکی پیدا کرد. مهندسان پزشکی، به کمک ظرفیتهای فوقالعادهی مواد پلیمری، هرساله به گشایشهای حرفهای بسیاری دست پیدا میکنند. با ویژگیهای مخصوص این مواد فرایند ساخت مواد دارویی با تحول بزرگی روبهرو شده و حتی بحث جایگزین کردن بافتهای بدن با نمونههای پلیمری به میان آمده است. این دانش پراستفاده، جهان شگفتانگیز شیمی را به موضوعات مهندسی پزشکی پیوند میزند و بستر ویژهای برای برطرف کردن نیازهای دنیای پزشکی فراهم میآورد.

کتاب پلیمرها و کاربرد آن در مهندسی پزشکی، مقدمهی آشنایی شما با فرایند استفاده از پلیمرها در دنیای مهندسی پزشکیست. سرفصلهای این کتاب به گونهای ترتیب داده شدهاند تا دانشجویان و علاقهمندان بتوانند از مبانی و موضوعات پایهای تا مباحث پیشرفتهتر این دانش را بهطور چکیده و طبقهبندی شده فرا بگیرند. برای رسیدن به این هدف، نویسندگان درابتدا مقدمهای از مهندسی بافتها و مکانیزمهای انتقال دارو در اختیار خوانندگان قرار میدهند. این عناوین به شما میکنند تا پیشزمینهای ذهنی از موضوعات سرفصلهای بعدی پیدا کنید و با آگاهی و بینش عمیقتری به سراغ کارکردهای زیستپزشکی پلیمرها بروید. سرفصلهای بعدی کتاب، به موضوعات مختلف و تخصصیتری ازجمله رهایش کنترلشده و کاربرد پلیمرهای طبیعی و هیدروژلها اختصاص دارند. پلیمرها نقش اساسی و ویژهای در حیطهی قلب و عروق دارند؛ از همین جهت، نویندگان در سرفصلی جداگانه به نقش پلیمرها بهعنوان مواد جایگزین دریچههای قلب و عروق میپردازند. همچنین خواص فیزیکی نانومواد گرافن، از دیگر عنوانهای جذابیست که در این اثر با آن آشنا خواهید شد.
در بخش بعدی کتاب پلیمرها و کاربرد آن در مهندسی پزشکی، از زمان حال فراتر میرویم و به موضوع داغ و موردبحث دنیای مهندسی پزشکی، یعنی استفاده از پلیمرها بهعنوان سنسور در بدن میپردازیم. همچنین در فصلهای دیگری از کتاب به بحث بیومتریال پلیمری زیست تخریبپذیر و بیومتریال با منشأ کلاژن گریزی خواهیم زد. نکتهی طلایی آنکه نویسندگان در پایان هر فصل، مجموعهای از منابع برای مطالعهی بیشتر در اختیار شما میگذارند و همچنین در بخش «روندی که در آینده پیش خواهد رفت» چشماندازی از تحولات این دانش در آینده ترسیم میکنند. فصل پایانی نیز به آشنایی با فرایند پلیمریزاسیون اختصاص دارد. در این قسمت، اندکی از مباحث نظری کارکرد پلیمرها فاصله میگیریم و فرایند آزمایشگاهی و عملی ساخت آنها را با هم مرور میکنیم.
درنهایت کتاب پلیمرها و کاربرد آن در مهندسی پزشکی را میتوان یکی از مفیدترین نسخههای آموزشی دربارهی این دانش پرفایده دانست؛ کتابی که شما را از اسرار این مادهی شگفتانگیز و دامنهی بینهایت کارکردهای آن در دنیای سلامت باخبر میکند. گفتنیست که این کتاب با تلاشهای انتشارات ویراست تهیه شده است.
کتاب پلیمرها و کاربرد آن در مهندسی پزشکی برای چه کسانی مناسب است؟
خواندن این کتاب پرفایده را به علاقهمندان به موضوعات مهندسی پزشکی و همچنین دانشجویان این رشته پیشنهاد میکنیم.
در بخشی از کتاب پلیمرها و کاربرد آن در مهندسی پزشکی میخوانیم
تجزیه آنزیمی فیبرینوژن محلول، یک پروتئین پلاسمای خون، توسط ترومبین، فیبرینی تولید میکند که تحت شرایط فیزیولوژیکی تحت پلیمریزاسیون خودبهخودی قرار میگیرد. نتیجه این کار یک ژل نرم است که میتواند از رشد و عملکرد کندروسیتها پشتیبانی کند. زو و همکاران (2005) تولید یک سازه انعطافپذیر به شکل گوش را با استفاده از کندروسیتهای شنوایی خوک محصورشده در یک ساختار فیبرین توصیف کردند، سپس بین دو ورق از پری کوندیوم خوک که با انجماد سرد خشک شده بود، ورقه ورقه شد. این سازه سپس در بدن موش برهنه کاشته شد، پس از 6 هفته تحت دستکاری مکانیکی زیادی قرار گرفت (در حالی که هنوز کاشته شده بود) و پس از 12 هفته برای تجزیه و تحلیل بافت شناسی از بدن موش خارج شد. نمونههای کنترل بدون لایه پریکندریوم تولید شدند. نمونههای مورد آزمایش و کنترل از نظر درشتی و بافتشناسی با بافت غضروفی خوب – شکل گرفته، مشابه بودند.
نمونههای آزمایشی بهطور قابل توجهی انعطافپذیرتر از گروههای کنترل بودند و از تقریبا خواص نزدیکتری به غضروف گوش طبیعی داشتند. با این حال مشخص شد،، هیدروژلهای بر پایه فیبرین حمایت ناسازگاری از رشد غضروف در ارگانیسمهای ناقص ایمنی داشتند. در یک آزمایش جداگانه، Westreich و همکاران. (2004) پیوند خودکار موفقیتآمیز سلولهای غضروفی گوش خرگوش محصور در Tisseel، یک آمادهسازی فیبرین انسانی موجود در بازار را نشان داد. نمونهها با و بدون IGF-1 و / یا فاکتور رشد فیبروبلاست پایه تهیه شدند. نمونهها به صورت زیر جلدی کاشته شدند، پس از 3 ماه برداشته شدند و از نظر زندهماندن کندروسیت، تولید ماتریس، نکروز، التهاب و رگزایی مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. نکته قابل توجه، 85% از نمونههای تهیهشده بدون فاکتور رشد، بافتی مانند غضروف را تشکیل میدهند، در حالی که فقط 28% از نمونههایی که دارای فاکتور رشد بودند توانستند بافت مشابه غضروف تولید نمایند.
بله


















