کتاب داروهای شیمی درمانی

کتاب داروهای شیمی درمانی نوشته‌ی آنتونی جی ترور، برترام جی. کاتزونگ و ماریکه کرودرینگ هال، با آموزش داروهای ضدسرطانی و شیمی درمانی، دانشجویان را با حوزه‌های فارماکولوژی پایه و بالینی، فیزیولوژی و بیوشیمی آشنا می‌سازد.

درباره‌ی کتاب داروهای شیمی درمانی:

شیمی درمانی سرطان، بخش بحث برانگیز فارماکولوژی است. از یک سو استفاده از داروهای ضد سرطان میزان درمان بیماری‌ها را بالا می‌برد، به طوری که بدون شیمی درمانی میزان مرگ و میر بسیار بالا است: مانند لوسمی لنفوسیتی حاد در کودکان، سرطان بیضه و لنفومای هوچکین. از سوی دیگر، برخی از انواع سرطان با داروهای در دسترس به سختی درمان می‌شوند. به علاوه، داروهای ضد سرطان به عنوان یک گروه دارویی سمی‌تر از ترکیبات دارویی دیگرند و باید فواید آن‌ها در برابر خطرشان به دقت سنجیده شود.

بسیاری از داروهای در دسترس مواد سمی هستند که بر تمام سلول‌ها اثر می‌گذارند، سرطانی و سالم. هدف نهایی در شیمی درمانی سرطان، استفاده‌ی پیشرفته از بیولوژی سلولی برای ارتقاء داروها است، به‌طوری که فقط سلول سرطانی را مورد هدف قرار دهند. مقدار کمی از این داروها در مرحله‌ی استفاده‌ی بالینی هستند و بیشتر آن‌ها در دست بررسی‌اند.

کتاب داروهای شیمی درمانی (Katzung and Trevor's pharmacology: examination and board review) برای کمک به دانشجویان جهت مرور مفاهیم داروشناسی و ایجاد آمادگی برای آزمون‌های دوره‌های متداول و آزمون‌ها به نگارش در آمده است.

کتاب داروهای شیمی درمانی برای چه کسانی مناسب است؟

مطالعه‌ی کتاب حاضر به دانشجویان پزشکی، داروسازی و پزشکان توصیه می‌شود.

در بخشی از کتاب داروهای شیمی درمانی می‌خوانیم:

اریترومایسین در درمان عفونت‌های ناشی از مایکوپلاسما پنومونیه، کورینه باکتریوم، کمپیلوباکتر ژژونی، کلامیدیا تراکوماتیس، کلامیدوفیلا پنومونیه، لژیونلا پنوفیلا، اوره پلاسما اوریا لیتیکوم و بوردتلا پِرتوسیس موثر است. این دارو همچنین آگونیست فعال کوکسی‌های گرم مثبت (اما نه سوش‌های استرپتوکوک پنومونیه مقاوم به پنی سیلین [PRSP]) و استافیلوکوک‌های تولید کننده‌ی بتالاکتاماز (اما نه سوش‌های استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی سیلین [MRSA]) است.

آزیترومایسین طیف اثر مشابهی دارد، اما بر علیه هموفیلوس آنفلوانزا، موراکسیلا کاتارالیس و نایسریا فعال تر است. به علت نیمه عمر طولانی آن، یک تک دوز آزیترومایسین در درمان عفونت‌های ادراری تناسلی ناشی از کلامیدیا تراکوماتیس و یک دوره 4 روزه برای درمان پنومونی اکتسابی از جامعه موثر است.

کلاریترومایسین تقریباً طیف فعالیت ضدمیکروبی و مصارف بالینی یکسانی با اریترومایسین دارد. این دارو همچنین در پروفیلاکسی و درمان کمپلکس مایکوباکتریوم آویوم و به عنوان جزئی از رژیم دارویی برای زخم‌های گوارشی ناشی از هلیکوباکتر پیلوری استفاده می‌شود.

فیداکسومایسین، آنتی بیوتیک ماکرولید با طیف عملکردی محدود است که سنتز پروتئین باکتریایی را محدود کرده و به صورت انتخابی بر علیه هوازی‌های گرم مثبت و بی هوازی‌ها عمل می‌کند. با مصرف خوراکی، جذب سیستمیک آن بسیار کم است. به اثبات رسیده است که فیداکسومایسین به اندازه‌ی وَنکومایسین در درمان کولیت‌های ناشی از C - دیفیسیل موثر است (احتمالا با میزان عود کمتر).