کتاب هنوزم دوستت دارم اما...

کتاب هنوزم دوستت دارم اما... رمانی عاشقانه به قلم مهسا نصیری فرد است. شخصیت اول این رمان دختر صبور و مهربانی‌ست که به همراه پدر و مادرش خدمتکاران منزل یک خانواده ثروتمند هستند. آن‌ها در همان خانه زندگی می‌کنند و همین نزدیکی باعث شده تا نیلوفر شخصیت اصلی داستان به پسر خانواده یعنی هوتن علاقمند شود. اما اختلاف طبقاتی آن‌ها مانع بزرگی بر سر راهشان خواهد بود.

درباره کتاب هنوزم دوستت دارم اما... :

این کتاب همان قصه‌ آشنا و قدیمی دو عاشق دلباخته است که به خاطر اختلافات دارایی و تنگدستی، باید از هم فاصله بگیرند. با این تفاوت که این بار مهسا نصیری فرد روایت تازه‌ای از این ماجرای عاشقانه را به نگارش درآورده است.

پیچ و خم‌های زندگی و مشکلات، عشق میان نیلوفر و هوتن را با افسوس، فراغ و دلتنگی همراه می‌کند. اما مگر خاصیت عشق همین سوختن و ساختن نیست؟ خاصیتی که احساسی شگفت را به ارمغان می‌آورد.

با دل‌مشغولی‌های نیلوفر دختری از جنس احساس، از جنس شکوفه‌های گل نرگس و با دنیایی از عواطف همراه شوید و داستان شورانگیز عشقش که اثر آن برای همیشه در قلب شما جاودانه خواهد ماند را دنبال کنید.

کتاب دوستت دارم اما... به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

تمام کسانی که به رمان‌های عاشقانه ایرانی علاقمندند، از فراز و نشیب‌های جذاب این کتاب لذت خواهند برد.

در بخشی از کتاب دوستت دارم اما... می‌خوانیم:

از زمانی که به یاد دارم تو خونه خانواده سمیعی زندگی می‌کردیم. پدربزرگ و مادر بزرگم تو خونه اون‌ها کار می‌کردند، پدرم هم بعد از ازدواجش با مادر در همین خونه زندگی مشترک‌شون رو شروع کردند و بعد از فوت پدر بزرگ و مادر بزرگ تموم کارهای خانه به آن‌ها محول شد.

من و هوتن تنها یک سال فاصله سنی داشتیم. از همون کودکی اونو بسیار دوست داشتم. اونم همیشه به من وابسته بود، با اینکه از او کوچکتر بودم اما همیشه در کارها یا حتی در شیطنت‌ها من راهنماییش می‌کردم.

همیشه لج می‌کردم تا با اونها غذا بخورم، با اونها به گردش یا حتی به مهمونی برم. هیچ وقت بدون من جایی نمی‌رفت تا اینکه کمی بزرگتر شدیم و بنابر شرایط خانوادگی کمی از هم فاصله گرفتیم.

او بسیار جذاب و دوست داشتنی بود، چشمهاش بیننده رو جادو میکرد، آروم و شمرده حرف می‌زد، خوش لباس و خوش صورت و خوش سیرت... با ادب و فروتن. مهربون و دوست داشتنی اما فوق العاده حساس و یک دنده. اما با این حال اونو خیلی دوست داشتم.

زمانی که یک نوجوان 14ساله بودم با این عقیده که این احساسات زودگذر است خودم رو به هر نحوی که می‌تونستم ازش دور می‌کردم، اما حال که یک جوون بالغ بودم خوب می‌دونستم که احساسم معناش چیه...