کتاب گاه رویش عشقه

کتاب گاه رویش عشقه نوشته‌ی م. دهنوی، از هفت داستان در باب تقابل عشق و عقل، هستی و فنا و تلاش برای رسیدن به تغییر و آرامش تشکیل شده است.

درباره‌ی کتاب گاه رویش عشقه:

عشق چیست؟ آیا یک گیاه است؟ گیاهی با برگ‌هایی به شکل قلب که می‌خزد و چنبره می‌زند؟ گیاهی که بعد از فنا در چرخه حیات از لابه‌لای ویرانی بیرون می‌آید و برگ‌هایش را زیر آفتاب پهن می‌کند؟ یا بالا می‌رود و انگشت در خرابی‌های خشونت می‌اندازد و برگ‌هایش تنهای لخت و کثیف را می‌پوشانند؟

نویسنده در این کتاب چهره‌های مختلف عشق را در قالب گیاهی چسبنده به نام عَشَقه و در هفت داستان با موضوعات گوناگون به تصویر کشیده است. داستان‌های این کتاب سرگذشت آدم‌های متفاوتی هستند که گاهی به دنبال گمشده‌ای میان هیاهوی شهر می‌گردند، گاهی می‌خواهند به هر طریقی تغییر کنند و طعم آرامش را در زندگی خود بچشند و در نهایت گاهی اسیر تردید و سوءتفاهم‌هایی در زندگی‌ می‌شوند که رهایی از آن‌ها برایشان سخت است. با داستان‌های کتاب گاه رویش عشقه همراه شوید و از خواندن آن‌ها لذت ببرید.

کتاب گاه رویش عشقه برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به خواندن داستان‌های عاشقانه‌ی کوتاه علاقه دارید، این کتاب برای شما مناسب است.

در بخشی از کتاب گاه رویش عشقه می‌خوانیم:

قبلاً بدون‌ اینکه گوشَت را روی دیوار بگذاری صدایشان می‌آمد؛ ولی حالا اگر یک ساعت هم سرت روی دیوار باشد، حتّی اگر گردنت هم بشکند هیچ صدایی نمی‌شنوی. معلوم نیست توی این مدت که نبوده‌ام چه اتّفاقی افتاده.

هوا ابری است، می‌آیند از جلوِ خورشید رد می‌شوند و هوا را تاریک‌وروشن می‌کنند. یک روز که هوا آفتابی بود، خاک حیاطشان را زیرورو کردند تا بیایند و سنگ‌کاری کنند؛ ولی بعد از یک مدت، همه از کف حیاط یادشان رفت. خاکی که برای بالاآمدن کف حیاط آوردند و خالی کردند، خیلی قهوه‌ای و مرغوب است. زود بار می‌دهد، این را گفتم و اینکه یک درخت گردو آن گوشه‌ها بکارند؛ ولی یادمان رفت.

ساختمان خانه دوطبقه است. طبقه‌ی بالا یک اتاق‌خواب که ایوان کوچکی دارد و نرده‌های فلزی‌اش که از لای نمای آجر تیره بیرون زده‌اند. روی بعضی آجرها سوراخ شده، دهانه‌ی سوراخ‌ها گشادتر هستند و بعد راست رفته‌اند تو، حتّی یکی‌دوتا هم به گچ داخل اتاق‌ها رسیده‌اند و مثل دل‌وروده که پاره می‌شوند، تکّه‌پاره کرده‌اند. از بیرون که سوراخ‌ها را به هم وصل کنی، شبیه ستاره‌های صورت فلکی هستند.

چهار نفر بودند، ولی حالا معلوم نیست کجا رفته‌اند.

ردّ یک لنگه‌کفش مردانه که کمی پایش را می‌کشیده، از درِ هال رفته تا درِ خروجی حیاط پشتی و کنار هر ردّ کفش یک فرورفتگی‌ست. ردّ عاج‌های لاستیکِ سه‌ چرخه‌ی کوچک آمده ردّ لنگه‌ی کفش مردانه و آن فرورفتگی‌ها را که لابد ردّ عصا هستند و ازروی ناشی‌گری رویشان خیلی فشار بوده، لگد کرده و خاک‌ها را به‌هم زده. از عصا به‌دست شدنش چیزهایی شنیده بودم، پس لابد راست بوده، پس برای‌همین است که خانه مانده.

کنار ردّ عاج‌های سه‌چرخه، ردّ پاهای برهنه‌ی کوچکی دویده، رفته‌وآمده، رفته‌وآمده و بعد خسته شده و آن گوشه روی خاک‌ها دراز کشیده. حتماً آن دایناسور سبز مامان‌دوز را هم بغل کرده بوده، چون خیلی دوستش داشت. خیلی کهنه و پرزپرز شده بود و تویش پر از عدس‌های درشتی بود که توی شکم دایناسور روی هم لیز می‌خوردند.