کتاب قصر شگفت انگیز 2: چهارشنبه‌ها

کتاب قصر شگفت انگیز 2: چهارشنبه‌ها نوشته‌ی جسیکا دی جورج، داستان پرماجرا و فانتزی قصر درخشان را به تصویر می‌کشد که در یک روز چهارشنبه همه را غافلگیر می‌کند.

موضوع کتاب قصر شگفت انگیز 2: چهارشنبه‌ها چیست؟

روزهای چهارشنبه در قصر درخشان روزی معمولی است که هیچ تغییری در آن اتفاق نمی‌افتد. همه‌ی اهالی قصر و به خصوص سیلی که بهتر از هر کسی قصر را می‌شناسد، می‌داند که چهارشنبه‌ها هیچ اتاق و راهرو یا هیچ چیز دیگری به قصر اضافه نمی‌شود اما قصر درخشان بار دیگر همه را شگفت‌زده می‌‌کند.

در یک روز چهارشنبه، سیلی یک راهروی پر پیچ و خم مخفی را کشف می‌کند که به اتاقی می‌رسد که در آن یک تخم نارنجی بزرگ وجود دارد. سیلی از دیدن این تخم حسابی غافلگیر می‌شود. نگهداری از این تخم نارنجی و متولد شدن حیوانی که داخل آن است باعث کلی ماجرا و دردسر برای سیلی می‌شود که داستان قصر شگفت انگیز 2: چهارشنبه‌ها (Wednesdays in the Tower) را به کتابی جذاب و غافلگیرکننده تبدیل می‌کند.

درباره‌ی مجموعه قصر شگفت انگیز:

داستان‌های این مجموعه در مورد قصری اسرارآمیز به نام درخشان است که هر موقع حوصله‌اش سر می‌رفت یک یا دو اتاق جدید به خودش اضافه می‌کرد. این اتفاق معمولاً سه‌شنبه‌ها می‌افتاد. پادشاه‌ درخشان هفتاد و نهم، پدر دختر کوچولویی به نام سیلی بود که مانند پدرش عاشق این قصر بود. پدر سیلی صاحب قصر و حاکم سرزمین، می‌دانست که باید کاری به کار قصر نداشته باشد و آن را به حال خودش بگذارد.

جسیکا دی جورج (Jessica Day George) در هر جلد از مجموعه قصر شگفت انگیز داستان‌هایی فانتزی و جذاب را به تصویر می‌کشد که کودکان را وارد دنیایی سحرآمیز و دوست داشتنی می‌کند. داستان‌های این کتاب‌ها همگی با قصر جادویی درخشان، پیوند دارند و در هر قسمت ماجرایی خواندنی رخ می‌دهد که به خوبی با دنیای کودکان ارتباط برقرار کرده و لحظات خوبی را برای آنان رقم می‌زند.

کتاب قصر شگفت انگیز 2: چهارشنبه‌ها مناسب چه کسانی است؟

این داستان جذاب برای نوجوانان بالای 12 سالی که به داستان‌های تخیلی و فانتزی علاقه دارند، دوست داشتنی و جالب خواهد بود.

در بخشی از کتاب قصر شگفت انگیز 2: چهارشنبه‌ها می‌خوانیم:

سیلی برای آخرین بار گفت: «تو رو خدا اژدها نباش.» و همان موقع تَرَک‌هایی به نازکیِ مو روی پوسته ظاهر شدند. از اطلاعاتی که سیلی درباره‌ی موجوداتی که تخم‌های خیلی بزرگ می‌گذاشتند جمع‌آوری کرده بود، این‌طور به نظر می‌رسید که این موجود، احتمالاً رخ است. لولاث مشتاقانه کتابی درباره‌ی آن‌ها به سیلی قرض داده بود، هرچند بیشترش شعر و افسانه بود. بعداً معلوم شد که هیچ‌کس تا حالا تخم رخ ندیده، ولی علتش این بود که رخ‌ها اسب می‌خوردند و زیاد پیش می‌آمد که سوارش را هم یک لقمه‌ی چپ کنند.

توی یک قرن گذشته، رخ‌ها تقریباً به طور کامل منقرض شده بودند و سیلی توی خیالاتش تصور می‌کرد که پیروزمندانه با اسب تا گراث می‌تازد و خبرِ تولد بچه‌رخ جدید را به غارها می‌رساند. بعد یک جفت رخ بزرگسال پروازکنان به طرفش می‌آیند و با افتخار سرهایشان را برایش خم می‌کنند؛ بعد هم بچه‌رخ را که سیلی با موفقیت به دنیا آورده و در اولین روزهای نوزادی از آن مراقبت کرده، با خودشان می‌برند.