کتاب حضور انسان در محیط معماری: از بعد پدیدارشناسی

سمیره کدائی در کتاب حضور انسان در محیط معماری با استفاده از رویکرد پدیدارشناسی به شما نشان می‌دهد که چطور با سازگار کردن یک محیط با انسان می‌توان معماری ماندگار خلق کرد.

درباره کتاب حضور انسان در محیط معماری:

اگر به دوران کودکی خود فکر کنید،‌ خواهید دید که خیلی از محیط‌هایی که در آن زمان وجود داشته‌‌اند هنوز هستند و یا مکان‌های بسیاری وجود دارند که با رایحه‌، اشعه‌ای از نور و... ذهنیتی خاص را برایتان تداعی می‌کنند. این موضوع باعث شده تا سمیره کدائی در این کتاب از میزان تاثیرگذاری حضور انسان در محیط معماری با شما سخن بگوید و دلیل باقی ماندن برخی محیط‌ها از گذشته تا به امروز و یا از میان رفتن بعضی دیگر را بررسی کند.

او با تشریح این موضوع به کمک رویکرد پدیدارشناسی میزان پیوند انسان با محیط و ماندگاری آن در ذهن انسان را به شما نشان می‌دهد. یک رشته از این رویکرد به فلسفه برمی‌گردد. زیرا پدیدارشناسی، علم پدیده‌ها و هستی، رشته خاصی در فلسفه است که ارتباط نزدیکی با معماری دارد. این علم بررسی می‌کند که چطور می‌توان محیط را بسته به خصوصیات منحصر به فردش نظیر مصالح ساختمانی و خواص حسی‌شان ارزیابی کرد.

بر اساس مباحث مطرح شده در این کتاب برای ماندگاری یک محیط معماری در ذهن باید تمام حواسی که در فرآیند طراحی نقش دارند را به طور کامل شناخت. زیرا حواس پایه و اساس نحوه ادراکتان از معماری‌ است. در حرفه معماری، به شکلی مصمم بر روی وجه بصری معماری تمرکز می‌شود. با این حال، ارزیابی کیفیت معماری فقط از طریق تصویر بصری طبق گفته ابرهارد مانند این است که «از روی عکس‌های شخصی عاشق فردی شوید بدون اینکه هیچ‌گاه او را ببینید» پس تمامی حواس بویایی، لامسه، بصری و حتی چشایی در ماندگاری فضا در ذهن دخیل هستند.

بر اساس مطالب گفته شده معماران باید ملاک کارشان را تجربه انسانی بگذارند، زیرا می‌توانند روشی برای دستیابی به یک معماری ماندگار باشند. به مفهومی بهتر معماری باید تمام جسم و روح انسان را درگیر خود کند و در نتیجه، معماری‌ای واقعی‌تر و ماندگارتر ارائه دهد.

کتاب حضور انسان در محیط معماری مناسب چه کسانی است؟

اگر علاقمند به دنیای معماری و پدیدارشناسی هستید، این کتاب یک انتخاب خوب برای شما است و خواندن آن را به شما پیشنهاد می‌‌کنیم.

در بخشی از کتاب حضور انسان در محیط معماری می‌خوانیم:

«نظریه اکولوژیک» یا «بوم شناسی» بارکر به بررسی فرآیندهای رفتاری که به صورت جمعی روی داده و در قرارگاه‌های رفتاری خاص بروز میکند، می‌پردازد. حوزه روانشناسی بوم شناسی بر نقش موقعیت فیزیکی در خلق رفتار انسان تأکید داشته و به تأثیر محیط فیزیکی بر مردمی که از آن بهره میبردند، می‌پردازد. "روانشناسی اکولوژیک در رویکردهای سنتی تحقیق روان شناسی تغییراتی اساسی ایجاد کرد. این رویکرد به جای مطالعه آزمایشگاهی رفتار فرد، به رفتار فرافرد‌ی در محیط زندگی روزمره توجه دارد" به نظر لنگ؛ "برا‌ی کسب آگاه‌ی علمی درباره‌ی شاخص‌های متوسط پدیده‌های روان شناختی و تنوع آن‌ها در جمعیت، لازم است رفتار در چهارچوب محیط طبیعی خود مورد بررسی قرار گیرد؛ زیرا به کمک پژوهش‌های آزمایشگاهی نمی‌توان به این پی برد که چقدر عشق، فشار، تعارض، بازی، تنبیه یا تشویق در جهان وجود دارد."

از نظر بارکر؛ محیط به وجود آورنده قرارگاه‌های رفتاری است و در تعیین رفتار مهم‌تر از فرد است. به این معنا که قرارگاه رفتاری بستر طیفی از رفتارها که ممکن است رخ بدهند را تعیین میکند.

از نظر او در هر قرارگاه رفتاری محرک‌های قابل تشخیصی وجود دارند که شامل جنبه‌های کالبدی و اجتماعی هستند. از این رو می‌توان با تغییر اشیاء موجود در یک قرارگاه رفتاری باعث تغیی ر رفتار در آن شد.