کتاب مورچه‌های پاپتی

کتاب مورچه‌های پاپتی به قلم کمال شفیعی، مجموعه اشعار کوتاه کودکانه‌ای است که لحن و بیانی ساده و دلنشین دارند و بچه‌ها را به دنیایی خیالی و هیجان‌انگیز می‌برند و به زبان خودشان با آن‌ها حرف می‌زنند.

موضوع کتاب مورچه‌های پاپتی چیست؟

شما می‌دانید قیچی باد پاییز، چطور شاخه‌ها و برگ‌های یک درخت را می‌بُرد؟ یا چطور ممکن است به تخیلات یک مداد سیاه راه پیدا کرد و یا چگونه می‌توان درختان، بره‌ها و کلاغ‌ها را قبل از آنکه بر روی خطوط سیاه دفتر بیایند، نظاره کرد؟ مدتی طولانیست که بادِ بی‌سواد نامه‌ها را با خود به این طرف و آن طرف می‌برد، پس چرا فراموش کرده بود که به مهد آفتاب برود و ثبت‌نام کند و درس یاد بگیرد؟

چند نفر از اهالی شهر زمستان که به پایان می‌رسد، صدای پای بهار به گوشش می‌رسد که فریاد می‌زند و در کوچه‌ها و خیابان‌ها میوه‌های شیرین و آبدار می‌فروشد؟ اصلاً آیا می‌دانید که عقدکنان غنچه‌های گل را در فصل بهار به جشن می‌نشینند و دوربین‌های رعدوبرق پیوسته فلاش می‌زنند و آسمان سکه‌های شادباش را بر سر مردم سرازیر می‌کند؟

این‌ها را تنها کودکان متوجه می‌شوند و شاعران نیز می‌سُرایند. روشن است که کودکان الگویی برای تخیلات بی‌پایانشان ندارند و این شاعران هستند که از دنیای آن‌ها تقلید می‌کنند و با زبانی سخن می‌گویند که فقط به وسیله آن می‌توان با بچه‌ها صحبت کرد.

کتاب پیش رو غوطه‌ور در تخیلات کودکانه است. بیشتر اشعار کتاب گویی توصیف فصل بهار و طبیعت هستند و در بعضی از آنان نشانه‌هایی از تشبیهات ذهنی کودکان به چشم می‌خورد، مثل وقتی که جنگل را تشبیه به یک شهر می‌کند و قورباغه‌ها را در جایگاه پلیس می‌نشاند و چشمه را همچون یک بانک دولتی و مورچه را یک موتورسوار و کرم را یک خط واحد نشان می‌دهد.

ارتباط بین عنصرهای طبیعی و زندگی شهری در اشعار دیگر نیز خودنمایی می‌کند. همچون وقتی که نور کرم شب‌تاب به لامپی تشبیه می‌شود که تمیز نیست یا در شعر دیگر هزارپا به عنوان مترویی نشان داده می‌شود که خسته و سریع می‌رود. دنیای کتاب مورچه‌های پاپتی جهانی است که حتی بزرگ‌ترها آرزوی آن را در سر می‌پرورانند.

کتاب مورچه‌های پاپتی برای چه کسانی مناسب است؟

این اثر برای کودکان 10 تا 12 ساله بسیار دوست‌داشتنی و جذاب خواهد بود.

در بخشی از کتاب مورچه‌های پاپتی می‌خوانیم:

خطوط دفتر من
شبیه کوچه‌باغ است
درون سطرهایش
مداد من کلاغ است
مداد کوچک من
درخت و بره دارد
میان فکرهایش
دهات و دره دارد
مداد من اگرچه
دلی سیاه دارد
درون قلب پاکش
بهار و ماه دارد