کتاب عروسی، عروسی، توی غار بزرگ خرسی

کتاب عروسی، عروسی، توی غار بزرگ خرسی به قلم سوسن طاقدیس، با زبانی ساده و شیرین داستان عروسی باشکوه خانم موشه و آقا موشه در غار خانم خرسه را به تصویر می‌کشد.

سوسن طاقدیس به کمک این داستان به کودکان می‌آموزد که با همه با مهربانی و محبت رفتار کنند و تا جایی که امکان دارد دیگران را کمک کنند. علاوه بر این هماهنگی بی‌نظیری میان تصاویر کتاب با داستان وجود دارد که باعث شده کودکان از لحاظ بصری نیز با داستان هم‌ذات پنداری کرده و درک بهتری از محتوای داستان داشته باشند.

موضوع کتاب عروسی، عروسی، توی غار بزرگ خرسی چیست؟

همیشه وقتی زمستان از راه می‌رسد خانم خرسه برای استراحت و خواب زمستانی به غار گرمش پناه می‌برد. او چند بچه خرس تپل مپل هم به دنیا می‌آورد و همان جا می‌ماند تا زمستان به آخر برسد.

زمستان امسال مانند زمستان‌های گذشته نیست و خانم خرسه بسیار غمگین است زیرا هیچ بچه خرسی ندارد. او باید تمام مدت در غار به تنهایی سر کند اما کاملاً اتفاقی با موش‌هایی آشنا می‌شود که آن‌ها هم جایی برای ماندن ندارند. بنابراین تصمیم می‌گیرند تا با هم به غار خانم خرسه بروند.

سوسن طاقدیس را بیشتر بشناسیم:

سوسن طاقدیس در سال 1338 در شیراز دیده به جهان گشود. او که نویسنده کتاب‌های کودک و نوجوان است، فعالیت حرفه‌ای خود را با نگارش کتاب بابای من دزد بود شروع کرد و پس از آن آثار متعددی در حوزه ادبیات کودک و نوجوان به انتشار رساند. قدم یازدهم، زرافه من آبی است، پشت آن دیوار آبی و هزار سال نگاه از جمله این آثار است.

طاقدیس علاوه بر کار داستانی برای کودکان، به شعر نیز علاقه زیادی دارد و در این زمینه فعالیت می‌کند. او اشعار کودکانه‌ی زیبایی به طور پراکنده در مجلات گوناگون در اختیار علاقه‌مندان قرار داده است.

کتاب عروسی عروسی توی غار بزرگ خرسی مناسب چه کسانی است؟

سوسن طاقدیس کتاب عروسی عروسی توی غار بزرگ خرسی (A wedding a wedding in the bedrs big cave) را برای تمامی کودکان پیش‌دبستانی و دبستانی علاقه‌مند به داستان‌های تخیلی به رشته‌ی تحریر در آورده است.

در بخشی از کتاب عروسی عروسی توی غار بزرگ خرسی می‌خوانیم:

خانم خرسه خیلی غمگین بود. فکر می‌کرد باید توی غار تاریکش تنهای تنها بماند و هی خودش را بخاراند و بخاراند؛ چون همیشه کک‌ها و کنه‌ها، لای موهای تنش میلولیدند، او را می‌گزیدند و خواب را به او حرام می‌کردند، ولی چاره‌ای نداشت.
باد تند و سردی که می‌وزید، بوی برف می‌داد. او باید زود زود زود خودش را به غارش می‌رساند و می‌خوابید. خیلی خسته و خواب آلود بود، اما...