بله
مهناز بهروزیان با استفاده از عناصر خیال‌انگیز و آرایه‌های ادبی، سروده‌های احساسی و عاطفی خود را در قالب شعر سپید در کتاب قصیده‌های بی‌مهتاب به رشته تحریر درآورده است.
درباره‌ی کتاب قصیده‌های بی‌مهتاب:
شعر سخنی خیال‌انگیز و تصویرگرا است که همزمان دارای وزن عروضی و قافیه نیز باشد. اما بر همه اهالی ادبیات فارسی مبرهن است که عنصر وزن و قافیه از زمان نیما یوشیج دیگر از لباس اجبار و لازم به اختیار بدل گردیده لیکن خیال همچنان ویژگی مهم و جدایی‌ناپذیر شعر به شمار می‌آید.
از زمان علی اسفندیاری، وزن و قافیه تغییر رنگ و صبغه داد و به ویژه در شعر سپید هر دو رنگ باختند؛ اما همچنان مایه و اساس شعر همان تخیل است لیکن شعر نو یا سپید به همین ویژگی بسنده نکرده و خصوصیات دیگری نیز دارد: بیان آزاد است و شاعر اندیشه‌ها، عواطف و احساسات خود را بدون قیود دست و پاگیر زبانی، وزنی و قافیه‌ای به رشته‌ی تحریر در می‌آورد. زبان شاعر زبان مردم زمانه‌ی خود است و شما با مطالعه‌ی آثار شاعران امروزی نه تنها در زبان بلکه در اندیشه و احساسات خود را بیگانه نمی‌یابید.
کتاب قصیده‌های بی‌مهتاب مناسب چه کسانی است؟
دوستدارن اشعار سپید و عاشقانه از خواندن این اثر لذت خواهند برد.
در بخشی از کتاب قصیده‌های بی‌مهتاب می‌خوانیم:
نامت را آه می‌کشم!
طعم گس نبودنت،
از چشم‌هایم می‌چکد،
دهانم تلخ می‌شود...
نامت را آه می‌کشم
خاطراتت خنده می‌شود
از لبانم می‌چکد،
قند دلم آب می‌شود...
