کتاب خودآموز زبان ترکی آذربایجانی باجی قارداشلار: به همراه معرفی مختصر جمهوری آذربایجان و دیدنی‌های شهر باکو

کتاب خودآموز زبان ترکی آذربایجانی باجی قارداشلار‬‫‬‏‫ به قلم سیاوش مرشدی حاوی اصطلاحات کلیدی، دسته‌بندی شده و پرکاربرد زبان ترکی جمهوری آذربایجان است و برای همه افرادی که قصد یادگیری این زبان شیرین را دارند مناسب خواهد بود.

درباره کتاب خودآموز زبان ترکی آذربایجانی باجی قارداشلار:

زبان ترکی آذربایجانی که به عنوان‌های «آذربایجانی» و «ترکی آذری» هم معروف است در کشورهای زیادی مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگر چه این زبان لهجه‌های مختلفی دارد اما تمامی آن‌ها از نظر آواشناسی؛ لغات، صرف، نحو و... دارای شباهت‌های زیادی با یکدیگر هستند.

به عنوان مثال لهجه‌ی استاندار شمالی زبان آذربایجانی در جمهوری آذربایجان از گویش شیروانی سرچشمه می‌گیرد، اما زبان ترکی آذربایجانی که در تبریز استفاده می‌شود دارای گویش گوناگونی در مقایسه با آن است. همچنین ترکی آذربایجانی با زبان‌های گاگائوز (در مولداوی، اکراین، روسیه و ترکیه)، قشقایی (در ایران)، تاتار کریمه و... پیوند نزدیکی دارد. اما بر مبنای تحقیقات تطبیقی زبان‌شناسی، نزدیک‌ترین خانواده‌ی زبان به ترکی آذربایجانی زبان ترکمنی است.

اکنون در این کتاب سیاوش مرشدی ضمن آموزش حروف الفبا، کلمات پرکاربرد و سوالات متداول ترکی، به معرفی کشور دوست و همسایه، جمهوری آذربایجان، دانشگاه‌های آن، ریشه شناسی و جذابیت‌های گردشگری شهر باکو می‌پردازد.

کتاب خودآموز زبان ترکی آذربایجانی باجی قارداشلار مناسب چه کسانی است؟

این کتاب برای پژوهشگران زبان و دانشجویان مفید و کاربردی است.

با سیاوش مرشدی بیشتر آشنا شویم:

او در سال 1362 در تهران دیده به جهان گشود. سیاوش مرشدی استادیار پایه 11 دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان است. او در حوزه‌های ادبیات تطبیقی، زبان و ادبیات ترکمنی، ترجمه کتاب‌های کودک و نوجوان، زیبایی شناسی ادبی، سبک شناسی و... فعالیت می‌کند. هم چنین در زمینه‌ی قصه‌گویی برای کودکان و نوجوان و تجهیز کتابخانه‌ی این آینده‌سازان نقش به سزایی دارد. از این نویسنده، مترجم و عضو هیئت علمی دانشگاه تاکنون بیش از 30 کتاب به چاپ رسیده است.

در بخشی از کتاب خودآموز زبان ترکی آذربایجانی باجی قارداشلار می‌خوانیم:

ادبیات ترکی آذربایجانی پیوندی گسستنی با ادبیات ترکی آناتولی دارد که به خط یا نویسه فارسی - عربی نوشته و کتابت می‌شد. نمونه‌ی این انفصال و جدایی را در آغاز سده‌ی 8‌ ام هجری برابر با 14 ام. میلادی می‌بینیم. قاضی برهان‌الدین، حسن اوغلو (فرزند حسن) (سده‌ی هشتم هجری) - از قبیله‌ی سالور ایرانی ترکمن ساکن در آناتولی - و آقا سید عمادالدین نسیمی (عارف و شاعر نامی ایرانی آذربایجانی سده‌ی هشتم و نهم)، یاری کردند تا زبان ترکی آذربایجانی / آذربایجانی به عنوان زبانی ادبی بنا - گذاری شود.