بله
کتاب آموزش کاربردی ArcGIS در مدل سازی صنعت نفت (نفت، گاز، پتروشیمی) نوشته‌ی امیر درج، محمدصادق مطلبی، محمدامین دانشفر، مفاهیم مهم و کلیدی کلیات GIS، کاربرد آن در صنعت نفت و گاز، اصول و مفاهیم مسیریابی در GIS و ... را به طور کامل و با جزییات برای شما شرح می‌دهد.
کشورهای مدرن مدت‌هاست که از GIS در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی استفاده می کنند. GIS در صنعت نفت کاربرد فراوان و چشمگیری دارد به طوری که سالانه کنفراس‌های فراوانی در دنیا با این موضوع برگزار می‌شود. در کشورهای دیگر هماهنگی بین آموزش و کاربرد GIS وجود دارد؛ در حالی که در کشورهای جهان سوم، معمولا ورود فن‌آوری قبل از آموزش و کسب مهارت‌های آن است. عملی شدن GIS در ایران در حدود یک دهه است که در ایران اتفاف افتاده و این تکنولوژی در برخی از زمینه‌ها به کار گرفته شده و در سال‌های اخیر توجه مدیران و متخصصان زیادی را به خود جلب کرده است.
امروزه توسعه پایدار کشورها ارتباط مستقیمی با انرژی و بحث انتقال آن دارد. به دلیل انتقال منابع نفت و گاز از محل تولید به سراسر کشور و همینطور موضوع صادرات باعث شده تا در زمینه انتقال انرژی دقت بسیاری شود. مشخص است که عوامل گوناگونی در انتقال منابع طبیعی و انرژی دخالت دارند، این موضوع باعث شده تا انتخاب مسیر انتقال انرژی‌ها به شکلی جدی‌تری بررسی شود. سیستم اطلاعات مکانی یا GIS با داشتن ابزارها و امکانات لازم می‌تواند برای مکان‌یابی بهترین مسیر انتقال نیرو و انرژی، بسیار کمک‌کننده باشد. بدون مکان‌یابی و مسیر یابی هیچ پروژه انتقال انرژی در کشورهای توسعه‌‌یافته انجام نمی‌شود که این امر نشان از حائز اهمیت بودن آن دارد.
در بخشی از کتاب آموزش کاربردی ArcGIS در مدل‌سازی صنعت نفت (نفت، گاز، پتروشیمی) می‌خوانیم:
ساختار رستری روش تشریح و ارائه موقعیت مکانی پدیده‌ها با ساختار رستری جدیدتر از روش‌برداری می‌باشد و بر خلاف آن بر اساس سطح (به جای نقطه) استوار است. کوچکترین جزء پایه هندسی در این ساختار سلول می‌باشد که معمولا به شکل مربع و به صورت ستون و ردیف‌هایی در یک ماتریس همسان ارائه می‌گردد. بین سلول‌های یک داده رستری هیچ‌گونه ارتباط منطقی وجود ندارد. هر سلول تنها می‌تواند دارای یک ارزش باشد که نمایانگر یک ویژگی نظیر ارتفاع، نوع خاک و پوشش گیاهی خواهد بود. ساختار رستری عمدتا برای ارائه نقشه‌هایی در مقیاس‌های کوچکتر از 10000: 1 به کار می‌رود.
