کتاب مکس ویندو: مسائل حقوقی مرتبط با پنجره واحد الکترونیکی: راهنمای ظرفیت سازی

کتاب مکس ویندو: مسائل حقوقی مرتبط با پنجره واحد الکترونیکی: راهنمای ظرفیت سازی با هدف تسهیل و توسعه‌ی ساز و کارهای حقوقی تجارت غیر کاغذی در سرتاسر دنیا به رشته‌ی تحریر درآمده است.

امروزه همه‌ی کشورهای پیشرفته و در حال توسعه به شکلی برابر و فزاینده مشغول توسعه نظام‌های تجاری غیرکاغذی خود هستند. این موضوع در اکثر موارد به عنوان قسمتی از ابتکارات متنوع دولت الکترونیک به شمار می‌آید. در حال حاضر نظام‌های گمرکی رایانه‌ای یا خودکار در کلیه کشورها مورد استفاده قرار می‌گیرند که خیلی از اقتصادهای جهان سومی و محبوس در خشکی هم از این قاعده مستثنی نیستند.

هم اکنون دولت‌ها در حال سبقت گرفتن از این محدوده هستند، چرا که دریافتند جایگزینی اسناد الکترونیکی با بعضی از اسناد کاغذی مورد نیاز در تراکنش‌های تجاری امکان دارد به منافع مطلوب و مورد نظر منتهی نشود. به همین خاطر، در عرصه توسعه پنجره واحد الکترونیکی سخت کار می‌کنند تا یک مرجع و مکان ملی منحصر به فردی را ارائه دهند که با استفاده از آن تمامی اطلاعات مربوط به تراکنش تجاری بتواند به وسیله‌ی تجار با مراجع نظارتی مبادله شود.

برای کسب اطمینان از این مسئله ضرورت دارد تا ساز و کار حقوقی تضمین کننده‌ای به اجرا درآید. البته توسعه‌ی اینگونه ساز و کارهای حقوقی به احتمال زیاد زمان بر است، چرا که باید قوانین تازه‌ای تصویب شده و قوانین گذشته اصلاح شوند. به این ترتیب طراحان و تصمیم‌گیران پنجره واحد ملزم هستند، از ابتدا مفاهیم حقوقی بالقوه را درک نموده و در رابطه با آن فکر کنند.

بدین منظور، کتاب مکس ویندو (Max Window) که با توجه بر مسائل حقوقی پنجره واحد الکترونیکی به رشته‌ی تحریر درآمده است، افزونه‌ای قابل توجه بر مجموعه تکنیک‌ها و ابزارهای موجود در UNNExT خواهد بود.

کتاب مکس ویندو: مسائل حقوقی مرتبط با پنجره واحد الکترونیکی: راهنمای ظرفیت‌سازی مناسب چه کسانی است:

بدون شک این کتاب برای تمامی فعالان حوزه دولت الکترونیک و تصمیم‌گیران توسعه تجارت الکترونیک کشور مفید خواهد بود.

در بخشی از کتاب مکس ویندو: مسائل حقوقی مرتبط با پنجره واحد الکترونیکی: راهنمای ظرفیت‌سازی می‌خوانیم:

یکی از معمول‌ترین پرسش‌ها که در فضای توسعه پنجره واحد الکترونیک مطرح می‌گردد آن است که چه نوع رهیافت امضای الکترونیک را باید اتخاذ نمود؟ برخی مواقع طرف‌های مبادله کننده اطلاعات، از پیش شناخته شده هستند، ولی همیشه اینگونه نیست. در هر صورت، نیاز به حصول اطمینان از این امر وجود دارد که طرف‌های دنیای حقیقی با موجودیت‌های دنیای الکترونیک مطابق باشند و این که ارتباطات مبادله شده در حقیقت همانی باشند که قرار بوده توسط ایجاد کننده ارسال شوند، از جمله اهمیتی که ایجاد کننده این ارتباطات برای آن قائل شده است نیز بایستی منتقل گردد.

چنین مسائلی را معمولا با عنوان تصدیق و یکپارچگی پیام داده‌ای شناخته و غالبا در فضای استفاده از امضاهای الکترونیک به آن‌ها پرداخته می‌شود و این عوامل کلی به طور یکسان در تراکنش‌های کسب و کار - کسب و کار و کسب و کار - دولت مرتبط با پنجره واحد اعمال می‌گردند.