کتاب ادبیات فارسی: قرابت معنایی، آرایه ادبی

کتاب ادبیات فارسی: قرابت معنایی، آرایه ادبی نوشته‌ی رضا اشرفی، در سه بخش اصلی شامل ادبیات غنایی عاشقانه، ادبیات عارفانه و ادبیات تعلیمی به منظور مهیا کردن دانش‌آموزان دبیرستان و داوطلبان کنکور برای پاسخگویی به سوالات بخش قرابت معنایی و تناسب مفهومی آماده شده است.

درباره‌ی کتاب ادبیات فارسی: قرابت معنایی، آرایه ادبی:

مهمترین ویژگی این کتاب، هم‌پوشانی مطالب آن با بحث مهم آرایه‌های ادبی است. به این معنا که شما هم تناسبات مفهومی را فرا می‌گیرید و هم آرایه‌های ادبی را مروری دوباره می‌کنید. مضاف بر این، پی بردن به چند و چون آرایه‌های ادبی به کار رفته در بیت کمک زیادی به درک معنای آن می‌کند. بسیار ابیات وجود دارند که صرفاً طبع آزمایی شاعر در باب انواع آرایه‌های بدیع و بیان هستند!

در این کتاب به اقتضای مفاهیم و سطح کتب فارسی دبیرستان به اطلاعات تاریخی و نکاتی که به درک بهتر بیت منجر می‌شود، اشاره شده و تمرین‌های متعددی با توجه به حجم مطالب در میان دروس گنجانده شده است که دانش آموزان باید با دقت و البته حوصله فراوان به آن‌ها پاسخ دهند. در بخش پایانی کتاب نیز تست‌های سراسری از سال 90 تا 99 همراه با پاسخ کاملاً تشریحی آماده شده است.

کتاب ادبیات فارسی: قرابت معنایی، آرایه ادبی به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

محتوای این کتاب برای دانش‌آموزان علوم انسانی و همینطور داوطلبان کنکور تمامی رشته‌ها مفید و اثربخش است و در موفقیت آن‌ها در کنکور نقش بسزایی خواهد داشت.

در بخشی از کتاب ادبیات فارسی: قرابت معنایی، آرایه ادبی می‌خوانیم:

اضافه‌ی استعاری و اقترانی: این دو اضافه نیز خیلی به هم نزدیک هستند. با یک مثال س اده تفاوت این دو اضافه مشخص میشه. ترکیب دست روزگار رو در نظر بگیرید. روزگار به انسانی تشبیه شده که دست داره! همونطور که ملاحظه میکنید، مشبه (روزگار) در ترکیب وجود دارد، اما مشبه به که انسانه خیر! به جای مشبه به یکی از صفات و ویژگی‌های اون اومده (دست) پس ترکیب دست روزگار اضافه‌ی استعاریه.

حالا با اضافه‌ی اقترانی چه فرقی داره؟ ترکیب دست توبه رو در نظر بگیرید: اینجا هم کلمه‌ی اول دسته! یعنی باید این ترکیب رو هم اضافه‌ی استعاری بدونیم؟ خیر. اینجا کلمه‌ی اول برای ما مهمه و بین دو کلمه‌ی ترکیب میتونیم (به قصد) بگذاریم و دست به قصیر توبه (به سوی خدا دراز کردن) اما در اضافه‌ی دست روزگار، مهم برای ما روزگاره ز دست روزگار او را از من گرفت! بین این ترکیب نمیتونیم (به قصد) قرار بدیم.