کتاب کارآگاه بازیل موش نابغه 4: معمای هتل

کتاب کارآگاه بازیل موش نابغه 4: معمای هتل نوشته ایو تیتوس درباره یک موش باهوش به نام بازیل است که به عنوان کارآگاه در زمینه حل معماهای جنایی و پلیسی فعالیت دارد و دکتر داوسون، دوست و هم‌خانه‌اش به او کمک می‌کند.

درباره کتاب کارآگاه بازیل موش نابغه 4: معمای هتل:

در سفر به مکزیک، پس از آنکه بازیل توانست معمای نقاشی موشالیزا و پنیرهای قلابی را حل کند و دوستش، دکتر داوسون را که ربوده شده بود، پیدا کند. حالا سفیر کشور انگلستان در مکزیک از آن دو دوست باهوش برای رفع مشکلی کمک خواسته است. کارآگاه بازیل و دکتر داوسون این بار برای حل معمای جدیدی باید به بیابان‌های غرب وحشی قدم بگذارند و برای حل معمای جدیدشان سرنخ‌های تازه‌ای پیدا کنند، غافل از اینکه اتفاقات ناگواری در انتظار آن‌هاست. اگر کنجکاو شده‌اید که بفهمید شرلوک هولمز و دکتر واتسون دنیای موش‌ها چگونه مثل همیشه سربلند از پس مأموریت خود برمی‌آیند، کتاب معمای هتل (Basil in the Wild West) چهارمین جلد از این مجموعه هیجان‌انگیز را از دست ندهید.

درباره مجموعه کارآگاه بازیل موش نابغه:

این مجموعه رمان کودکانه، داستان‌هایی با موضوعات معمایی و پلیسی دارد. شخصیت‌های اصلی مجموعه کارآگاه بازیل موش نابغه (The Great Mouse Detective) یک موش باهوش و زرنگ به نام بازیل است که در خیابان بیکر، زیرزمین خانه شرلوک هولمز زندگی و به‌عنوان یک کارآگاه انگلیسی فعالیت می‌کند. او تمام فوت‌وفن‌هایی را که برای یک کارگاه زبردست شدن لازم بوده، از شرلوک هولمز فراگرفته است. شخصیت دیگر این مجموعه، همکار، دوست و همخانه بازیل، دکتر داوسون نام دارد که در حل معماهای جنایی به او کمک می‌کند.

کتاب کارآگاه بازیل موش نابغه 4: معمای هتل مناسب چه کسانی است؟

خواندن این کتاب به کودکان 7 تا 12 ساله که به داستان‌های ماجراجویانه و پلیسی علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود.

با ایو تیتوس بیشر آشنا شویم:

او متولد سال 1922 و در گذشته به سال 2002 در آمریکاست. ایو تیتوس (Eve Titus) بیشتر به دلیل نوشتن مجموعه کتاب‌هایی برای کودکان شهرت دارد که شخصیت اصلی آن‌ها یک موش به نام بازیل است. او برای نوشتن این مجموعه از کتاب‌های شرلوک هولمز الهام گرفت. این شخصیت به قدری جذاب و محبوب شد که بعدها در تولیدات والت دیزنی مورد اقتباس قرار گرفت.

در بخشی از کتاب کارآگاه بازیل موش نابغه 4: معمای هتل می‌خوانیم:

وارد تونل بزرگی شدیم که از حفره‌های بالای سر‌مان نور خورشید به آن می‌تابید.

گوفِر پیر‌ِ خاکستری‌رنگی را رو‌به‌رویمان دیدیم. دندان‌های جلویی بزرگش چهره‌اش را درنده و وحشی نشان می‌داد، اما بسیار مهربان بود و با جمله‌هایی کوتاه و مختصر صحبت می‌کرد.

گفت: «خوبید؟ شما را هر جا ببینم می‌شناسم. شما کارآگاه بازیل و دکتر داوسون هستید. من حفاری حرفه‌ای‌ هستم. این تونل زیبا را من حفاری کرده‌ام. صاف، شیبدار، به طرف بالا، به سمت پایین، فرقی نمی‌کند. حدس می‌زنم قصد دارید جلوی گله‌ی رم‌کرده‌ی اسب‌ها را بگیرید. آن بالا اوضاع خیلی به‌هم‌ریخته است. قبلاً نگاهی انداختم. اسبچه‌ها به دردسر افتاده‌اند. حتماً لانگ‌فِلو نگران وِردی است، نه؟»
«درست حدس زدی و ما به کمک فوری احتیاج داریم.»

«حتماً. لرزش زمین را حس می‌کنید؟ این یعنی آن‌ها نزدیک‌اند. باید راهی برایتان پیدا کنم تا برگردید بالا. نباید وقت را تلف کرد. اسم من آگاستوس است. برای صرفه‌جویی در وقت من را گاس صدا بزنید. دنبال من بیایید.»

چیزی نگذشت که با سرعت زیاد مشغول حفر کردن شد. اطرافمان از خاک پوشیده شده بود، اما ذره‌ای از آن به تن ما ننشست. گاس با دندان‌هایش زمین را سوراخ می‌کرد، با پنجه‌های جلویی‌اش خاک را جمع می‌کرد و با پنجه‌های عقبی‌اش خاک را پشت سرش می‌ریخت. سر راه به هر حفره‌ای که می‌رسیدیم توی آن خاک نرم می‌ریخت تا راه تونل را باز کند.