کتاب بدون ترس از دور ریخته شدن: مجموعه شش داستان کوتاه

کتاب بدون ترس از دور ریخته شدن نوشته فرهنگ برزگرنیک، مجموعه‌ای از شش داستان کوتاه است که موقعیت‌ها و ماجراهای جالب و عجیبی را به تصویر می‌کشد و شما را تا پایان با خود همراه می‌کند.

کتاب بدون ترس از دور ریخته شدن برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به داستان‌های کوتاه ایرانی علاقه‌مند هستید، این کتاب برای شماست.

در بخشی از کتاب بدون ترس از دور ریخته شدن می‌خوانیم:

وقتِ‌ ناهار که شد صاحبِ‌ مغازه کِرکِره را پایین کشید تا کسی متوجه اقدام پشت پرده‌اش نشود. ترس این‌ را داشت که دوستی قدیمی متوجه عملش شود و اعتبارش را نزد خلق از دست بدهد. پشتِ صندلی نشست. گازی به ساندویچِ‌ کثیف زد و به دنبال آن گازهای متوالی در راه شدند. عجله‌اش در قورت‌ دادنِ ‌لقمه‌ی‌ نیمه‌ جویده‌ شده باعث شد به آروغ بیافتد. با چشمانی گِرد و جَبان دور لبانش را پاک‌ کرد. زیرکانه شانه‌هایش را تا حد ممکن بالا انداخت و با دستِ‌ مخالف پیراهن‌اش را تکان داد تا تکه‌های نان ناپدید شوند. عود در حالِ سوختن بود تا بوی سیگارِ در هوا و فلافلِ‌ سرد، که از شام دیشب در دخل و کنار فاکتورها پنهان کرده‌ بود، از بین برود.

چشمانش ریز شد و مجدد این پروسه را تکرار کرد و گازِ بزرگ‌تری زد و خیلِ‌ عظیمی از مُخلفات به سمت معده‌اش سرازیر شدند. هنگام‌ جویدن، لب‌هایش همواره در حالِ‌ جنبش بودند. گویی عملِ هضم از لب‌هایش آغاز می‌شد و به مانند دندان‌های‌ آسیا، با لب‌های کُلفت و کبودش لقمه را خرد و مزه‌مزه می‌کرد و ملچ مولوچش نیز به همین خاطر بود. چند تکه نخودِ له شده روی یقه‌اش ریخت. نوشابه را یک‌ نفس سر کشید طوری که گاز از دماغش دنبال‌ راه‌ فرار گشت. به نفس نفس افتاده‌ بود و با سری بالا و نگاهی خیره مراقبِ اطرافش بود. به کِرکِره‌ای که با دستانِ‌ خویش کشیده‌ بود خیره‌ شد و ترسِ‌ چیزی را داشت که وجود نداشت. نورِ آفتاب ابتدا سینه‌خیز و سپس دست‌وپازنان راهِ‌ خود را از زیرِ کِرکِره پیدا کرده و اکنون نعش باریکش را روی زمین انداخته‌ است.

کارگرِ لاغر و بدقواره‌ای با صورتی‌ گود‌ افتاده و بی‌احساس، به مانند چاهی که مدت‌هاست خشکیده، کلوچه‌ای در دست داشت و بدونِ هیچ نوشیدنی‌ای آن را می‌جَوید و صبر می‌کرد تا توسط بذاق دهانش نرم شود و بعد قورتش‌ دهد. جدا از گناهی که مرتکب می‌شد حتی گناهکاری هم برایش طاقت‌فرسا و بی‌هیچ لذّتی بود. در حالی که اساسِ وسوسه بر اساس لذتِ‌نفس است نه نیازِ جسم. لب‌هایش را روی هم نگه می‌داشت به طوری‌که اگر یک سیب هم در دهانش بود توجه کسی را جلب نمی‌کرد.