بله
یحیی محمدی و حسن ملکی در کتاب برنامه درسی کارآفرینانه در دانشگاه‌های هزاره سوم، با ارائه‌ی راهکارهایی تازه و نوآورانه سعی دارند به نظام‌های آموزشی و دانشگاهی کشور این فرصت را ببخشند تا با تقویت توانمندی دانشجویان در حوزه‌ی کارآفرینی، آینده‌‌ای درخشان برای جوانان و جامعه به ارمغان آورند.
درباره‌ی کتاب برنامه درسی کارآفرینانه در دانشگاه‌های هزاره سوم:
امروزه هر کشوری برای رونق و بهبود رفاه خود نیازمند ارتقاء و اعتلای قدرت اقتصادی است. برای دست‌یابی به این موفقیت، راه‌های بسیاری از قبیل افزایش مبادلات خارجی، فعالیت‌های صادراتی و غیره وجود دارد. اما با وخیم شدن شرایط اقتصاد جهانی، وضعیت این کشورها نیز تحت تأثیر قرار گرفته و با مشکلاتی روبه‌رو شده‌اند. در این شرایط وقتی کشوری نمی‌تواند با دیگر کشورها رابطه اقتصادی داشته باشد، ناگزیر است برای بقاء به خود متکی باشد. دست‌یابی به این مهم تا حد زیادی در ارتباط با نیروی انسانی بوده و دانش و مهارت آن‌ها تعیین‌کننده وضعیت حال و آینده کشور خواهد بود. بر این اساس نقش آموزش عالی بسیار قابل توجه است.
آماده‌سازی جوانان برای اشتغال یکی از مهم‌ترین اهداف نظام آموزش عالی به شمار می‌رود. گسترش چشمگیر دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی منجر شد تا تعداد دانش‌آموختگان و جوانان تحصیل کرده کشور بالا رود اما با افزایش نرخ بیکاری انتقادات زیادی شکل گرفت. در همین راستا برخی از مسئولین و متخصصان کوشیده‌اند تا برنامه‌هایی کاربردی را با توجه به مقتضیات جامعه و دنیای کار طرح کنند تا از این طریق علاوه بر از بین بردن بیکاری دانش‌آموختگان، به تقاضای کسب و کارهای مختلف جهت جذب نیروهایی ماهر و متخصص پاسخ داده شود.
بنابراین امروزه، توجه به کارآفرینی و خلاقیت در برنامه‌های درسی دانشجویان از سیاست‌های کلان و بالا دستی نظام آموزشی محسوب می‌شود. این نظام آموزشی در صورتی کارآمد خواهد بود که قادر باشد با فراهم کردن بسترهای لازم منابع انسانی‌اش را با دانش، مهارت و خصوصیات کارآفرینان و روحیات کارآفرینان آشنا کند و این ویژگی‌ها را درون آن‌ها پرورش دهد. به نظر می‌رسد دانشگاه‌ها نیز نیازمند بازنگری در اهداف و مأموریت خود برای تطابق با محیط و انجام تعهد و رسالت خویش در توسعه‌ی اجتماعی و اقتصادی کشور هستند.
کتاب برنامه درسی کارآفرینانه در دانشگاه‌های هزاره سوم (Entrepreneurial curriculum in third - millennium) از پنج فصل تشکیل شده است که نویسندگان در هر فصل با ارائه‌ی مطالبی کاربردی سعی دارند تا توانایی‌های دانشجویان را در حوزه‌ی کارآفرینی پرورش دهند.
کتاب برنامه درسی کارآفرینانه در دانشگاه‌های هزاره سوم برای چه کسانی مناسب است؟
نویسندگان این کتاب را برای اساتید حوزه‌های کارآفرینی و دانشجویان درسطوح کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری به نگارش درآورده‌اند.
در بخشی از کتاب برنامه درسی کارآفرینانه در دانشگاه‌های هزاره سوم می‌خوانیم:
نظام آموزشی از دبستان تا دانشگاه، مهم‌ترین عامل توسعه به ویژه توسعۀ انسانی و تربیت نیروی انسانی متخصص است. آنچه در این زمینه باید مورد توجه واقع شود، این نکته است که آموزش‌ها و کیفیت آن‌ها باید با نیازهای واقعی جامعه تناسب و هماهنگی داشته باشد. گرچه آموزش امری معنوی است، ولی نتایج و آثار آن می‌تواند در راستای اهداف مادی، رشد و توسعه‌ی اقتصادی نیز به کار رود و چون رشد و توسعه، کل جامعه را تحت الشعاع قرار می‌دهد، همه‌ی تخصص‌ها اعم از علوم انسانی، تجربی یا مهندسی در جهت پیشبرد اهداف موضوعیت پیدا می‌کند (محمدی و همکاران، 1394).
از آن جا که یکی از نشانگرهای توسعه انسانی، وضعیت بیکاری است، از اینرو با افزایش نرخ بیکاری، شاخص توسعه انسانی نزول می‌یابد و موجب عدم پایداری در توسعه می‌شود. بر این اساس در دنیای امروز از کارآفرینی به عنوان موتور محرک توسعه اقتصادی و اجتماعی در جوامع مختلف و نیز عامل تغییر در نظام‌های اقتصادی دانایی محور یاد شده و در تئوری‌های جدید انقلاب صنعتی ارتباط کارآفرینی و توسعه همواره مورد تأکید قرار گرفته است به نحوی که گسترش آن در جوامع مختلف تأثیرات مهمی از قبیل اشتغالزایی، رشد، خلاقیت و نوآوری، افزایش صادرات و رشد سطح درآمدها را در پی خواهد داشت. اگرچه اشتغالزایی تنها یکی از اثرات توسعه کارآفرینی در جوامع است و معادل دانستن کارآفرینی و اشتغالزایی منجر به محدود نمودن مفهوم کارآفرینی خواهد شد ولی ظهور و توسعه واژه کارآفرینی ریشه در کارکرد اشتغالزایی کارآفرینان داشته است (آلبورنوز، 2013).
همچنین با توجه به نقش کارآفرینی در گسترش فعالیت‌های نوآورانه اجتماعی و اقتصادی، امید می‌رود دانشگاه‌ها با تلاش بیشتر، برنامه‌های متناسب برای تربیت نیروهای متخصص و کارآفرین تنظیم و اجرا کنند. زیرا اساسی‌ترین عامل پایداری نظام آموزش عالی، پرورش و آماده ساختن نیروی انسانی کارآمد، شایسته و ماهر به منظور پاسخگویی به نیازهای واقعی جامعه در زمینه‌های گوناگون است. نظامی که می‌تواند دانشجویان را به عنوان نوآوران، اندیشمندان، حرفه‌شناسان و حتی مخترعان، تربیت و به جامعه عرضه کند.
