کتاب ایمای مهشید دربردارنده مجموعهای از صد و ده شعر در قالب دوبیتی و رباعی سرودهی شاعر جوان، مهشید تجلیان است. این مجموعه هفتمین اثر اوست که با بیانی ساده و صمیمی و با شیوهای آهنگین موضوعات مختلف اخلاقی، اجتماعی، عاشقانه، عارفانه، تقابل مرگ و زندگی را مطرح میکند.
از مهمترین ویژگیهای این مجموعه میتوان به نکتهبینی و نگاه شاعرانه، تعهد به آرمانها و اعتقادات شخصی، پایبندی به اصول و ارزشهای اخلاقی و انسانی، احساس مسئولیت در برابر فرهنگ و جامعه اشاره کرد. استفاده از لحن طنز و حتی انتقادی در بعضی اشعار ویژگی مثبت دیگر کتاب ایمای مهشید است.
مهشید تجلیان را بیشتر بشناسیم:
مهشید تجلیان متولد سال 1371 در کاشان است. او از کودکی به شعر و ادبیات علاقه فراوانی داشت و با تشویق و حمایت خانوادهاش علاقه و استعداد خود را در این زمینه پرورش داد تا جایی که توانست در شانزده سالگی نخستین کتاب شعر خود را منتشر کند. تجلیان فارغالتحصیل رشته حقوق تخصصی در مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه کاشان است. اکنون هفت عنوان کتاب از او منتشر شده و در بسیاری از محافل ادبی فعالیت دارد.
در بخشی از کتاب ایمای مهشید میخوانیم:
دار و ندار
ای زندگی! ای هستیِ رقّتبارم!
از درک حضور مبهمت بیزارم
ای خالقِ لحظههای شاعربودن
جز شعر، چه حاصلی ز بودن دارم؟
سرمایهی صبر
شاعر ز گلایه گرچه لب دوخته است،
شعر و شرفش را به تو نفروخته است
تا دستِ قلم تو را به زنجیر کشد
سرمایهی صبر در دل اندوخته است
خسران
کاخی که بنا نهاده ثروت فانیست
قدرت همه عمر در خودش زندانیست
میراثبرانِ این دو محرومترند
میراثِ گرانبهایشان نادانیست!!
بله
















