کتاب اول یک قطره باران بود

شاید شبیه معجزه به نظر برسد، اما هر قطره آب می‌تواند بارها و بارها بخار شود، به ابرها بپیوندد و دوباره به شکل باران به زمین برگردد. اگر مایلید بدانید چگونه، جودی اندرسون در کتاب اول یک قطره باران بود شما را با چرخه‌ی آب و نحوه‌ی تشکیل ابرها آشنا می‌کند. این معجزه‌ای‌ست که هر روز دارد در اطراف شما اتفاق می‌افتد، پس پیشنهاد می‌کنیم خواندن این داستان را از دست ندهید.

درباره‌ی کتاب اول یک قطره‌ی باران بود

زمین ما منابع طبیعی بی‌شماری دارد و در این میان آب، به عنوان یکی از حیاتی‌ترین مواد موجود در زمین، به گیاهان، جانوران و انسان‌ها زندگی بخشیده است. به همین سبب جودی اندرسون (Judith Anderson) در کتاب اول یک قطره‌ی باران بود (Once there was a raindrop) قصد دارد داستان پرفرازونشیب یک قطره‌ آب را برای شما تعریف کند تا یکی دیگر از معجزه‌های طبیعت را با تمام وجود در اطرافتان احساس کنید.

ممکن است یک چکه آب کوچک و بی‌اهمیت به نظرتان برسد، اما وقتی همین مقدار کم به قطره‌های دیگر می‌پیوندد، می‌تواند راهی آب‌های زیرزمینی شود. سپس این مسیر تا رسیدن به برکه و اقیانوس ادامه پیدا می‌کند و درنهایت قطره‌های آب بخار می‌شوند تا با هم ابرهای متراکم و زیبا را تشکیل بدهند. اگر دوست دارید باقی داستان را بدانید با جودی اندرسون و تصاویر جذاب کتاب که مایک گوردن آن‌ها را طراحی کرده، همراه شوید.

این کتاب به شما کمک می‌کند علت شکل‌گیری پدیده‌هایی چون باران، برف، تگرگ، سیلاب و... را درک نمایید و با آگاهی از ارزش منابع طبیعی در راه مصرف بهینه‌ی آب تلاش کنید. کتاب اول یک قطره‌ی باران بود ترجمه‌ی سمانه تیمورزاده است و از سوی انتشارات تیمورزاده منتشر شده است.

درباره‌ی مجموعه کتاب معجزه‌های طبیعت

در مجموعه کتاب «معجزه‌های طبیعت» که به قلم جودی اندرسون و تحت عنوان «Nature's Miracles» منتشر شده است، داستان‌های علمی و آموزشی جالبی را درباره‌ی حیوانات و دیگر پدیده‌های طبیعی می‌خوانید. از میان کتاب‌های این مجموعه می‌توان به «اول یک بچه قورباغه بود»، «اول یک کرم ابریشم بود» و «اول یک دانه بود» اشاره کرد.

کتاب اول یک قطره‌ی باران بود مناسب چه کسانی است؟

کودکان 6 تا 8 ساله‌ای که به داستان‌های تصویری درباره‌ی محیط زیست علاقه دارند، می‌توانند از خواندن این کتاب لذت ببرند.

در بخشی از کتاب اول یک قطره باران بود می‌خوانیم

آب گرم‌تر به بخار آب تبدیل می‌شود که این بخار در هوا بالا می‌رود. به این (فرآیند) تبخیر می‌گویند. شما نمی‌توانید بخار آب را ببینید، ولی این بخار ما را در هوای اطرافمان احاطه کرده است.