کتاب درسا و ماجرای عجیب کلاس دوم

نسیم مرعشی در کتاب درسا و ماجرای عجیب کلاس دوم ماجرای درسای تپل، بامزه و پرحرفی که از مدرسه بیزار است را تعریف می‌کند. قلم طنازانه و پرکشش نویسنده، با ماجراهای جالبی که برای درسا رخ می‌دهد، کتاب پیش رو را به یک داستان جذاب و خواندنی برای کودکان تبدیل کرده است که به آن‌ها مفاهیم مهمی همچون امید را می‌آموزد.

درباره‌ی کتاب درسا و ماجرای عجیب کلاس دوم

روان‌شناسان معتقدند نباید مشکلات پدرها و مادرها به گوش بچه‌ها برسد و آن‌ها را درگیر کند. چرا که این اتفاق موجب اضطراب و ناامیدی‌شان می‌شود، شادابی را از آن‌ها می‌گیرد و بر روی سلامت روان‌شان اثر می‌گذارد؛ به همین خاطر، کتاب‌هایی که در ژانر کودک نوشته می‌شوند، معمولاً در پی تزریق روحیه‌ی امیدواری، شادباشی و اشتیاق به کودکان هستند. کاری که کتاب پیش رو در پی انجام دادن آن است.

کتاب درسا و ماجرای عجیب کلاس دوم، اثری جذاب و خواندنی از نسیم مرعشی (Nasim Marashi) است که از زبان کودکی هشت‌ساله بیان می‌شود. نویسنده‌ی رمان پرفروش پاییز فصل آخر سال است، این اثر خود را -برخلاف داستان‌های چاپ‌شده‌‌ی دیگرش- در ژانر کودک و نوجوان نوشته است. مرعشی در این داستان با زبانی روان و طنز، به دغدغه‌های کودکی هشت‌ساله به نام درسا می‌پردازد.

درسا گلابی، دانش‌آموز کلاس دوم، تپل، قدکوتاه، پرحرف، از مدرسه بیزار و از ریاضی بیزارتر است. به تمام این‌ها، دردسرها و شیطنت‌های گلسا -خواهر دوساله‌اش که همه او را بیشتر دوست دارند- را نیز اضافه کنید. درسا خود را بدبخت‌ترین موجود جهان می‌بیند، اما تصمیم می‌گیرد باوجود این‌که کلاس اول بدترین سال عمرش بوده، سال دوم را به خودش و همه زهرمار نکند.

آغاز ماجرا از آن‌جا است که درسا متوجه می‌شود پدرش مرخصی یک‌ساله گرفته است تا به دانشگاه برود. این مرخصیِ بدون حقوق تبعاتی هم دارد؛ اول از همه این‌که باید یک سال اسباب‌بازی، خوراکی و لباس نخرند تا دچار بحران مالی نشوند؛ دوم این‌که بابا باید در کنار درس خواندن، در پیتزافروشی عمویش کار کند و مامان باید بعدازظهرها، به‌عنوان دستیار، در مطب استاد روان‌شناسش حضور یابد. این یعنی یک بدبختی بزرگتر برای درسا: نگهداری و مراقبت از گلسای شیطانِ حرف‌گوش‌نکن و حضور دائمی در منزل دایی‌ها.

نسیم مرعشی در کتاب درسا و ماجرای عجیب کلاس دوم، با قلمی پرکشش و جذاب، دغدغه‌های درسا را در مدرسه و خانواده‌اش به تصویر می‌کشد. روابط درسا با همکلاسی‌هایش، با خانم دلدار، معلم زیبا و خوش‌اخلاق سال گذشته و خانم پیرانوند معلم اخمو، پیر و ترسناک امسالش، اتحاد بچه‌های کلاس علیه خانم معلم پیر، امتحان‌گرفتن‌های خانم پیر، کلاس‌های وحشتناک ریاضی و غیره، از جمله مسائل و مشکلات درسا در مدرسه هستند. به این‌ها، مسائل مربوط به دایی‌ها و زندایی‌ها، گلسا، پدر و مادرش را نیز اضافه کنید.

مرعشی در کتاب درسا و ماجرای عجیب کلاس دوم، نگاهی انتقادی به برخی از شیوه‌های تربیتی والدین نیز دارد؛ از همین رو نه‌تنها کودکان از خواندن این کتاب لذت می‌برند، بلکه مادرها و پدرها نیز افزون‌بر سرگرم‌شدن، از نکات کتاب استفاده خواهند کرد.

کتاب پیش رو، در سال 1400 از سوی کتاب چ (کتاب کودک و نوجوان نشر چشمه) منتشر شده است.

کتاب درسا و ماجرای عجیب کلاس دوم برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب درسا و ماجرای عجیب کلاس دوم برای کودکان 9 تا 12 سال نوشته شده است.

با نسیم مرعشی بیشتر آشنا شویم

نسیم مرعشی، نویسنده و روزنامه‌نگار ایرانی، به سال 1362 در تهران به دنیا آمد. وی فارغ‌التحصیل رشته‌ی مهندسی مکانیک از دانشگاه علم و صنعت ایران است و از سال 1388 تاکنون، از فعالان حوزه‌ی داستان‌نویسی محسوب می‌شود. رمانش با نام «پاییز فصل آخر سال است» در سال 1393 به‌چاپ رسید و برای مرعشی جایزه‌ی ادبی جلال آل احمد را به ارمغان آورد. رمان «هرس» اثر دیگری از اوست که پس از چاپ در سال 1396، باعث شد نام او به‌عنوان یک داستان‌نویس موفق زن، در میان جامعه‌ی کتاب‌خوان بیش از پیش شنیده شود. مرعشی در همکاری با مرتضی فرشباف، نویسندگی فیلم «بهمن» را نیز در کارنامه دارد. کتاب درسا و ماجرای عجیب کلاس دوم، اولین تلاش او در ژانر ادبیات کودک و نوجوان محسوب می‌شود.

در بخشی از کتاب درسا و ماجرای عجیب کلاس دوم می‌خوانیم

داشتم از فشار این‌همه چیزی که می‌خواستم برای مامان‌و‌بابا و حتی گلسا و آرمین، پسر همسایه‌مان، تعریف کنم خفه می‌شدم. هی توی سرویس همه را پشت‌هم برای خودم می‌گفتم و آرزو می‌کردم وقتی می‌رسم گلسا خواب باشد که نپرد توی حرفم و مامان بنشیند پشت میز آشپزخانه و دست‌هایش را بزند زیر چانه و با یک لبخند گنده به حرف‌های من گوش بدهد. می‌خواستم اول همه‌ی بدی‌ها را بگویم که مامان آخرش بگوید: «دختر بیچاره‌ی من. واقعاً حق داری امسال را برای خودت و ما زهرمار کنی.» بعد دوتایی همدیگر را بغل کنیم و گریه کنیم، ولی بعدش دست بگذارم روی شانه‌اش و بگویم نه مامان، اوضاع همیشه بد نمی‌ماند. و آن یکی دو‌تا چیز خوب را هم تعریف کنم.

وقتی رسیدم خانه همه‌چیز درست همان‌طوری بود که باید می‌بود. برای همین خیلی تعجب کردم، چون در خانه‌ی ما همه‌چیز همیشه آن‌طوری است که نباید باشد. آن روز اوضاع حتی از چیزی که باید بود هم بهتر بود. مامان نشسته بود پشت میز آشپزخانه (البته دستش زیر چانه‌اش نبود، اما به‌هر‌حال نشسته بود). گلسا هم خواب بود و از همه بهتر بابا هم خانه بود. اصلاً یادم نبود. اولین روزی بود که بابا نرفته بود بانک. می‌خواست برود دانشگاه و برای این‌که بتواند برود دانشگاه، از بانک یک مرخصی‌ای گرفته که تا یک سال هیچ پولی کف دستش نمی‌گذاشتند. ما هم قرار بود امسال هیچی نخریم و هیچ بهانه‌ای نگیریم تا او که تنها مرد خانواده‌مان بود در زندگیش پیشرفت کند. بابا غذایم را کشید و جلوم گذاشت؛ ماکارونی با سس. ناگهان دو‌تا جانور توی سرم با هم دعوایشان شد. یکی که ماکارونی دوست داشت و آن یکی که تعریف کردن دوست داشت.