شکرگزاری

کتاب شکرگزاری نوشته‌ی علیرضا عبدی، به اهمیت شکرگزاری در زندگی می‌پردازد و می‌کوشد تأثیر آن را در متحول کردن زندگی و موفقیت‌های فردی نشان می‌دهد. این کتاب که در دسته‌ی خودیاری و توسعه‌ی فردی قرار می‌گیرد، تأکید دارد که شکرگزاری یکی از بزرگ‌ترین قوانین این جهان است و انجام مستمر آن باعث می‌شود به معرفت، آزادی، عزت‌نفس و فراوانی دست پیدا کنیم.

درباره‌ی کتاب شکرگزاری

برخی اعتقاد دارند یکی از شیوه‌های دست‌یابی به موفقیت و رسیدن به آرامش، داشتن باورهای مثبت یا در اصطلاح مثبت‌اندیشی است. مطابق این ایده، دنیا متأثر از نگرش ماست و مطابق آن با ما برخورد می‌کند. اگر نگرش فرد به پدیده‌ها مثبت و خوب باشد، متناسب با آن، دنیا نیز به او آرامش و نیرو و اتفاقات خوب اعطا خواهد کرد. اما گر منفی‌باف باشد و همیشه به جنبه‌های ناخوشایند توجه نشان دهد، درنتیجه اتفاقات خوبی هم برایش رخ نخواهد داد. اما مثبت‌اندیشی چیست و به چه چیزهایی اطلاق می‌شود؟ علیرضا عبدی معتقد است یکی از مظاهر نگرش مثبت، شکرگزاری خداوند است. او در کتاب شکرگزاری، به همین مفهوم اشاره دارد و تلاش می‌کند تأثیر آن را در زندگی نشان دهد. به‌زعم او، شکرگزاری همیشگی از درگاه الهی باعث می‌شود معجزه‌ای که انتظارش را دارید رخ دهد و به هر آنچه دوست دارید برسید.

بسیاری تصور می‌کنند دنیای مدرن با بحران‌های معنوی روبه‌روست. مخصوصاً جنگ‌های بزرگ و پی‌درپی و کشتارهای عظیمی که در قرن پیش رخ داده، باعث شده خیلی از افراد اعتقادشان را به معنویت از دست بدهند و تا حدی به زندگی مادی روی بیاورند. اما این جریان دوام زیادی نداشت و به‌مرور رنگ باخت و تأثیرش را از دست داد. هم‌زمان شاخه‌هایی در روانشناسی شکل گرفت که برخلاف دوره‌های اولیه‌ی این علم، به جنبه‌های مثبت روان انسان اشاره داشتند. این شاخه‌ها با تأکید بر توان و نیروی ذهنی انسان، سعی می‌کردند جنبه‌های خوب زندگی را برجسته سازند و به موفقیت آدم‌ها کمک کنند. در اواخر قرن بیستم بود که این گرایش‌های روانشناسی با مدل‌های جدیدی از معناگرایی ترکیب شدند و از درون آن‌ها، سبک مثبت‌اندیشی بیرون آمد. این نگرش، خیلی ساده می‌گفت که باید اعتقاد داشته باشیم تا بتوانیم به موفقیت برسیم.

دنیا از نیروهایی متافیزیکی و معنوی تشکیل شده که باید آن‌ها را پیدا کنیم و در مسیرشان قرار بگیریم. این‌چنین تمام دنیا در جهت خواسته‌های ما قرار می‌گیرد و به ما در رسیدن به هدف کمک خواهد کرد. اما راه پیدا کردن و دستیابی به این نیروهای مثبت همواره متفاوت بوده. علیرضا عبدی در کتاب شکرگزاری، می‌گوید شاکر بودن یکی از همین راه‌هاست. او معتقد است این موضوع سال‌هاست که فراموش شده و خیلی‌ها آن را انجام نمی‌دهند. درحالی‌که شکرگزاری انسان را به درگاه الهی متصل می‌کند و باعث می‌شود به آرامش و غنا برسد. این مسیری است که ناممکن‌ها را ممکن می‌کند و از انسان موجودی شکست‌ناپذیر می‌سازد. به‌زعم او شکرگزاری فضیلت‌های زیادی در پی خواهد داشت؛ مثل معرفت، آزادی، عزت‌نفس، وجدان آگاه، استقامت و فراوانی. او در کتابش به شیوه‌های مختلف شکرگزاری اشاره دارد و آن‌ها را توضیح می‌دهد.

کتاب شکرگزاری را انتشارات طاهریان منتشر کرده است.

کتاب شکرگزاری برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به‌دنبال کتابی در زمینه‌ی موفقیت و خودیاری هستید، مطالعه‌ی این اثر به شما پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از شکرگزاری می‌خوانیم

خدا را شاکر باش، از این شکرگزاری‌ات احساس رضایت و تسلیم داشته باش تا که او با تو موافق شود! اگر او موافق باشد، همه‌ی مخالفان کنار زده شده و برای رساندن لطف و نگاهش به بندگان و عزیزانش، تو منتخب او می‌شوی. او که با تو یار شود، تمام علوم جهان هستی از اعماق وجودت، به جوشش درآمده و به بیرون سرریز خواهند شد. آن علومی که از وجود تو سرریز می‌شود، بر تمام دانشی که تاکنون به‌دست آورده‌ای، غالب خواهد بود. تو به منبعی از ادراک الهی دست می‌یابی که از روز ازل، در نهادت موجود بوده و تو باید تنها از این معدن اسرار، که از هر گوهری گران‌مایه‌تر است، پرده و بهره‌برداری کنی که اگر این استخراج‌ها را در جهت رضایت و مقصود الهی به‌کار بری، می‌توانی به ژرفای این گنج دست‌یابی. شاید بخواهی برای همیشه، در آن معدن بمانی و حال خود را خوش کنی و با این خوشی وصف‌ناپذیر، روزگار بگذرانی، هرچند که با بودن در چنین حالی، دیگر درکی از گذر زمان و آن الگوهای بشری خودساخته نخواهی داشت و زندگیِ تو معنا و مفهوم عمیق‌تری یافته و در اتّصال به پروردگارت، نگاه دیگری خواهی داشت و به‌گونه‌ای دیگر خواهی زیست. این‌چنین، زیستِ تو پرمعنا و پربرکت خواهد بود. تو تولّدی دوباره را تجربه خواهی کرد، تولّدی که از عمق آگاهی و مفاهیم الهی صورت پذیرفته و زندگیِ تو پس از آن، یک زندگی هدفمند و پرثمر خواهد بود.

وقتی ثمره‌ای از حیات خود به‌دست می‌آوری، بر سرِ ذوق آمده و این ذوق به تو امید و ایمان بیشتر می‌بخشد. امید و ایمان، تو را به سمت مقصود و معبودت می‌کشاند و این جاذبه، چنان قدرت ماورائی دارد که تمامی موانع موجود بر سر راهت را درهم‌شکسته و از میان برمی‌دارد. عبور از موانع، به تو شوقی وصف‌ناشدنی خواهد داد و این شوق تو را به شکر وامی‌دارد و شکر، کشش بیشتری را موجب می‌شود.