کتاب دستور زبان اسپانیایی

کتاب دستور زبان اسپانیایی نوشته‌ی امیلیو آلارکوس یوراچ، تمامی اصول گرامر زبان اسپانیایی همچون آواها و واج‌ها، تصریف‌های فعل، اسم ذات، موصولی‌ها و پرسشی‌ها، مجاورهای قیدی و ... را به صورت تخصصی آموزش می‌دهد.

کتاب دستور زبان اسپانیایی (Gramática de la lengua española) از نظر واژگان بسیار غنی است و از تمام مثال‌های موجود از آثار نویسندگان اسپانیایی و آمریکای لاتینی برخوردار می‌باشد. هر آن چیزی که یک گویشور برای شناخت زبان اسپانیایی نیاز داشته باشد در این کتاب آورده شده است.

زبان اسپانیایی که از خانواده‌ی زبان‌های رومی است، از جمله پرگویش‌ترین زبان‌های زنده‌ی دنیا به شمار می‌آید. اسپانیایی، زبان مادری 425 میلیون نفر در سطح جهان می‌باشد و یکی از زبان‌های رسمی ایالات متحده‌ی آمریکا محسوب می‌شود. این زبان در کشور آمریکا جایگاه ویژه‌ای دارد؛ چرا که نزدیک به 42 میلیون اسپانیایی زبان در آن زندگی می‌کنند. زبان اسپانیایی یکی از زبان‌های مهم است و یادگیری آن، اقدامی مهم جهت رشد فردی و شغلی به شمار می‌رود.

امیلیو آلارکوس یوراچ را بیشتر بشناسیم:

امیلیو آلارکوس یوراچ (Emilio Alarcos Llorach) فیلولوژیست، زبان شناس و منتقد ادبی در سال 1947 دکترای خود را در فیلولوژی رومیایی با ارائه یک پایان‌نامه در مورد «کتاب اسکندر» در دانشگاه مرکزی (Universidad Central) دریافت نمود.

او به طور متناوب چندین سال از عمر خود را صرف تدریس کرد و در دانشگاه‌های برن و بازِل در سوئیس اقامت داشت؛ در سال 1950 صاحب کُرسی دستور زبان تاریخی زبان اسپانیایی در دانشگاه اوبیه دو (Universidad de Oviedo) شد و در سال 1987 این نهاد آلارکوس یوراچ را استاد افتخاری این دانشگاه کرد.

حقایقی درمورد زبان اسپانیایی (Spanish):

- بیش از 400 میلیون نفر در جهان به زبان اسپانیایی صحبت می کنند.
- 21 کشور در جهان وجود دارد که اسپانیایی زبان رسمی آن هاست.
- زبان اسپانیایی منشا لاتین دارد.
- زبان اسپانیایی، زبانی آوایی است.

در بخشی از کتاب دستور زبان اسپانیایی می‌خوانیم:

آواها که به وسیلۀ آن‌ها عمل کلام اجرا می‌شود توسط دستگاهی موسوم به دستگاه آواییِ (aparato fonador) انسان تولید شده و توسط دستگاه شنوایی (aparato auditivo) دریافت می‌شوند. آواها معمولاً از طریق یک واسطه از این دستگاه به دستگاه دیگر انتقال می‌یابند و این واسطه هواست. ساده‌ترین راه برای بررسی آواها در نظر داشتن آن‌ها در سرچشمه اشان، یعنی در تولید (articulación) آن‌هاست.

تولید عبارت است از ترادیسی (transformación) هوای بازدمیده توسط شش‌ها (pulmones) در کانال (tracto) موجود از حنجره (laringe) تا لب‌ها (labio) و حفرات بینی (fosa nasal). حرکات و وضعیت‌های اعضای موجود در این محدوده فراوردۀ نهایی را شکل می‌دهند، یعنی لرزش ذرات هوا. قسمت‌های بنیادین دستگاه آوایی عبارتند از: چاکنای (glotis) (یا تارآواها (cuerda vocal) واقع در حنجره، نرمکام (velo de paladar)، زبان (lengua) و لب‌ها (labio). حرکات این قسمت‌ها، به همراه جدایی کم و بیش موجود میان آرواره‌ها و نزدیکی یا تماس آن‌ها با دیگر اعضای ثابت سختکام (paladar) و دندان‌ها (diente) تعداد بی نهایت از تغییرات آوایی را باعث می‌شوند. هر زبان تعداد کمی از این حرکات را انتخاب نموده که برای رفع نیازهای ارتباطی‌اش کافی هستند.