کتاب تاریخچه پست هوایی در ایران و جهان

کتاب تاریخچه پست هوایی در ایران و جهان نوشته‌ی محمدرضا بابایی، موضوعاتی مانند پست هوایی در جهان، هواپیماهای پسا هوایی در ایران، تمبرهای منتشر شده در پست هوایی، پست ‌و ‌ترابری هوایی‌ در‌ آمریکا و ...‌ را مورد بررسی قرار می‌دهد.

انسان موجودی اجتماعی و ارتباط از نیازهای اولیه وی است. این نیاز در مراحل اولیه در قالب ایما و اشاره، برپا کردن آتش و ایجاد دود و نظایر آن شکل گرفت و سپس با اختراع زبان، در قالب کلام نمود و بروز یافت.

وقتی خط پا به عرصه وجود گذاشت ارتباط میان انسان‌ها، شکل نوشتاری به خود گرفت و امکان ایجاد ارتباط با سایر افراد حتی در نقاط دوردست در قالب پیغام نوشتاری یا نامه فراهم شد که توسط افرادی به نام پیک، چاپار و نامه رسان به مقصد ارسال می‌شد اما گاهی به دلایلی همچون بعد مسافت، بروز بلاهای طبیعی و یا وجود خطرات ناشی از حضور دشمن، انسان مجبور شد تا با ابزاری همچون تیر و کمان و یا با استفاده از کبوترهای نامه بر پیام‌های خود را از راه هوا ارسال نماید.

با صنعتی شدن جهان، افزایش مبادلات تجاری جهانی، نیاز به تبادل مکاتبات از اهمیت بیشتری برخوردار گشت. اختراع و کاربرد هواپیما در این عرصه نقش بی بدیلی را در تاریخ از خود بجای گذاشته که در کتاب تاریخچه پست هوایی در ایران و جهان (Airmail History) به فرازهایی از این نقش اشاره شده است.

در بخشی از کتاب تاریخچه پست هوایی در ایران و جهان می‌خوانیم:

شاید بتوان گفت که اولین استفاده غیر نظامی انسان از هواپیما را پست هوایی به خود اختصاص داده است. به عبارتی برقراری مسیر پست هوایی اولین قدم به سوی کاربرد تجاری از هواپیماها محسوب می‌شود. پست هوایی در سال 1297 شمسی در حالتی آغاز گردید که بر خلاف ارائه مدل‌های متفاوتی از هواپیماهای اولیه، هنوز خلبانان در هر گونه هوای نامساعد در کابین‌های باز و بدون سرپوش حیایی پرواز می‌کردند.

اگر چه هواپیماها قادر بودند تا به راحتی مرزهای هوایی را در هم نوردند و از کشوری به کشور دیگر بروند اما این امر به خودی خود برای امنیت کشورها مخاطره آمیز می‌نمود. لذا به کارگیری هواپیما در امور غیر نظامی و جابجایی بار، مسافر و سایر مرسولات و پیامدهای امنیتی آن، لزوم ایجاد پایانه‌ای برای کنترل و بازرسی ترددها و ورود خروج بار و مسافر را مطرح نمود.