کتاب پینوکیو

پینوکیو! اثری که کودکی چند نسل را زیبا و خاطره‌انگیز کرده است. کارلو کلودی نویسنده‌ی کتاب پینوکیو یک شاهکار ادبی را به جهانیان عرضه کرده که با گذشت سال‌ها از نگارش آن همچنان تازه و پرطرفدار است. او با جان بخشیدن به یک تکه‌چوب و همراه کردن او با پیرمردی به نام ژپتو، داستان زیبا و آموزنده‌ای را خلق کرده است.

درباره‌‌‌ی کتاب پینوکیو

کتاب پینوکیو (The Adventures of Pinocchio) در سال 1883 به زبان ایتالیایی به قلم کارلو کلودی (Carlo Collodi) نوشته شده و از جمله آثار ادبی قرن نوزهم به‌شمار می‌رود. بعد از ترجمه‌ی این اثر به زبان‌های مختلف دنیا، کتاب پینوکیو به قدری پرطرفدار شد که اکنون در دورافتاده‌ترین نقاط جهان نیز آن را می‌شناسند و داستان‌هایش را می‌خوانند. قصه از یک نجاری آغاز می‌شود که آنتونیوی نجار صاحب آن است. کسی که دوست دارد با چوب‌ها اشیای مختلفی بسازد و از این راه زندگی خودش را می‌گذراند. یک روز که در کارگاهش مشغول کار بود تکه‌چوب خوبی را انتخاب می‌کند و آن را سنباده می‌زند. آنتونیو در حال‌وهوای خودش بود که ناگهان صدای خنده‌ای از چوب بلند شد. نجار ابتدا ترسید و سعی کرد با احتیاط بیشتری کارش را ادامه دهد، اما باز هم صدای پسرکی از چوب برخاست! او که بیش از پیش از پیش ترسیده بود به تکه چوب نگاه کرد و در همین لحظه ژپتو وارد نجاری آنتونیو شد و این آغاز ماجراهای پینوکیو و پدر ژپتو بود!
ژپتو قصد داشت سفارش ساخت یک عروسک چوبی را به آنتونیو بدهد تا بتواند با اجرای نمایش به کمک آن، پولی به دست آورد. آنتونیو خوشحال از این پیشنهاد، برای آنکه از شر آن چوب سخن‌گو خلاص شود، آن را به ژپتو داد. ژپتو نام عروسکش را پینوکیو می‌گذارد. اما پینوکیو فقط یک عروسک نمایشی نیست! او جان دارد و جذاب‌ترین نکته‌اش این است که اگر دروغ بگوید، بینی‌اش دراز می‌شود! همین اتفاق ماجراهای بسیاری را برای او و ژپتو رقم می‌زند که بسیار خواندنی هستند. کار ترجمه‌ی کتاب پینوکیو را بهروز غریب‌پور بر عهده داشته است و می‌توانید از خواندن آن لذت ببرید.

اقتباس‌های سینمایی از کتاب پینوکیو

کتاب پینوکیو در سال‌های پس از ترجمه و انتشارش تولیدات سینمایی و تلویزیونی بسیاری داشته است. از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به پویانمایی پینوکیو در سال 1940 اشاره کرد که توسط شرکت والت دیزنی تولید شد. پس از آن در سال 1976 مجموعه کارتونی ژاپنی از پینوکیو ساخته شد که در بسیاری از کشورها ازجمله ایران نیز به نمایش درآمد. در سال 2022 نیز لایو اکشنی بر اساس کتاب پینوکیو ساخته شد و بازیگرانی همچون تام هنکس در آن ایفای نقش کردند. همچنین شبکه تلویزیونی نتفلیکس یک نسخه انیمیشنی را از این کتاب تهیه کرده و کارگردانی آن را گیلرمو دل‌تورو برعهده داشته است.

نکوداشت‌های کتاب پینوکیو

• کتاب پینوکیو لحظات لذت‌بخشی را به مخاطب ارائه می‌دهد که فیلم سینمایی‌اش از نمایش آن ناتوان است. (وویس لیترری ساپرمنت)
• تلاش برای اصلاح روح. این کتاب می‌تواند نشان دهد که داستان پینوکیو چیزی بیشتر از یک قصه برای کودکان است. (ویکلی این ایتالی)
• کتابی خوب و سرزنده. من تلنگرهای داستان پینوکیو را بسیار دوست دارم. (آنا هالمور کیسر)

کتاب پینوکیو برای چه کسانی مناسب است؟

همه‌ی کودکان 8 تا 12 ساله‌ای که به ادبیات داستانی و رمان‌های آموزنده و تخیلی علاقه دارند، می‌توانند با خواندن کتاب پینوکیو لحظات خوبی را سپری کنند.

با کارلو کالودی بیشتر آشنا شویم

کارلو کلودی که با نام کارلو لورنتزینی (Carlo Lorenzini) نیز شناخته می‌شود، از جمله نویسندگان مشهور ایتالیایی است که در سال 1826 در شهر فلورانسبه دنیا آمد. او در ابتدا به عنوان روزنامه‌نگار، منتقد و نویسنده‌ی کتب آموزشی فعالت می‌کرد اما پس از تالیف اثر موفق پینوکیو، جزو بزرگ‌ترین نویسندگان کودک جهان معرفی شد. خانواده‌ی کلودی، پس از مرگ او، آثار بی‌شمارش را به کتابخانه‌ی مرکزی فلورانس اهدا کردند و این آثار تا امروز هم در همان‌جا نگهداری می‌شود.

در بخشی از کتاب پینوکیو می‌خوانیم

ژپتو بغض کرد... چند قطره اشک هم از چشم‌هایش ریخت. با این ‌حال عروسک پررو و جسور را به حالت ایستاده روی کف اتاق گذاشت تا راه رفتن را یادش بدهد اما مَفصل‌های عروسک خشک بود و مثل هر عروسک نخی و نمایشی دیگری نیاز داشت روان بشود. ژپتو برای این کار دست عروسک را گرفت و پابه‌پایش راه رفت تا خشکی مفصل‌ها را بگیرد و راه رفتن را به پینوکیو یاد بدهد. کمی بعد پینوکیو به تنهایی و بدون کمک ژپتوی خوش‌خیال، دور اتاق راه افتاد. آرام‌آرام دور اتاق چرخ زد و کم‌کم تندش کرد و دوید و در یک چشم‌به‌هم‌زدن جَستی زد و از در آلونک بیرون پرید. سر از کوچه درآورد و پا به فرار گذاشت.

پینوکیو مثل خرگوش جَست می‌زد و پاهایش روی سنگفرش کوچه مثل سُم حیوان صدا می‌داد و ژپتوی پیر به گرد پایش نمی‌رسید و برای همین فریاد می‌زد: «بگیرینش، بگیرینش!» اما این صحنه به قدری عجیب بود که نه‌تنها کسی کمکی نمی‌کرد بلکه مردم با دیدن ژپتو و عروسک فراری از خنده روده‌بر شده بودند. بالاخره پاسبانی صدای این تعقیب و گریز را شنید و فکر کرد که الاغِ کسی در حال فرار است. برای همین وارد کوچه شد و راه را بند آورد و مانع فرار پینوکیو از وسط پاهایش شد و بی‌آنکه به دنبال او بدود و تلاش چندانی کند با گرفتن دماغ بلندش، او را دستگیر کرد. البته یادتان که هست، دماغ این عروسک چموش مثل دسته‌ی چکش و دستگیره‌ی در دراز بود وگرنه پاسبان نمی‌توانست این‌قدر راحت دستگیرش کند. ژپتو، ‌نفس‌زنان خودش را به پینوکیو رساند. به حدی عصبانی بود که می‌خواست چند‌تا سیلی آبدار درِ گوش عروسک بزند، اما هر‌چه گشت از گوش خبری نبود.