بله
مجله عصر اندیشه - شماره 28 منتشر شد. زنگ خطر یکدست شدن حاکمیت، تفکر عمل‌گرای ایرانی‌ها، انقلابی که می‌دانست چه می‌خواهد، جهان با بلاک‌چین چگونه خواهد بود؟، آینده دموکراسی: رأی‌گیری بر بستر بلاک چین از جمله عناوینی هستند که در این شماره از مجله می‌خوانید.
در بخشی از مجله عصر اندیشه - شماره 28 می‌خوانیم:
ما سال‌هاست رویا نداریم و نمی‌دانیم فردا چه می‌شود؟ اگر کسی از یک کشور دیگر به ایران بیاید، دیوانه می‌شود زیرا ما در پاسخ به این سؤال که فردای شما چه می‌شود جوابی جز نمی‌دانیم نداریم! یک کارمند و یا کارگر رسمی قبل از انقلاب تقریبا می‌توانست حساب کند کی می‌تواند خانه بخرد، کی می‌تواند ماشین بخرد، سفر برود و حدودا می‌دانست با کمی این ور و آن ور به زندگی مطلوب خود خواهد رسید. این‌ها چیزهای اولیه زندگی است و به نیازهای اولیه ربط دارد و هنوز به احساسات و عواطف و خلاقیت و روح و روان اشاره نکرده‌ایم.
ما امروز سرمایه‌های‌مان و اصلا هر چه داریم هر روز کمتر می‌شود یعنی جلو نمی‌رویم. داریم عقب می‌رویم. فقط باید کوشش کنیم از این کمتر نشود. پس با حرص و ولع می‌رویم دلار می‌خریم، سکه می‌خریم، در خرید اتومبیل‌های بنجل تولید داخل از هم پیشی می‌گیریم و هر چه داریم در بورس می‌گذاریم تا از تورم عقب نیفتیم! این رفتار و اخلاق جامعه‌ای ست که رویا ندارد. متأسفانه در سینما نیز رویا نداریم. فیلم روشنفکری ما تلخ است. روشنفکر ما به مخاطب هیچ امیدی نمی‌دهد زیرا خودش هم امیدی و راهی برای نجات ندارد. این تلخی‌هایی که در فیلم‌های روشنفکری نمایش داده می‌شوند، همه ما در جامعه می‌بینیم و من نمی‌دانم چرا باید دوباره کثافت و تلخی را هم بزنیم و نشان دهیم؟ هنر این به هم زدن کثافت کجاست؟ در فیلم «گاهی به آسمان نگاه کن»، یکی می‌گوید ما همه در لجن ایستاده‌ایم اما برخی به آسمان نگاه می‌کنند. با این که در کثافت ایستاده‌ایم، بعضی به ستاره‌گان و زیبایی‌ها می‌نگرند.
