کتاب قواعد بازی

در نمایشنامه‌ای درخشان سرشار از اشتیاق و حسادت، مفهوم «انتقام» شکلی تازه به خود می‌گیرد. لوئیجی پیراندلو در کتاب قواعد بازی مثلث عاشقانه‌ای را ترسیم می‌کند که دو مرد و یک زن در رأس آن‌اند و پایانی غیرمنتظره انتظارشان را می‌کشد. این نمایشنامه در سال 1918 نوشته شده و بارها به روی صحنه رفته است.

درباره‌ی کتاب قواعد بازی:

در سال 1918، همسر لوئیجی پیراندلو (Luigi Pirandello) از بیماری روانی رنج می‌برد. او هنوز به بیمارستان روانی منتقل و بستری نشده بود که پیراندلو شروع به نوشتن نمایشنامه‌ای کرد که پس از آن بارها به روی صحنه رفت و به زبان‌های دیگر نیز ترجمه شد.

کتاب قواعد بازی (The Rules of the Game) داستان مردی به نام لئونه است که از همسرش دلسرد شده است. سیلیا با مرد دیگری به نام گوییدو رابطه دارد و این مسئله لئونه را آزار می‌دهد. اما لئونه راه‌حلی نامعمول پیش می‌گیرد؛ او به‌جای اینکه به خود اجازه دهد در احساس خیانت و خشم غوطه‌ور شود، تصمیم می‌گیرد خود را از هر احساسی تهی کند، و به قول خود، همانند «پوسته‌ای خالی» شود. اما این ماجرا همین‌جا خاتمه نمی‌پذیرد و لئونه تصمیم می‌گیرد در یک دوئل شرکت کند و از گوییدو درخواستی دارد.

نمایشنامه‌ی قواعد بازی درباره‌ی افرادی است که در تمام زندگی به‌دنبال خواسته‌های خود می‌روند اما همین خواسته‌ها درنهایت آن‌ها را نابود می‌کند. کتاب قواعد بازی تراژدی‌ای سرشار از احساسات و عواطف خشن بشری است که خواننده را درگیر خود می‌سازد.

اقتباس‌های فرهنگی از کتاب قواعد بازی:

روبرت ریتی نمایشنامه‌ی قواعد بازی را به زبان انگلیسی ترجمه کرد که از این ترجمه اقتباس‌های متعددی شده است و از میان آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

در سال 1953 نمایشی رادیویی بر مبنای این نمایشنامه از بی‌بی‌سی پخش شد.
در سال 1966 نمایشی در تالار آکسفورد به کارگردانی جیمز گروت اجرا شد.
در سال 1971 نمایشی در تئاتر ملی سلطنتی بر اساس نمایشنامه‌ی قواعد بازی اجرا شد.

کتاب قواعد بازی برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به نمایشنامه علاقه دارید و دوست دارید یکی از شاهکارهای ادبیات ایتالیا را بخوانید، کتاب حاضر انتخاب مناسبی برای شماست.

با لوئیجی پیراندلو بیشتر آشنا شویم:

نویسنده‌ی کتاب حاضر متولد سال 1867 در ایتالیاست. لوئیجی پیراندلو نمایشنامه‌نویس، رمان‌نویس و شاعر است که شهرت او بیشتر به‌واسطه‌ی نمایشنامه‌هایش است. این نویسنده‌ی برجسته در سال 1934 به‌خاطر «توانایی جادویی‌اش در تبدیل تحلیل‌های روانشناختی به نمایشی درخشان» برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات شد.

پیراندلو نویسنده‌ی پرکاری بوده و آثار بسیاری از خود بر جای گذاشته است که از میان آن‌ها «هانری چهارم»، «مرحوم ماتیا پاسکال»، «شش شخصیت در جست‌وجوی نویسنده» و... به فارسی برگردانده شده‌اند.

در بخشی از کتاب قواعد بازی می‌خوانیم:

اتاقی در آپارتمانِ لئونه گالا.

اتاقی است غیرعادی که هم به‌عنوانِ اتاقِ مطالعه از آن استفاده می‌شود و هم اتاقِ ناهارخوری. در اتاق یک میزِ ناهارخوری قرار دارد که برای ناهار چیده شده و همچنین یک میزِ تحریر که چندین کتاب، کاغذ و نوشت‌افزار رویش را پوشانده است. همچنین بوفه‌های پر از جابشقابی و تُنگچه‌های نقره و مجلل، یک سرویس چینیِ ظریف، گیلاس‌های گران‌بها و قفسه‌هایی پر از کتاب‌هایی با جلد گالینگور در اتاق دیده می‌شود. در واقع، تمامِ اثاثیه، کارکردِ دوگانه‌ی اتاق را برجسته می‌کند؛ مگر میز سومی که یک گلدان، یک جعبه‌ی سیگار و یک زیرسیگاری روی آن قرار دارد.

در عقبِ صحنه، دری ناهارخوری را به اتاق‌خوابِ لئونه متصل می‌کند.

در سمتِ چپ، دری است که به آشپزخانه منتهی می‌شود.

سمتِ راست دری است که به راهرو باز می‌شود.

زمان فردای آن روز است.

[پرده‌ها که بالا می‌رود، لئونه، که کلاه و پیشبندِ آشپزی پوشیده، با قاشقی چوبی مشغولِ هم‌ زدنِ تخم‌مرغ در کاسه است. فیلیپ هم که لباسِ آشپزها را به تن دارد مشغولِ همان کار است. گوییدو ونانزی نشسته و به لئونه گوش می‌دهد.]

لئونه: بله، ونانزیِ عزیزم. فیلیپ گاهی وقتا خیلی نسبت به من گستاخه. نمی‌دونی چطور تحملش می‌کنم.