کتاب اند لطیفه

خندیدن و خنداندن یکی از بهترین لذت‌های زندگی است که روح ما را سرشار از شادی و امیدواری می‌کند. سعید سهیلی در کتاب اند لطیفه مجموعه‌ای از بهترین فکاهی‌ها و جوک‌ها را گردآوری کرده و لحظات شادی را به شما هدیه می‌دهد.

درباره کتاب اند لطیفه:

گفتن و شنیدن لطیفه‌ و نکات نغز و طنز از گذشته‌ها تاکنون در فرهنگ‌های مختلف رواج داشته و همواره ساعات خوشی را در محافل برای مخاطبین به همراه آورده است.

امروزه همه ما به خنده و حتی کمی لبخند نیاز داریم. با لطیفه‌های بامزه و سرگرم‌کننده کتاب اند لطیفه همراه شوید تا لذت خندیدن در تنهایی و خنداندن نزدیکان‌تان را بار دیگر تجربه کنید و از روزمرگی‌های کسالت‌بار رها شوید.

سعید سهیلی بهترین لطیفه‌ها را به صورت یک‌جا در کتاب اند لطیفه در اختیار خوانندگان قرار داده است. شما با کمک این اثر می‌توانید جمع‌های دوستانه و خانوادگی خود را به محیطی شاد و مفرح تبدیل کنید و ساعات دورهمیِ خوشی را به‌ وجود بیاورید.

کتاب اند لطیفه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

دوستداران طنز و همه کسانی که به دنبال راهی برای شادی و سرگرمی هستند، از این کتاب لذت خواهند برد.

در بخشی از کتاب اند لطیفه می‌خوانیم:

«بدرقه‌ کنندگان جدی»
سه تا دوست رفته بودن ایستگاه راه‌آهن، تا می‌رسن تو، ناگهان قطار حرکت می‌کنه. اینها هم می‌دوند دنبال قطار، حالا ندو کی بدو!
خلاصه بعد از هزار بدبختی، یکیشون می‌رسه به قطار و می‌پره بالا و دستشو دراز می‌کنه دومی رو هم سوار می‌کنه، ولی سومی بندۀ خدا هرچی می‌دوه نمی‌رسه. خلاصه خسته و کوفته برمی‌گرده تو ایستگاه، یک بابایی بهش می‌گه: «آقاجان چرا این قدر خودتونو خسته کردید؟ قطار بعدی نیم ساعت دیگه حرکت می‌کنه، صبر می‌کردید با اون می‌رفتید. طرف نفس‌زنان می‌گه: «منم نمی‌دونم! والله من فقط قرار بود برم، اون دوتا رفیقام اومده بودن بدرقم!»

«شکارچی منطقی»
دو تا دوست رفته بودن شکار، اولی از دور یک شیر می‌بینه، نشونه می‌گیره می‌زنه، تیرش خطا می‌ره و می‌خوره به دم شیره. شیره هم شاکی می‌شه، می‌دوه طرف‌شون. شکارچی اولیه هول می‌کنه، تیر دوم رو هم می‌زنه که می‌خوره گوش شیرو سوراخ می‌کنه، دیگه اعصاب شیره به هم ریخته بود و مثل باد می‌دوید، اولیه از ترس می‌پره می‌ره بالای درخت می‌بینه دوستش همین طور پایین ایستاده، بهش می‌گه: «بابا بیا بالا، الان می‌آد تیکه تیکه‌ات می‌کنه». شکارچی دوم یه نگاه عاقل اندر سفیهی به اولی می‌کنه و می‌گه: ‌ «برو گمشو بابا، مگه من بهش تیر زدم!»