کتاب آمادگی آزمون کارشناسی ارشد و دکتری اقتصاد جنگل

کتاب آمادگی آزمون کارشناسی ارشد و دکتری اقتصاد جنگل، حاوی فنون برنامه‌ریزی، خلاصه و چکیده‌ی مباحث درسی، نکته‌ها و روش‌ها، تست‌های خودسنجی و در نهایت تست‌های طبقه‌بندی شده است؛ دانشجویان و داوطلبان کنکور ارشد و دکترای این رشته می‌توانند از این اثر کاربردی بهره‌مند شوند.

درباره‌ی کارشناسی ارشد و دکتری اقتصاد جنگل:

اقتصاد را علم استفاده از منابع موجود جهت برطرف نمودن نیازهای انسانی می‌دانند. اقتصاد جنگل به طور اختصاصی به رشته‌ای اطلاق می‌شود که شیوه بهره‌برداری از منابع طبیعی موجود در محیط زیست و طبیعت و جنگل‌ها را مورد بررسی قرار می‌دهد و مهم‌ترین هدفش تولید، تبدیل و استفاده از فرآورده‌های جنگلی است.

درباره‌ی مجموعه‌ی سنجش امیرکبیر:

امروزه به سبب حجم بالای داوطلبین و وجود رقابت تنگاتنگ میان ایشان، ورود به دانشگاه‌های مطرح در سراسر کشور امری بسیار دشوار است، که علاوه بر هوش و توانایی‌های علمی، تمرین و ممارستی جدی نیز می‌طلبد. در شرایطی که هر روزه موسسه‌هایی جدید، با انبوهی از شعارهای غیرعملی سربرآورده و متقاضیانِ ورود به دانشگاه را جذبِ تبلیغات پرطمطراق خود می‌کنند، یک متقاضی ساده کاری سخت برای انتخاب راهبرد صحیح، در مسیر تحصیلی خود دارد.

مجموعه‌ی سنجش امیرکبیر سعی دارد با ارائه‌ی برنامه‌های فرهنگی و آموزشی به نام «دوره‌های مکاتبه‌ای» نیازهای دانشجویان، دانش‌پژوهان، فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌ها و مراکز عالی را پاسخ دهد. کتب آموزشی «دوره‌های مکاتبه‌ای» با هدف ارتقاء سطح علمی دانشجویان سال اول تا چهارم دانشگاه و همچنین داوطلبان ورود به مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری به نگارش درآمده‌اند.

روش استفاده از این کتب آموزشی:

این کتاب‌ها شامل دو قسمت هستند. قسمت اول دربردارنده‌ی خلاصه درس و نکات کلیدی می‌باشد و قسمت دوم شامل تست‌های طبقه‌بندی شده است. بنابراین کافی‌ست تا داوطلبان موضوع درسی هر قسمت را به خوبی فرا گرفته و در آخر تست‌های طبقه‌بندی شده را حل نماید.

کتاب آمادگی آزمون کارشناسی ارشد و دکتری اقتصاد جنگل برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب حاضر به داوطلبین کنکور دکتری و کارشناسی ارشد رشته‌های منابع طبیعی و محیط زیست پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب آمادگی آزمون کارشناسی ارشد و دکتری اقتصاد جنگل می‌خوانیم:

تابع تولید شکل خاصی از یک پدیده کوتاه مدت است. غالبا کوتاه مدت به یک دوره زمانی که در آن هیچ تغییر بنیانی در زیربنای دستگاه تولیدی ایجاد نمی‌شود اطلاق می‌گردد و فقط عوامل متغیر تولید به خصوص نیروی نیروی کار افزایش یا کاهش می‌یابد. اصولا جدا کردن کوتاه مدت از دراز مدت بحثی است روشنفکرانه و اختلاف این دو را نمی‌توان با تقویم زمانی سنجید.

کوتاه مدت به زمانی اطلاق می‌شود که طی آن تاسیسات و ماشین آلات و به طو کلی عوامل بنیادی و ابعاد بنگاه تغییر نمی‌نمایند. این زمان بین دو حد نهایی معروف به بلند مدت و زمانی آنی با خیلی کوتاه مدت قرار دارد. در یک حد نهایی، مدت زمان به قدری کوتاه است که هیچ یک از عوامل متغیرهای بنیانی مثل روش تولید، هزیه‌های ثابت، ماشین آلات تاسیسات و ابعاد تولید وقت تغییر پیدا کردن ندارند و در حد نهایی دیگر مدت زمان به قدری طولانی است که کلیه عوامل و متغیرهای جاری و بنیانی می‌توانند تغییر یابند.