کتاب هذیان زمستانی

کتاب هذیان زمستانی شامل دل‌نوشته‌ها و قطعات ادبی کوتاه به قلم یونس شفیعی است که با بیانی زیبا و دلنشین به رشته‌ی تحریر درآمده است.

در قطعات ادبی کتاب هذیان زمستانی (Winter Delusion) که اغلب جملاتی بی‌فعل و دنباله‌دار دارند، نکته‌های نقدگونه بسیاری به انسان گوشزد می‌شود.

در بخشی از کتاب هذیان زمستانی می‌خوانیم:

سوی همه‌ی نظرات به بحث و مشاجره در این موضوع جلب می‌شود. حال فرصتی است که برگ‌ها از روی زمین برخیزند و به سمت ریشه‌ها، در عمیق‌ترین و تاریک‌ترین نقطه از خاک سفر کنند. جایی که خویشاوندی همه‌ی مردگانیست که از طریق ریشه‌ها به حیات بازخواهند گشت.

حالا آن سوی دیوار می‌شود رویا پردازی را شروع کرد. به ناخودآگاه خود اعتماد کرد و بدین وسیله از کشفیات خود پرده برداشت. همان هوای گرفته در واپسین ساعات روز، آن‌جا که هوا هنوز روشن است اما اثری از آفتاب نیست. برزخ زمان در این چند دقیقه همگان را به فکر فرو می‌برد. البته باید دید که چه کسی هنوز برای این گونه مسائل کم‌اهمیت احترام قائل است؟

جمعیتی از چهارپایان که نژاد و گونه‌ی خاصی ندارند؛ اما به شیوه‌ای قابل حدس و قانون‌مند سیر زندگی خود را می‌پیمایند. هیچ زد و خورد خارج از انتظار یا ترس از نداشته‌ها و میل به عمر دراز، دیده نمی‌شود.

ناگفته‌ها را کسی میل به شنیدن ندارد. کنجکاوی از فرط فرسودگی در زمان به وجود می‌آید و واکنشی شیمیایی که اثر آن در لحظه خاموش خواهد شد. آن آرامی نوشتن و ورق زدن‌های با آرامش، هیچ یک نشان دهنده‌ی خوی وحشی نویسنده نیست. آن تملق خاطر دروغین و چه بسا شهوت و حرص به همه چیز.

شاید شنیده شود که چرا خود را ملامت می‌کنی؟ درست می‌گوید. برای خواننده و نسل دانایان چه چیزی بی‌ارزش‌تر از تصور شخصیت دیگری است.

در دشت‌ها دویدن، به همان اندازه خسته‌کننده و ملالت‌آور است که در رویا، زیبا و هیجان‌انگیز.

وقت استراحت است. زیاد سخت گرفتن یا هرچه که قابل نوشتن و خواندن است؛ می‌توانند صبر کنند. زمان برای خفتن ساخته شده.