کتاب قهرمان خیالی

کتاب قهرمان خیالی نوشته‌ی ای. اف. هارولد، داستان آماندا و دوست خیالی‌اش راجر را روایت می‌کند. دو دوست صمیمی که همیشه با هم هستند و از زندگی لذت می‌برند. اما یک شب هیولایی برای کشتن راجر می‌آید و او از ترس جانش فرار می‌کند. ولی یک خیال کجا می‌تواند برود که زنده بماند؟ داستان قهرمان خیالی از تحسین‌شده‌ترین کتاب‌های کودک سال 2014 بریتانیاست.

درباره‌ی کتاب قهرمان خیالی

آماندا شافلاپ یک شب بارانی، خیس و سرمازده به اتاقش می‌آید. بارانی و کفشش را درمی‌آورد تا در کمد بگذارد. به‌محض اینکه در کمد را باز می‌کند با پسربچه‌ای هم سن و سال خودش روبه‌رو می‌شود که آن داخل ایستاده. آماندا اول جا می‌خورد ولی بعد که می‌فهمد فقط خودش می‌تواند آن پسر را ببیند، احساس بهتری پیدا می‌کند. آماندا و راجر خیلی زود با هم دوست می‌شوند. راجر نمی‌داند از کجا آمده و قبل از کمد کجا بوده، فقط می‌داند که الان در خیال آماندا زندگی می‌کند و بابت همین خوشحال است. آن‌ها تعطیلات تابستان را با هم می‌گذرانند و بازی می‌کنند. راجر و آماندا اوقات خوشی را در هم کنار دارند. اما یک شب طوفانی که در خانه با هم بازی می‌کنند ناگهان برق می‌رود. به‌محض اینکه برق می‌آید آماندا مرد ترسناکی را مقابلش می‌بیند. مردی بدذات که موجودات خیالی را شکار می‌کند و حالا راجر را پیدا کرده و می‌خواهد او را بخورد. اما راجر چه کار می‌تواند بکند...

داستان ای. اف. هارولد (A. F. Harrold) روایت تنهایی و امید، فقدان و عشق، و خیال و حقیقت هستند. داستان دوستی بین انسان با خیال خود. کتاب قهرمان خیالی (The Imaginary) گرچه لحنی طنز و شوخ دارد ولی با تلخی هم در لایه‌های زیرینش همراه است. مثلاً در جایی از داستان بچه‌ای خیالش را فراموش می‌کند. این خیال بی‌خانمان به کتابخانه می‌رود تا با کمک خیال‌های دیگر خانه‌ای جدید پیدا کند و به رویای بچه‌ی دیگری راه یابد.

داستان قهرمان خیالی تصویرسازی‌های قدرتمندی دارد که امیلی گرَویت (Emily Gravett) آن‌ها را طراحی و به انتقال داستان و فضای فانتزی آن کمک زیادی کرده است. بسیاری از منتقدان طرح‌های او را یکی از نکات برجسته‌ی کتاب دانسته‌اند. گرَویت برای این اثر نامزد مدال کیت گرین‌اَوِی شد. این داستان را نشر پرتقال با ترجمه‌ی رژینا قوامی منتشر کرده است.

اقتباس‌های سینمایی از کتاب قهرمان خیالی

انیمه‌ای ژاپنی به کارگردانی یوشیوکی موموسه از این داستان اقتباس شده و قرار است در سال 2023 اکران شود. موموسه سال‌ها همکار هایائو میازاکی بود و در فیلم‌های مهمی همچون «شاهزاده مونونوکه»، «شهر اشباح» و «قلعه متحرک هاول» به عنوان انیماتور حضور داشت.

جوایز و افتخارات کتاب قهرمان خیالی

• کتاب منتخب آمازون برای رده‌ی سنی 9 تا 12 سال
• نامزد مدال کارنِگی (2016)
• نامزد مدال کیت گرین‌اَوِی (2016)
• برنده‌ی جایزه‌ی UKLA
• برنده‌ی عنوان بهترین کتاب کودک و بهترین کتاب سال جایزه‌ی British Book Design and Production در سال 2015
• و...

نکوداشت‌های کتاب قهرمان خیالی

• از آغاز تا پایان حیرت‌آور است. (فایننشال تایمز)
• ترکیب متن و تصاویر این کتاب را واقعاً لذت‌بخش کرده است. (بوک لیست)
• جست‌وجویی متفاوت در ارتباط بین خیال و حافظه. (مجله‌ی هورن بوک)
• ردپای «چه کسی برای راجر ربیت پاپوش درست کرد؟» و «داستان اسباب‌بازی» را در این فانتزی مستقل و اسرارآمیز هارولد می‌توان دید. (پابلیشرز ویکلی)
• قهرمان خیالی در هنگام توصیف روابط خیلی تأثیرگذار و دوست‌داشتنی می‌شود. توصیف روابطی که به آن‌ها نیاز داریم و روابطی که می‌خواهیم داشته باشیم، و اینکه چقدر این تغییرات در طول زندگی غافلگیرکننده است. (نیویورک‌تایمز بوک ریویو)

کتاب قهرمان خیالی برای چه کسانی مناسب است؟

این داستان برای کودکان رده‌ی سنی 7 تا 12 سال مناسب است. اگر به دنبال داستانی فانتزی و شاعرانه هستید، این کتاب می‌تواند گزینه‌ی خوبی باشد.

با ای. اف. هارولد بیشتر آشنا شویم

ای. اف. هارولد (متولد 1975) شاعر، بازیگر و نویسنده‌ی بریتانیایی کتاب‌های کودک و نوجوان است. او از کودکی سرودن شعر را آغاز کرد. در حدود سی سالگی بود که همه‌ی کارهایش را کنار گذاشت و تصمیم گرفت شاعر و نویسنده‌ای تمام‌وقت باشد. او هم‌زمان برای کودکان داستان و شعر می‌نوشت و نمایش اجرا می‌کرد. هارولد چند سالی در شبکه‌های مختلف رادیو و تلویزیون بی‌بی‌سی برنامه داشت. او تاکنون چندین مجموعه شعر منتشر کرده است که از میان آن‌ها می‌توان به «منطق و قلب» و «از پرندگان و زنبورها» اشاره کرد. مجموعه‌های «گرتا زارگو» و «فیزِلبرت استامپ» هم از معروف داستان‌هایی هستند که برای کودکان نوشته است.

در بخشی از کتاب قهرمان خیالی می‌خوانیم

شب گذشته متوجه ترس راجر و امروز صبح هم متوجه سکوتش نشده بود. در دنیای خودش زندگی می‌کرد، برای خودش چرت‌وپرت می‌گفت و انتظار داشت راجر به تک‌تک کلماتش گوش دهد؛ که البته گوش هم می‌داد و منتظر شنیدن عذرخواهی از طرف او بود. ولی هر چه گوش می‌داد، هیچ‌کدام از کلماتی که آماندا تندتند بلغور می‌کرد ببخشیدی که او می‌خواست نبود.

سکوت را نمی‌شود همیشه ادامه داد، اما سکوت راجر هر لحظه عمیق‌تر می‌شد. این‌که آماندا او را تصور کرده بود دلیل نمی‌شد به احساساتش بی‌توجهی کند. راجر دستانش را جلوی سینه‌ گره کرد و از پنجره‌ی ماشین به بیرون نگاهی انداخت. ناگهان احساس کرد فقط یک لحظه، در جاده‌ی‌ مقابل خانه‌، زیر درخت همسایه‌ی روبه‌رویی، دو نفر را دید که بی‌حرکت آن‌جا ایستاده بودند؛ اما وقتی مادر آماندا دنده‌عقب از مسیر ماشین‌رو خارج شد، ماشین در جهتی قرار گرفت که او دیگر نمی‌توانست آن‌ها را ببیند. وقتی دوباره چرخید تا از پنجره‌ی بغل نگاهی بیندازد، آن‌ها ناپدید شده بودند.

آیا باید به آماندا می‌گفت؟ اما چه می‌خواست بگوید؟ احتمالاً او فقط مسخره‌اش می‌کرد. اگر آماندا متوجهشان نشده بود، پس شاید هیچ‌وقت آن‌جا نبوده‌اند. او معمولاً خیلی خوب به اطرافش توجه می‌کرد؛ البته راجر این فکر را اصلاح کرد: به‌جز وقت‌هایی که متوجه هیچ‌چیز نمی‌شد. تصمیم گرفت چیزی نگوید.