کتاب رویای صادقه

کتاب رویای صادقه، اثری تاریخی برگرفته از روزنامه غیبی و نوشته‌ی میرزا نصرالله ملک‌المتکلمین است. در این کتاب، داستانی را می‌خوانیم که برگرفته از خواب و رویای نویسنده است و حقایقی از مشروطه را نشان می‌دهد. ماجرای اثر پیشِ رو به‌صورت مکالمه‌ای میان شیخ و خطابه‌ی الهی روایت شده و در عالم برزخ روی می‌دهد.

درباره‌ی کتاب رویای صادقه

خواندنِ روایت‌های تاریخی با گویش مختص به همان زمان، لطف دیگری دارد؛ به‌ویژه اگر توسط فردی اثرگذار و فعال در موضوعِ مذکور، نوشته شده باشند. کتاب رویای صادقه، اثری خواندنی است که البته به زبانِ فارسی نسبتا سنگینی نوشته شده و برگرفته از روزنامه غیبی توسط میرزا نصرالله ملک‌المتکلمین در سال‌های مشروطه‌خواهی ایران است.

در این کتاب، روایتی را از عالم خواب و رویای شیخ می‌خوانید که به برزخ وارد می‌شود و افراد نام‌آشنایی را در آن‌جا می‌بیند. او باز روایی مکالمه‌ای را آغاز می‌کند که به‌نوعی مواخذه‌ای است در رابطه با اتفاقات مربوط به مشروطه. این مکالمه میان او و پروردگار برقرار شده و حالا باید پاسخ‌گوی کارهای نکرده و کرده‌ی خود باشد. او اقداماتی را توصیف می‌کند که می‌توانسته انجام دهد یا انجام داده و به سرانجام رسانده اما خطا بوده‌اند و در ادامه حال و احوالاتی را که برای پاسخگویی در محضر الهی داشته، شرح می‌دهد.

پرسش و پاسخ، مواخذه و مکالمه و بررسی اعمالی که او در دنیای مادی انجام داده است، در برزخی که بدان وارد شده به‌وقوع می‌پیوندد و حقایقی را از جامعه‌ی ایران در عصر مشروطه و اتفاقاتِ آن دوره آشکار می‌سازد، که برای علاقه‌مندان به تاریخ بیش از یک قرنِ پیش، بسیار خواندنی خواهد بود.

کتاب رویای صادقه برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب برای علاقه‌مندان به روایت‌های تاریخی و باز روایی از تحولات و اتفاقات دوران مشروطه با درون‌مایه‌ی مباحث مربوط به معاد و رستاخیز، مناسب است.

در بخشی از کتاب رویای صادقه می‌خوانیم

خطاب: ‌ای شیخ تقی این‌جا مصدر جلالت این‌جا پیغمبران و رسل در محاکمه و مواخذه با ضعیف‌ترین بنده ما فرقی ندارد در عرض نعمت‌های گوناگون ما آخر بگو چه خدمتی کردی، مگر نه ما شرع خود را ظاهرا به تو سپردیم چه خدمتی به ملت اسلام کردی، چه بنای خیری بنا نهادی، تمام جز این‌که در فکر تسعیر و جمع غله بودی و وسعت املاک خود را کوشش می‌نمودی چه کاری نمودی چه عبادتی روحانی کردی و شدتی برای راحت خلق ما بردی چه اذیتیث برای آسایش فقرا کشیدی چه همتی در ترقی عموم ملت اسلام نمودی.

جواب: ترویج شریعت کردم مگه به شما نگفتند این چند وقته بعضی از اهل اِصفهُون می‌خواسَن مدرسه دُرُس بُو کُونَند اما می‌خواسَن اُون‌جا بِچِه‌ها را جَمع کُونند یک جور غریبی درس بدند می‌گفتند: بچه شش‌ماهه قرآن خوب می‌خُونِد، خط خوب می‌نویسِد اُ دیگر هر کتابی یَم کُ بدند بچه خوب می‌خونِد. اما می‌گفتند: می‌خواند این بچه‌ها زبونی نصارا هم باز بوخونند من دیدم کُ خب نیمی شِد اُ اُون‌وقت زبون نصاری کم کم یاد می‌گیرند و اون‌وقت بچه‌ها سواد هم کُ دارند شریعت علما اسلام زبونی کفر شاید یاد می‌گیرندُ اُ خب نبود گفتم هرطور بود رفتند اُ اُ نجارُ بستند ده بیست کاغذ به شازادِه هم نوشتم بعد معلوم شد که همین یک مکتبی بوده چیزی دیگِ نبود اما محض این‌که این چیزها را گفتند فرستادم بستند اُ این ترویج شریعت نبود.

خطاب شیخ تقی خیلی در تدلیس و تجاهل دست کامل داری و بی‌خجالت زبان‌آوری می‌نمائی عُمر باید نزد تو شاگرد شود که مُدلس‌تر از آنی و هم مزورتر.

هنوز این خطاب تمام نشده حالت آقا متغیر شده با چهره تعرض‌انگیزی عرض کرد: اُشُو ما کُ توهین شریعت می‌گویند این حرف‌های شُوما... اُ چرا خوب نیست توهین عالمِ عالمِ عُمر کُ مُرتد بود.