بلاکچین چیست و چه کاربردی دارد؟ تاریخچهی آن به چه زمانی برمیگردد و آیا منجر به تحولی عظیم خواهد شد؟ کتاب حقوق بلاکچین نوشتهی امیرهوشنگ فتحی زاده و عقیل اسماعیلی عطاآبادی به بررسی چیستیِ تکنولوژی جدیدی میپردازد که شناخت زیر و بم آن در روند زندگی مدرن از اهمیت بسزایی برخوردار است. این کتاب اطلاعات دقیقی از بستری که معاملات بیتکوین و ارزهای دیجیتال در آن ثبت و ضبط میشود در اختیارتان خواهد گذاشت.
درباره کتاب حقوق بلاکچین
با توسعهی فناوری دیجیتال و گرایش روزافزون افراد، سازمانها و ادارات و به طور کلی بازارهای مالی جهانی به سوی بازارهای دیجیتال و استفاده از ارزهای دیجیتالی همچون بیتکوین و انواع توکنهای رمزنگار، این نیاز هرچه بیشتر در جوامع احساس میشود تا به چند و چون اتفاقاتی که در این بازارها رخ میدهد پی ببرند.
امروزه استفاده از بیتکوین و ارزهای رمزنگار روزبهروز در حال افزایش است و افراد در تلاشاند تا بیتکوین بیشتری به دست بیاورند. با وجود این، شناخت هرچه بیشترِ این بازارها و بستر ارائهی این نوع معاملات نیازی است که رفع آن برای همگام شدن با جامعهی جهانی و شاید تحولی که در راه است، الزامی باشد.
اما بلاکچین چیست؟ کتاب حقوق بلاکچین نوشتهی امیرهوشنگ فتحی زاده و عقیل اسماعیلی عطاآبادی منبع دقیق و معتبری برای یافتن پاسخ این سؤال است. این کتاب ضمن تعریف بلاکچین و نقش و اهمیت آن در معاملات بازارهای دیجیتال، به تشریح مسائل حقوقی و قضاییای میپردازد که به شناخت آنها برای فعالیت در این بازارها نیازمندیم.
دانشنامهی انگلیسی آکسفورد، در تعریف بلاکچین اینطور نوشته است: «یک دفتر کل دیجیتال که در آن تراکنشهای انجامشده در بیتکوین یا یک رمزارز دیگر از لحاظ تاریخی و به طور عمومی ثبت میشوند.» بلاکچین با بیتکوین معرفی شد و همه آن را با بیتکوین میشناسند، اما این بدان معنا نیست که بلاکچین کاربرد دیگری نخواهد داشت و یا قابلیت سرایت به حوزههای دیگر را ندارد. همانطور که در تعریف بلاکچین میتوانیم ببینیم، گستردگی آن میتواند حتی فراتر از بازارهای مالی باشد.
در صورت سرایت بلاکچین به سیستمهای سیاسی و حقوقی میتوانیم شاهد تغییرات گستردهای در تبادلات سیستمهای کاری و اداری مختلف در جوامع باشیم. این یعنی ممکن است نقش بانکها و دلالان کمتر شود و انجام تبادلات اقتصادی و حقوقی با سرعت بیشتری انجام گیرد. کار با این فناوری جدید طبیعتاً بحرانها و چالشهای خاص خود را نیز در پی دارد. کتاب حقوق بلاکچین ضمن پرداختن به این چالشها، راهحلهایی جهت مواجهه و رفع اختلافات حقوقی که ممکن است در این بستر رخ دهد ارائه میکند.
کتاب حقوق بلاکچین را انتشارات چاپ و نشر بازرگانی به چاپ رسانده است که یکی از ناشران برجستهی شناختهشده در حوزههای کاربردی بازرگانی، مدیریت، مهندسی صنایع، اقتصاد و گمرک است.
کتاب حقوق بلاکچین مناسب چه کسانی است؟
این کتاب مناسب تمامی کسانی است که به اطلاعات دقیقی دربارهی بازار ارزهای دیجیتال نیاز دارند. همچنین اگر به موضوعاتی همچون فناوریهای دیجیتال، بازارهای مالی، بیتکوین و انواع ارزهای رمزنگار علاقهمندید، این کتاب میتواند پیشنهاد مناسبی برای شما باشد.
در بخشی از کتاب حقوق بلاکچین میخوانیم
در سالهای اخیر رمزارز توجه زیاد دانشگاهیان و صنایع را به خود جلب نموده است. بیتکوین که اغلب به عنوان اولین رمزارز شناخته میشود، با دستیابی به 10 میلیارد دلار در سال 2016، از موفقیت بزرگی برخوردار شد. بلاکچین سازوکار هستهای و اصلی بیتکوین است. بلاکچین برای اولین بار در سال 2008 پیشنهاد شد و در سال 2009 اجرا شد. بلاکچین را میتوان به عنوان یک دفتر کل عمومی در نظر گرفت که در آن تمامی تراکنشها در یک زنجیره از بلاکها ذخیره میشوند. هنگامی که بلاکهای جدیدی اضافه میشوند، این زنجیره به طور مدام رشد میکند. فناوری بلاکچین دارای ویژگیهای کلیدی همچون عدم تمرکز، ثبات، ناشناس بودن و قابلیت پاسخگویی و حسابرسی است. بلاکچین میتواند در یک محیط غیرمتمرکز کار کند که با ادغام چندین فناوری هستهای مانند هش رمزنگاری، امضای دیجیتال (مبتنی بر رمزنگاری نامتقارن) و ساز و کار اجماع توزیع شده امکانپذیر میشود.
با استفاده از فناوری بلاکچین یک تراکنش میتواند به روشی غیرمتمرکز انجام شود. در نتیجه بلاکچین میتواند هزینه زیادی را صرفهجویی نموده و بهرهوری و کارایی را بهبود بخشد. اگرچه بیتکوین مشهورترین برنامه کاربردی بلاکچین است، اما بلاکچین قابل استفاده در برنامههای کاربردی متنوع و فراتر از ارزهای رمزنگاری شده است. از آن جا که این امکان را میدهد که پرداختها بدون هیچ بانک و یا واسطهای به اتمام برسد، بلاکچین میتواند در خدمات مالی مختلفی از جمله داراییهای دیجیتال، حواله، و پرداخت بر خط استفاده شود. علاوه بر این، فناوری بلاکچین در حال تبدیل شدن به یکی از امیدوارکنندهترین فناوریها برای نسل بعدی سیستمهای تعاملی اینترنتی مانند قراردادهای هوشمند، خدمات عمومی، اینترنت اشیاء، سیستمهای اعتبار و خدمات امنیتی میباشد.
بله


















