کتاب کودک و توفان

کتاب کودک و توفان نوشته‌ی حسین فتاحی رمانی برای مخاطبین نوجوانان است که داستان آن در حال‌وهوای پس از انقلاب می‌گذرد. داستان از دید کامبیز، پسر خانواده‌ای روایت می‌شود که پدرش ضدانقلاب است و به همین علت با دیگر اعضای خانواده به اختلاف می‌خورد. در ادامه‌ی کتاب کودک و توفان متوجه می‌شویم پدر خانواده نقشه‌ای در سر دارد و کامبیز باید به تنهایی جلوی این نقشه را بگیرد.

درباره‌ی کتاب کودک و توفان

کتاب کودک و توفان نوشته‌ی حسین فتاحی، در سال‌های اول انقلاب می‌گذرد. داستانِ این کتاب از آن‌جایی شروع می‌شود که کامبیز از مدرسه به خانه بر می‌گردد و متوجه می‌شود مادر و خواهرش بعد از اینکه با پدرش دعوا کرده‌اند به خانه‌ی پدربزرگ کامبیز رفته‌اند. پدرِ کامبیز، سرهنگِ خلبانی بود که بعد از انقلاب، دو ماه زندان شده بود و بعد هم او را از ارتش اخراج و بازخرید کرده بودند. این سرهنگِ خلبان که هنوز بیکار بود، با انقلاب میانه‌ی خوبی نداشت و هنوز طرفدار شاه بود. مادرِ کامبیز، که زنی انقلابی بوده از حرف‌های پدر کامبیز ناراحت می‌شده و با او دعوا و بحث می‌کرده است. بعد از اینکه کامبیز به خانه‌ی پدربزرگش می‌رود، می‌بیند مادرش چون می‌خواهد پدرش را برای اینکه رفتارش را تغییر دهد تحت فشار بگذارد. مادرش به او می‌گوید کامبیز به خانه برگردد و درس‌هایش را بخواند. کامبیز هم به خانه بر می‌گردد و در کار‌های خانه به پدرش کمک می‌کند؛ ولی خانه‌شان بدونِ مادر و خواهرش سوت و کور شده و کامبیز از این مسئله بسیار دلگیر می‌شود.

در ادامه‌ی کتاب کودک و توفان، کامبیز که بین خانه‌ی خودشان و پدربزرگش در رفت‌و‌آمد است، متوجه می‌شود پدرش به همراه برخی از دوستان و همکارانِ قدیمی‌اش قصد دارند به سرکردگیِ یکی از سپهبد‌های برکنار‌شده‌ی ارتش به نام تیمسار محقق، کودتایی رقم بزنند و شاه را برگردانند. اکثرِ جلسات و برنامه‌های این کودتاگران هم در خانه‌ی کامبیز برقرار می‌شود و پدرش نقشِ یکی از هماهنگ‌کننده‌های اصلی این گروه را برعهده می‌گیرد.

زمانی که یکی از اعضای تیمِ کودتاگر به نام سرگرد امیری، نظرش را عوض می‌کند، تیمسار دستور به ترور او می‌دهد. در اینجاست که کامبیز وارد می‌شود و تلاش می‌کند تصمیمِ پدرش را عوض کند. بعد از اینکه متوجه می‌شود قادر به این کار نیست ، موضوع را با یکی از معلم‌هایش که از نیروهای انقلابی است درمیان می‌گذارد. در ادامه‌ی داستان کودک و توفان، تلاش‌های کامبیز برای کمک به انقلاب و اتفاقات دیگری که برای خانواده‌شان و کودتاگران رخ می‌دهد را می‌خوانیم.

حسین فتاحی این کتاب را برای آشنا کردن نوجوانان با فضای سال‌های اول انقلاب، مبارزات و چالش‌هایی که در آن سال‌ها وجود داشتند و کمک‌هایی که کودکان و نوجوانان به انقلاب کردند نوشت. کتاب کودک و توفان توسط انتشارات سوره‌ی مهر (وابسته به حوزه‌ی هنری) چاپ شده است.

کتاب کودک و توفان مناسب چه کسانی است؟

کتاب کودک و توفان برای نوجوانانی که به داستان‌هایی با حال‌وهوای انقلاب علاقه دارند مناسب است.

با حسین فتاحی بیشتر آشنا شویم

حسین فتاحی (متولد 1336)، نویسنده‌ی ایرانی است که در طول چهار دهه، حدود دوهزار عنوان کتاب را تألیف، ترجمه و بازنویسی کرده ‌است. این نویسنده که دارای مدرک کارشناسی حسابداری است، کتاب‌های بسیاری برای کودک و نوجوان نوشته است که از بین آن‌ها می‌توان به کتاب «مثنوی معنوی: قصه‌های شیرین ایرانی»، کتاب «زندانی قلعه‌ی هفت حصار» و کتاب «امیر کوچولوی هشتم» اشاره کرد. حسین فتاحی برای مخاطب بزرگ‌سال نیز کتاب تألیف کرده ‌است که از بین آن‌ها می‌توان به کتاب «روزی که دیر نمی‌شد»، «فصل کبوتر» و «بابامحمد» اشاره کرد. کتابِ «آتش در خرمن» از این نویسنده، در سال 1367 و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی به‌عنوان کتاب برگزیده معرفی شده است.

در بخشی از کتاب کودک و توفان می‌خوانیم

صبح، وقتی از خواب بیدار شدم، نور تند آفتاب، چشمانم را زد. سرم را زیر ملافه قایم کردم و آهسته‌آهسته چشمانم را مالیدم. یکدفعه یادم آمد که مدرسه‌ام دیر شده است. از جا پریدم و به ساعت دیواری نگاه کردم. ساعت، درست هفت و دوازده دقیقه بود. با عجله دست و صورتم را شستم، لباس‌هایم را پوشیدم، کیفم را برداشتم و از اتاق بیرون رفتم.

پدر هنوز خواب بود، در‌ِ ساختمان را آهسته بستم و از پلّه‌ها پایین رفتم. بیرون، هوا ملایم و مطبوع بود. خورشید بالا آمده بود و به ملایمت، روی همه‌جا نور می‌پاشید. ماشین‌هایی که در رفت‌ و ‌آمد بودند، زیر نور خورشید می‌درخشیدند.

تا مدرسه‌مان راه زیادی بود. همان‌طور که در پیاده‌رو می‌دویدم، به پشت سرم هم نگاه می‌کردم؛ تا این‌که یک تاکسی از دور پیدا شد. با اشاره‌ی‌ دست گفتم: «مستقیم!»

تاکسی کمی جلوتر ایستاد و من با عجله سوار شدم. راننده، جلو مدرسه توقّف کرد و من با دستپاچگی از تاکسی پیاده شدم و به طرف درِ مدرسه که آن طرف خیابان بود دویدم. چند قدمی بیشتر ندیوده بودم که صدای بوق تاکسی بلند شد. خیلی زود متوجّه اشتباه خود شدم. برگشتم و با خجالت، کرایه‌ام را دادم. دوباره، به سرعت به طرف مدرسه دویدم؛ طوری که نزدیک بود با یک ماشین تصادف کنم.

درست، لحظه‌ای که پایم را داخل حیاط مدرسه گذاشتم، صدای زنگ بلند شد. صدای زنگ مدرسه، بچّه‌ها را به صف صبحگاه کشاند.