کتاب بحران جهانی و بازتولید سرمایه

استاوروس تومبازوس در کتاب بحران جهانی و بازتولید سرمایه با تفسیری خلاقانه از بحران و تمرکز بر مفهوم "سرمایه سمی" که زیر مجموعه‌ای از مفهوم سرمایه ساختگی کارل مارکس است، سعی بر این دارد تا ویژگی‌های یک بازتولید اقتصادی را تحت عنوان نئولیبرالیسم و مالی‌سازی بررسی کند.

کتاب بحران جهانی و بازتولید سرمایه (Global crisis and reproduction of capital) از دسته‌بندی‌ها و تحلیل‌های اقتصادی مارکسی استفاده می‌کند تا دلایل بحران جهانی اقتصاد 2008 را عمیق‌تر بررسی نماید. اینکه بحران چه چیزی را برای سرمایه‌داری نشان می‌دهد و چرا سیاست‌های مالی و پولی که در پی آن جریان دارد نتوانسته‌اند اقتصادهای جدید را دوباره بسازند، از مهم‌ترین مباحثی هستند که استاوروس تومبازوس (Stavros Tombazos) در این کتاب مورد بحث و بررسی قرار داده است.

این کتاب قرار است نقطه درخشان و جذابی برای مارکسیست انتقادی و پژوهشی مرتبط با گرایش‌های آخرالزمانی باشد که اقتصاد جهانی و جامعه را پوشش می‌دهد. فرضیه اساسی آن است که سیاست‌های نئولیبرالی از دهه 1980 نه تنها موفق به احیای رونق سرمایه‌داری و مانع سقوط اقتصاد پس از جنگ جهانی دوم، "دوران طلایی" نشد، بلکه در حقیقت طیف گسترده‌ای از آسیب‌ها را ایجاد کرده‌اند که جامعه جهانی را تهدید می‌کند.

در اساسی‌ترین سطح، این کتاب، هنر تجزیه و تحلیل اقتصاد سیاسی انتقادی از بحران‌ها، رکود اقتصادی، افت قیمت و شرایط ریاضتی که از آن زمان به بعد اقتصاد جهانی را از سقوط جهانی 2008 - 2009 تحت تأثیر قرار داده است، را ارائه می‌کند.

استاوروس تومبازوس را بیشتر بشناسیم:

استاوروس تومبازوس استادیار اقتصاد سیاسی و فلسفه سیاسی در گروه علوم اجتماعی و سیاسی دانشگاه قبرس است. از علایق تحقیقی او می‌توان به طبقه اجتماعی و نابرابری، نظریه‌های دولت، ناسیونالیسم، نژادپرستی و مهاجرت اشاره کرد.

در بخشی از کتاب بحران جهانی و بازتولید سرمایه می‌خوانیم:

مفهوم سرمایه به بیان سه مورد ریتم‌های اساسی اقتصادی اشاره دارد: ریتم اعتبارسنجی، ریتم انباشت و ریتم تحقق ارزش. رشد سرمایه‌داری پیش‌بینی یک سازگاری نسبی بین این سه ریتم است، در حالی که بحران‌های اقتصادی به علت
واگرایی بیش از حد یکی از این ریتم‌ها نسبت به دیگران به وجود می‌آیند. هر بحران اقتصادی را می‌توان به عنوان "آریتمی (بی‌نظمی) ارگانیک" سیستم توصیف کرد. در دوره نئولیبرال، نرخ سود (اعتبارسنجی ارزش) بهبود می‌یابد، اما نرخ انباشت، بهبودی در سودآوری را دنبال نمی‌کند: واگرایی بین منحنی نرخ سود و منحنی نرخ انباشت به وجود می‌آید. نسبت ارزش مازاد (یا سود) / انباشت رشد می‌کند.