از یالوم انتظار همچین مطالب پخش و پلایی نداشتم تا اخر نتونستم ادامع بدم، انگار همینجوری نشسته بود و هر چیزی به ذهنش رسیده بود نگارش کرده بود، کتابهای دیگهی یالوم عالی بودن و هستند و همیشه تحسینش میکردم ولی خیره به خورشید رو اصلا دوست نداشتم.
برای یک بار خواندن بد نبود اما بیشتر خاطره نویسی بود، بر خلاف کتابهای قبلی که از یالومخونده بودم مثل نیچه گریست و درمان شوپنهاور که داستان جذابی داشتند و در حاشیه داستان مطالب روانشناسی هم بیان میشد.