کتاب پرسه‌ها: شعر زمان

علیرضا صدفی در کتاب پرسه‌ها: شعر زمان اشعاری کوتاه و سپید در وصف عواطف و احساسات عمیق انسانی سروده است که بیانی روح‌نواز و مضامینی عاشقانه دارند.

کاربردی‌ترین شعر در این زمانه شعر کوتاه است؛ چنان که در چند لحظه خوانده یا شنیده می‌شود و گرفتاری‌های روزمره مانعی برای آن نیست؛ پیش از کودتای کثیف شعارنویسی بر دیوارها رواج داشت؛ پس از آن ممنوع شد تا انقلاب اسلامی که باز رونق یافت. سپس دیوارنگاری و دیوارنویسی رواج یافت و سپس این پدیده رنگ هنری گرفت و نقش‌ها و شعرهای کوتاه، دیوارهای شهر را آراست؛ چنان که در عبور اتوبوس‌ها نیز مسافران آن آثار چشمگیر را می‌دیدند و می‌خواندند و می‌گذشتند.

این زمینه‌ی هنری همچنان در حال گسترش و پیشرفت است که ضرورت و تناسب شعر کوتاه را با عصر جدید می‌رساند. بسیاری از ابیات مستقل در ادبیات ایران می‌تواند شعر کوتاه شمرده شود که مناسب جامعه‌ی امروز است.

در بخشی از کتاب پرسه‌ها: شعر زمان می‌خوانیم:

زار آمدم به بدرقه‌ی تو!
تو می‌روی و من دلم از دیده می‌چکد،
وزیاد و یادگارِ تو جانم در ارتعاش.
آه‌ ای مسافر ابدّیت، برو که من
نیز از پی تو با ترن بعدی آمدم،
در ایستگاه منتظرم باش!