کتاب اتحاد شگفت انگیز کیهان و سرچشمه آن در مهبانگ

ادوارد وان دن هیوول در کتاب اتحاد شگفت انگیز کیهان و سرچشمه آن در مهبانگ، به دور از روابط ریاضی و با شیوه‌ای کاملاً توصیفی به شرح موضوعاتی مانند کشف ساختار کهکشان راه شیری، فاصله تا ستارگان، آغاز جهان با مهبانگ، حیات هوشمند در جهان، شکنج‌ها در تابش زمینه‌ی ریز موج کیهانی و ... می‌پردازد.

دانشمندان در قرن هجدهم متوجه شدند ستاره‌ها در منظومه‌های دوتایی، بر اساس همان قوانین گرانش و حرکتی به دور هم می‌چرخند که آیزاک نیوتون یک قرن پیش آن را برای منظومه شمسی کشف کرده بود. بدین ترتیب معلوم شد که این قوانین، نه تنها بر روی زمین و برای حرکت سیارات معتبر است، بلکه به همان اندازه برای ستاره‌هایی که صدها سال نوری از ما دورند، به کار می‌آید.

سپس در یک و نیم قرن گذشته و به دنبال تجزیه طیف ستاره‌ها و کهکشان‌های دور، دانشمندان دریافتند که تمام ستارگان و کهکشان‌ها، دقیقاً از همان عناصر شیمیایی ساخته شده‌اند که در زمین وجود دارد، از سبک‌ترین آن‌ها هیدروژن تا سنگین‌ترینشان که اورانیوم است. این کشف نشان می‌دهد که رفتار ماده و تابش در سرتاسر جهان، دقیقا یکسان است و اینکه قوانین نسبیت و مکانیک کوانتومی که به وسیله اینشتین و دانشمندان پس از وی کشف شده، در تمام جهان اعتبار دارد.

ادوارد وان دن هیوول را بیشتر بشناسیم:

یکی از پیشگامان اخترفیزیک ادوارد وان دن هیوول (Edward Van den Heuvel) است که با هنرنمایی تمام توانسته بدون روابط ریاضی، شما را با مفاهیم پایه کیهان‌شناسی آشنا کند.

شما با خواندن کتاب اتحاد شگفت انگیز کیهان و سرچشمه آن در مهبانگ (The Amazing Unity of the Universe : And Its Origin in the Big Bang) به اعماق فضا سفر می‌کنید و با انتها و ابتدای کیهان آشنا می‌شوید.

در بخشی از کتاب اتحاد شگفت انگیز کیهان و سرچشمه آن در مهبانگ می‌خوانیم:

از زمان کپرنیک می‌دانیم که زمین در مرکز منظومه شمسی نیست: سیارۀ ما هیچ جایگاه ویژه مرکزی ندارد، و یکی از هشت سیاره‌ای است که به دور خورشید می‌چرخد. از این رو، یک نکته عجیب در مدل‌های کهکشان راه شیری، متعلق به هرشل و کاپتاین آن بود که خورشید ما در مرکز قرار داشت و بنابراین جایگاهی بسیار ویژه را به خود اختصاص میداد. بدین ترتیب، ما دوباره جایگاهی بسیار ویژه، در جهان می‌یافتیم. فرض هرشل و کاپتاین بر این بود که فضای بین ستارگان کاملا خالی است و از این رو کاملا شفاف می‌باشد. بنابراین نور ستارگان در حالی به ما می‌رسد که دچار هیچ کاهشی ناشی از جذب و پخش به وسیله اتم‌ها، مولکول‌ها و ذرات غبار بین ستاره‌ای نشده است.

اما، درست در همان روزهایی که کاپتاین مدل قطعی خود را ارائه کرد، برخی ستاره شناسان نسبت به این فرض که فضای بین ستارگان کاملا شفاف است، دچار تردید شده بودند، در جاهای بسیاری بر روی عکس‌های راه شیری، قسمت‌های تیره به چشم می‌خورد.