کتاب مثل آسمان بهارم: بحثی در روانشناسی برای نوجوانان

کتاب مثل آسمان بهارم مجموعه‌ای از اشعار احساسی و منطقی سروده دکتر احمد پدرام است که برای نوجوانان به نگارش درآمده‌اند و هم زمان با رویکردی تازه به بررسی نیازها و تفکرات آن‌ها می‌پردازد.

درباره کتاب مثل آسمان بهارم:

یکی از حساس‌ترین و بحرانی‌ترین دوران زندگی هر انسانی مقطع نوجوانی و بلوغ اوست. پسران و دخترانی که در دوران نوجوانی به سر می‌برند با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می‌کنند. آن‌ها نه از طرف بزرگ‌سالان جدی گرفته می‌شوند و نه کودکان پذیرایشان هستند. دکتر احمد پدرام روان‌شناس فعال در حوزه خانواده و مشکلات روحی و روانی نوجوانان در کتاب مثل آسمان بهارم با نگاهی ویژه و بی‌طرفانه معضلات و مشکلات نوجوانان را در نظر می‌گیرد و دل‌مشغولی‌ها و خواسته‌هایشان را ترسیم می‌کند. علاوه بر این او در میان اشعار و نوشته‌های این کتاب سعی دارد تا به‌نوعی شیوه درست برخورد با این گروه حساس را به بزرگ‌ترها آموزش دهد.

لحن و بیان به‌کاررفته در این اثر از شیوایی و صمیمیت نسبی برخوردار است و همین باعث جذاب‌تر شدن آن شده است. خواندن این کتاب برای خود نوجوانان نیز ضروری است چراکه آن‌ها را با خلقیات و روحیاتشان آشنا می‌کند به نوعی حکم پیش‌آگاهی دارد. از طرف دیگر والدین و مربیان هم حتماً باید این اثر را مطالعه کنند تا بتوانند به شیوه‌ای صحیح و به‌دور از قضاوت با نوجوان برخورد کنند.

کتاب مثل آسمان بهارم مناسب چه کسانی است؟

مطالعه این کتاب به نوجوانان و مربیان و والدینی که با نوجوانان سروکار دارند پیشنهاد می‌شود.

با احمد پدرام بیشتر آشنا شویم:

او متولد سال 1335 است و در رشته روان‌شناسی بالینی تحصیل کرده و علاوه‌بر فعالیت به عنوان درمان‌گر در مراکز مشاوره، به آموزش، ترجمه، ویراستاری، نوشتن مقالات علمی و کتاب مشغول است. گروهی از مراجعان احمد پدرام نوجوانان هستند به همین دلیل او از مشکلات آن‌ها و روابطشان با والدینشان آگاه است و تلاش کرده با نگاهی بی‌طرفانه به بیان برخی از مشکلات این دوره در قالب خاطرات و گزارش‌هایی که شاهدشان بوده بپردازد.

در بخشی از کتاب مثل آسمان بهارم می‌خوانیم:

گاهی چقدر دست‌و‌دلباز می‌شوم
و چه زود
دوستانم را به یک نوشیدنی
دعوت می‌کنم و چه زود پولم تمام می‌شود
چقدر پول تو جیبی گرفتن سخت شده است
پدرم مرتب دم از گرانی می‌زند
مادرم حساب و کتاب می‌کند
گاهی از این‌همه حساب و کتاب
لجم می‌گیرد
و فکر می‌کنم
مادرم خسیس و “دو‌دوزه‌باز” است
پدرم تسلیم مادر است
و گاهی برای گرفتن پول تو‌جیبی‌ام شرم دارم
و دلم می‌خواهد قبل از آن‌که بگویم پول می‌خواهم
آن‌ها خودشان به من پول بدهند
و وقتی پول می‌گیرم
گاهی از فکرهای خودم
احساس گناه می‌کنم و خجالت...
و فکر می‌کنم
مادرم هوای همۀ کارها را داشته است، به فکر حالای من بوده است
پدرم چقدر مهربان و با گذشت است
مادر مرا ببخش
پدر مرا ببخش خدایا مرا ببخش