نقد، بررسی و نظرات کتاب تخت شماره بیست و هشت - دانیال کاظمی زیرابی

به نظر من کتاب خوبی بود، چندتا نکته عرض میکنم برای کسایی که قراره این رمان رو بخونن چون رمانی نیست که همه باهاش ارتباط برقرار کنند. اگر اهل خوندن رمان‌های عاشقانه و با حال و هوای خوش هستید که اصلا پیشنهاد نمیکنم اما اگر از داستانهای صادق هدایت و سلین لذت میبرید این کتاب مناسب شماست. برای منی که هیچوقت تو زندگیم کسی کمکم نکرده و همیشه تنها بودم داستان قابل درک بود، رمان فضای سورئالیست داره و بیشتر در ذهن شخصیت داستان اتفاق افتاده، دو تا سه مرتبه متوجه غلط املائی شدم که به نظرم ویراستار کتاب باید این غلطها رو حذف میکرد مابقی داستان خیلی عالی و غیرقابل پیش بینی بود.
ممنونم از کتابراه 🙏

خود نویسندع گفته که دیوانست پس نمیشه زیاد انتظار داشت یخورده از در یخورده از دیوار مینویسی میره بدونه اینکه هدفی داشته باشی بدونه اینکه چیزی یاد بدی بله قبول دارم تو جامعه خیلیا هستن بخاطر زیاده خواهی هاشون گند زدن به بقیه ولی ادمای خوب هنوز وجود دارن اینطور نیس بگیم قدیمیا خوبن بقیه. اخن.. اتفاقا شاید بخاطر همین سادگی گذشتگان است که الان اکثرا بدبختیم همیشه با بیخیالی و ساده گرفتن گند خیلی چیزا درمیاد

داستان جذاب و جالبی نبود فضای خیلی غمگین، تاریک و سیاهی داره. شخصیت داستان هر جایی که میره و هر کاری که میکنه با مشکل مواجه میشه و هیچ تلاشی برای کار پیدا کردن و بهبود زندگیش نمیکنه و فقط در حال ناله کردن و ایراد گرفتن از دیگران و شرایط زندگی هست. توصیف چهره و ظاهر شخصیت‌ها در داستان تکراری و خسته کننده هست. ایرادهایی در استفاده از زمان افعال و غلط املایی هم وجود داره. اصلا دوست نداشتم.

من که خوشم امد چون خودمم حالی مثل شخصیت داستان دارم و وقتی کتاب و میخونم حس و حالشو درک میکردم در کل واقعیت رو نشون میداد حالا ما چه باور کنیم چه نه این جامعه که داستان نشون میداد واقعیه زمان قدیم هم بدی های خودش رو داشته اما خیلی بهتر از الان هستش

امان از بیعدالتی وتبعیض چه بسا این‌بیعدالتیهاجوونهایی چون‌همایون‌رو روانه تیمارستان کنه جوونهایی که نه صدای گفتنشون نه فریادشون ونه دستشون به هیچ جا نمیرسه متاسفانه
باتشکر از کتابراه

حقیقتا انتظار نداشتم آخرش به این شکل تموم بشه و واقعا آدمهایی مثل همایون زیادن که قربانی شرایط میشن در کل فضای داستان محزون و غم انگیز بود

خوب بود من که خوشم اومد، اگر دنبال رمان با پایان خوش و زیبا هستید این کتاب بدرد شما نمیخوره، شخصیت داستان فردی منزوی و تنهاست.

درسی که از این کتاب گرفتم این بود که تو زندگی هر اتفاق بدی که بیوفته و دنبال درست کردن اون اتفاق نری میشه پیش آمد اتفاقات بعدی و بعدی.

داستان عجیب و جالبی بود و پایانش هم عجیب تر یجورایی تو شوک فرو رفتم هیچوقت به آدمهایی مثل همایون فکر نکرده بودم.

رمان خوش خوان و کوتاه، بعد مدتها یه داستان متفاوت خوندم که به ذهن کمتر کسی میرسه.

کتاب خوبی هست حقیقت جذب عکس و اسم کتاب شدم دانلودش کردم ولی کتاب‌ غمگینی هست ولی ارزش خواندن دارد

داستان خوبی بود ولی دوپهلو بودراوی وشخصیت داستان گنگ بوداخرپدربزرگ شد

خیلی خوش خوان و روان بود ولی میتونست طولانی تر باشه

موضوعش جالب بود و تکراری نبود

بد نبود ولی زیاد هم از خوندنش لذت نیردم

نا امید کننده است