کتاب شیر آسمان: مجموعه خاطرات سرتیپ دوم ستاد خلبان حسن عابدینی

کتاب شیر آسمان نوشته‌ی بهرام مرادی، به شرح خاطرات و زندگی یکی از خلبانان جسور جنگ ایران و عراق می‌پردازد؛ مردی که با جسم و روحیه‌ای قوی برای دفاع از ناموس و کشورش تا پای جان جنگید و سخن از خستگی بر لب نیاورد.

درباره‌ی کتاب شیر آسمان:

در طول تاریخ، ایران و ایرانی به اوصافِ شهامت، شجاعت، مردانگی، سخاوت و غیرت، متّصف بوده است و در تاریخ کهن سرزمین دیرپای ایران، بسیاری از این موارد را می‌توان به شهادت طلبید.

کتاب حاضر به قطره‌ای از دریای بی‌کران غیرتمندانی پرداخته است که جوانمردانه در وادی بلا گام نهادند، مردانه جنگیدند و به تکلیف خود عمل نمودند. گروهی سخاوتمندانه عطای دنیا را به لقای یار بخشیدند و رفتند و گروهی بی‌تکلف و بی‌توقع اکنون در میان ما زندگی می‌کنند و شاید چه بسیار که از عظمت و مجدی که آن‌ها برای‌مان به ارمغان آوردند، غافل هستند.

بی‌شک حماسه‌ی دفاع ‌مقدس، یکی از شکوهمندترین و زیباترین پیروزی‌ها، در روند انقلاب عظیم اسلامی است. در این پیروزی قدرتمندانه، شکوه و اقتدار جمهوری اسلامی ایران و نیروهای مسلح آن بر جهانیان و آیندگان تاریخ، روشن و متبلور گردید و چشم دوست و دشمن را خیره‌ی درخشش خویش کرد و دشمنان کینه‌توز و جنگ‌آفرین انقلاب را در گرداب خواری و خزان افکند و شمشیر برهنه‌ی استکبار را که از آن خون میلیون‌ها مظلوم می‌چکید، نابود کرد.

هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران نیز در این صحنه همانند حضور در سایر میدان‌ها درخشید و با عشق، ایمان و ایثار همراه با قلبی به گستره‌ی آسمان، ضرب شصت خویش را به دشمن خیره‌ سر نشان داد؛ به‌ طوری‌که، طعم تلخ و زهرآگین شکست تا ابد در حافظه‌ی تاریخی دشمنان خبیث انقلاب منقوش گردید. این کتاب خاطرات، ایثارگری‌ها و از خودگذشتگی‌های سرتیپ دوم خلبان حسن عابدینی را به تصویر کشیده است.

خلبان حسن عابدینی سال 1354 در هوانیروز استخدام شد. سال 56 دوره‌های خلبانی 205 و 206 را با 200 ساعت پرواز به پایان رساند. در طول جنگ ایران و عراق در عملیات‌های مختلفی همچون بدر، خیبر، مرصاد، مطلع‌الفجر و ... نیز حضور داشت و مشاغل گوناگونی همچون فرماندهی پایگاه قلعه مرغی تهران، معاونت نیروی انسانی هوانیروز، مدیر کل بازرسی وزارت دفاع و ... نیز فعالیت می‌کرد. او پس از خدمت 33 ساله‌اش نیز بازنشسته شد.

کتاب شیر آسمان برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به خاطرات فرماندهان جنگ ایران و عراق علاقه دارید، این کتاب برای شماست.

در بخشی از کتاب شیر آسمان می‌خوانیم:

عملیات بدر بود. در بیست اسفند سال 1363 بعد از ایجاد خاکریز و درست کردن پد برای نشستن و برخاستن بالگردها، ما بالگردهای‌مان را در یک منطقه بسیار وسیع، پراکندگی داده بودیم.

بنده، "سرهنگ محتاط" مسئول مهندسی هوانیروز و "سرهنگ روحی‌پور" پنجاه و سه روز قبل از شروع عملیات بدر به منطقه عملیاتی جنوب وارد شدیم که این زیرساخت‌ها را برای عملیات ایجاد کنیم. خدا "شهید مهدی باکری" را رحمت کند. شهید باکری و تعدادی از نیروهایش آن‌ جا بودند. به محض ورود ما، منطقه قرنطینه شد. جز تعداد محدودی از جمله سرهنگ محتاط، سرهنگ روحی‌پور، من و شهید باکری و تعداد اندکی از همکاران ایشان هیچ‌کس طی این مدت حق نداشت به عقب برگردد.

چون افرادی که آن‌جا بودند و با ما کار می‌کردند می‌دانستند ما داریم داخل هور برای بالگردها پد و یک باند می‌سازیم. تعداد پدهای بالگردی که می‌ساختیم بسیار زیاد بود. فکر می‌کنم به تعداد بالگردها پد ساختیم. یک فرودگاه موقت هم برای هواپیمای ترابری احداث کردیم.

ما با این دقت و این حفاظت اطلاعات توانستیم عملیات لو نرود.

در ساعت 23 روز نوزدهم اسفند 1363 با رمز "یا فاطمه الزهرا (س)" شروع شد. منطقه عملیات بدر غرب "هورالهویزه" بود. از شمال به "ترایه" و از جنوب به "القرنه"، فرات و "کانال سوئیب" محدود می‌شد. در یک قسمت منطقه‌ای خشک با طول دو و عرض نه کیلومتر وجود داشت و باقی هور بود. هورالهویزه در شرق و "هورالعماره "در غرب منطقه خشکی بود. رودخانه دجله و جاده العماره - بصره هم از این منطقه می‌گذشت.

عملیات بدر این‌قدر اهمیت داشت که فرماندهان می‌خواستند صد فروند بالگرد به آن‌جا ببرند. ما به تمام اهداف عملیات بدر دست پیدا کردیم و همچنین به‌خاطر گستردگی منطقه‌ی عملیاتی که به آن اشاره کردم، ما می‌خواستیم تمام مناطق و جزیره‌های آن‌جا را به تصرف درآوریم و قرار بود به بزرگراه بصره - بغداد برسیم. یکی از اقدامات هوانیروز انجام مانوری بود که باید در جاده رادهرمز به رامشیر انجام می‌دادیم.