کتاب شعرهای خواندنی وحشی بافقی

کتاب شعرهای خواندنی وحشی بافقی، مجموعه‌ای از اشعار شاعر عالی‌قدر سده‌ی دهم ایران است. این مجموعه، غزل‌ها، قصیده‌ها، رباعیات، قطعات، ترکیب‌بندها، ترجیع‌بندها و مثنوی‌های وحشی بافقی را شامل می‌شود و برای تأکید بر جنبه‌ی تصویری اشعار، با تصویرسازی‌هایی همراه است که بر شاعرانگی سروده‌ها افزوده‌اند. این مجموعه توسط داوود لطف‌الله گردآوری شده و تصویرسازی آن را لیدا معتمد تقبل کرده است.

درباره‌ی کتاب شعرهای خواندنی وحشی بافقی

به لطف و همت داوود لطف‌الله، کتاب شعرهای خواندنی وحشی بافقی در دسترس علاقه‌مندان به شعر فارسی قرار گرفته است. در مقدمه‌ی این کتاب ذکر شده که دو ابزار اصلیِ شعرا، اندیشه و خیال است. آن‌ها قادرند ساعت‌ها در خیالات پرسه بزنند و چشمه‌ی خلاقیت خود را جاری سازند. در این میان اندیشه، وظیفه‌ی سامان‌دهی به خلاقیت‌های شاعر را بر عهده دارد و باید بتواند تخیلات او را به رشته‌ی کلام درآورد.

جریان شعر فارسی، مملو از بزرگانی است که با کمک این دو ابزار جادویی، اشعار خارق‌العاده‌ای خلق کرده‌اند. وحشی بافقی هم عضوی از همین اجتماع است. عده‌ای باور دارند که او به‌واسطه‌ی کلمه، نقاشی می‌کرده و جنبه‌ی تصویری اشعار او به قدری بالاست که خواننده را به تماشای خیالات و اندیشه‌های او دعوت می‌کند. ازاین‌رو، کتاب پیش‌رو با تصویرسازی‌هایی مرتبط همراه شده تا بر فضای منحصربه‌فرد کلمات وحشی بافقی تأکید کند.

شایان ذکر است که سادگی بیان و استفاده از واژگان فارسی، در زمانه‌ای که زبان عربی نقش پررنگی ایفا می‌کرد، شماری از ویژگی‌های شاخص سروده‌های این شاعر است که سبب شده تا اشعارش، بدون تکلف و قابل‌فهم باشند. این مجموعه انواع مختلف قالب‌های شعری و آثار هنرمند را پوشش داده است. گردآورنده‌، کتاب را با غزلیات شاعر آغاز کرده که نقطه‌ی عطف کارنامه‌ی هنری او را تشکیل می‌دهد. سپس به قصیده، قطعه، ترکیب‌بند، ترجیع‌بند و رباعی می‌پردازد و درنهایت، مجموعه را با مثنوی‌ به پایان می‌رساند.

لیدا معتمد مسئولیت تصویرسازی کتاب شعرهای خواندنی وحشی بافقی را عهده‌دار شده و توانسته با تصاویر دل‌نشین خود، لذت اشعار او را دوچندان کند. این کتاب را نشر پیدایش در بازار عرضه کرده است.

کتاب شعرهای خواندنی وحشی بافقی برای چه کسانی مناسب است؟

به تمامی دوستداران شعر فارسی توصیه می‌شود کتاب پیش‌ رو را در برنامه‌ی مطالعاتی خود قرار دهند.

با وحشی بافقی بیشتر آشنا شویم

وحشی بافقی (Vahshi Bafqi)، شاعر نامدار ایرانی در سده‌ی دهم بوده است. او در شهر یزد متولد شده و در عصر شاه طهماسب صفوی، شاه اسماعیل دوم و شاه محمد خدابنده زیسته است. از وحشی بافقی دو منظومه‌ی عاشقانه به‌ جای مانده: «ناظر و منظور» و «فرهاد و شیرین». البته او آثار دیگری هم در سایر قالب‌های شعری نوشته که بی‌تردید لایق ستایش‌اند. با‌این‌حال، اهمیت دو منظومه‌ی مذکور را ندارند. چراکه وحشی بافقی، شهرتش را مدیون سروده‌های شاعرانه و اندوه‌ناک دوران فعالیتش است. همچنین شماری از اشعار او در ستایش پادشاهان و درباریان نوشته شده‌اند که هدف از آن‌ها، کسب درآمد توسط شاعر بوده است.

دیوان وحشی بافقی، غزل، قصیده، مثنوی، ترکیب‌بند، ترجیح‌بند، قطعه، رباعی و مخمس را شامل می‌شود. عشق‌های ناکام، شکایت از مشکلات زندگی و پریشانی احوال، موضوعات عمده‌ی سروده‌های او هستند. از دیگر آثار شاخص این شاعر بلندمرتبه می‌توان به «خلد برین» اشاره کرد که به تقلید از نظامی گنجوی نوشته شده و در قالب مثنوی جا می‌گیرد.

وحشی بافقی در سن 52‌ سالگی دار فانی را وداع گفت.

در بخشی از کتاب شعرهای خواندنی وحشی بافقی می‌خوانیم

چیست قصد خون من آن ترک کافر کیش را
ای مسلمانان نمی‌دانم گناه خویش را
ای که پرسی موجب این ناله‌های دلخراش
سینه‌ام بشکاف تا بینی درون خویش را
گر به بدنامی کشد کارم در آخر دور نیست
من که نشنیدم در اول پند نیک اندیش را
لطف خوبان گرچه دارد ذوق بیش از بیش، لیک
حالتی دیگر بود بیداد بیش از بیش را
حد وحشی نیست لاف عشق آن سلطان حسن
حرف باید زد به حد خویشتن درویش را